Antwoord van expert

Hij weigert groenten te eten, hij wil alleen maar boterhammen met choco ... Hoe reageer je het best?

16 augustus 2022
"Mijn kind is een kieskeurige eter".

Is je kind een moeilijke eter? Weigert het bepaalde voeding, sorteert het het eten in zijn brooddoos of eet het altijd hetzelfde (zoals choco)? Hoe ga je daarmee om? Tips en het juiste gedrag dat je zelf kunt stellen volgens psychologe Michèle Mas.

Het is niet altijd eenvoudig om een gezond en evenwichtig lunchpakket samen te stellen. Niet dat je geen ideeën hebt of niet de juiste voedingsinformatie hebt, maar op sommige leeftijden kan je kind ook een moeilijke of wispelturige eter zijn ...

Is dat bij jou het geval ? Tik dan ‘Mijn zoon van 7 jaar (of mijn dochter van 6 jaar) wil niets eten’ in op het internet en je zult zien dat miljoenen andere ouders met hetzelfde probleem kampen.

« Mijn dochter wil alleen boterhammen met choco »

Hoe ga je het best om met ‘crisissen’ en discussies over eten? Hoe zorg je ervoor dat een kind dat weigert om te eten en systematisch met een volle brooddoos naar huis komt, uiteindelijk toch begint te eten? Wat doe je als je zoon of dochter bepaald voedsel weigert, zoals groenten, of alleen datgene wilt eten dat het graag lust, zoals boterhammen met choco, wat dan vaak betekent dat het elke dag hetzelfde eet?

hoe onze experts roxanne's choco vervangen

Choco, een vast onderdeel van bepaalde brooddozen ...

"Bewezen eetstoornissen, zoals slikfobie, merycisme (het jonge kind houdt het voedsel tussen het tandvlees en de wang) of pica (het kind eet om het even wat, en vooral dingen die geen voedingswaarde hebben), komen slechts bij 1 tot 2% van de kinderen voor", stelt Michèle Mas ons meteen gerust. Zij is psychologe in Doornik en gespecialiseerd in problematisch eetgedrag.

"Bij kinderen die gewend zijn aan bepaalde maaltijden, zoals elke dag dezelfde boterhammen eten op school, gaat het om een probleem van frustratie-intolerantie, en niet om een eetstoornis."

Voeding, de eerste kennismaking met frustratie

Ze legt uit: "In de huidige samenleving leren kinderen niet meer om met frustratie om te gaan. Het kind vraagt iets en krijgt het meteen, om een crisis te vermijden. Maar als het kind morgen een puber is en ons vraagt om hem elke ochtend een shot heroïne te zetten, doen we dat dan ook? Uiteraard niet. En toch is er niet zoveel verschil met junkfood. En hetzelfde geldt voor schermgebruik."

geen junkfood voor kinderen

Geef niet toe aan crisissen en gemok.

"Uiteraard ligt de autoritaire opvoeding van de jaren 50 achter ons, maar we moeten kinderen nog altijd leren om onaangename en frustrerende zaken te doorstaan”, aldus de specialiste. En de beste manier om dat te doen is de ouders te ondersteunen: nee, het is niet erg als je kind een crisis krijgt omdat je het iets weigert. Het moet leren om met frustratie om te gaan, gewoonweg omdat het leven later soms frustrerend zal zijn. We moeten allemaal elk jaar onze belastingaangifte doen en ons aan de verkeersregels houden. Het kind moet dus tools krijgen om frustraties te leren verdragen, en dat begint ook via de voeding. 

Geloof dat het kind in staat is om gezond te eten

Dat is niet zo eenvoudig, denk je misschien terwijl je dit leest ...

"De ontwenningsfase is moeilijk. Sommige ouders die op raadpleging komen, verwachten dat de therapeut zijn toverstokje bovenhaalt en het probleem meteen oplost. Maar zij moeten zelf het werk doen, er bestaan geen shortcuts. En beide ouders moeten daar actief aan bijdragen. Ik leer hun hoe ze met onaangename situaties kunnen omgaan, tot het weer aangenaam wordt. Ze moeten leren niet toe te geven aan machtsspelletjes: als hun kind over de grond rolt omdat het de appel in zijn brooddoos niet wil opeten, help ik hen om te voelen dat ze het juiste doen, om nuttige en nodige frustratie niet uit de weg te gaan."

We willen allemaal een toffe papa of mama zijn. Geen enkele ouder legt zijn ‘prinsje’ of ‘prinsesje’ graag onaangename dingen op. Maar hoewel je de eigenwaarde van kinderen moet versterken, mag je er ook geen tirannen van maken die zich later niet aan het dagelijkse leven kunnen aanpassen.

"De bedoeling is zeker niet om te frustreren op zich”, vertelt Michèle Mas, “maar om het kind tools te geven om zich voor te bereiden op de realiteit en te geloven in zijn vermogen om daarin te slagen. Als je weigert om voor de zoveelste keer boterhammen met choco in zijn brooddoos te doen in plaats van gezond beleg, zeg je eigenlijk: ‘Ik weet dat je dit aankunt en dat het je zal lukken’."

Geloof in zijn vermogen om erin te slagen.

Een pannenkoek met choco als beloning

"Het is niet aan het kind om te beslissen over een evenwichtige voeding", vervolgt de psychologe, "maar we kunnen het wel leren om gezonder te eten. Als het meerdere keren van een soort voeding proeft, zal het eraan wennen en zullen zijn hersenen het uiteindelijk aanvaarden."

Wetenschappelijke studies tonen aan dat je het voedingsmiddel gemiddeld 7 keer moet aanbieden. Tegelijk bevorder je de eigenwaarde van het kind door te zeggen ‘dat het al groot is’, ‘dat het goede tanden heeft om te bijten’ (bij kinderen die alleen zachte voeding willen eten) en door valse argumenten te weerleggen (‘het prikt’ is een klassieker). Maar je hoeft je kind ook niet voortdurend alles uit te leggen.

"Je kunt de frustratietolerantie ook geleidelijk verhogen, bijvoorbeeld door slechts één van de twee boterhammen aan te passen. Maar dan bestaat het risico dat de ‘gezonde’ boterham 's avonds nog in de brooddoos zit", waarschuwt de specialiste. "Als het kind een hele week goed eet, kun je het belonen, bijvoorbeeld met een activiteit die het erg graag doet of zelfs een pannenkoek met de choco die het zo graag lust. Zo wordt het genot uitgesteld en geniet het kind ook echt van het eten, omdat het een lekker extraatje wordt", concludeert de psychologe.

Het lievelingseten beloont de inspanningen.

 

 


Afdrukken Versturen via e-mail