Dossier

Ziekte van Lyme

01 juli 2017
ziekte van lyme

01 juli 2017

Contact met een teek kan ernstige gevolgen hebben: het beestje kan immers de ziekte van Lyme doorgeven. Wat die aandoening inhoudt, hoe u ze kunt herkennen en wat u eraan kunt doen, leest u allemaal in ons dossier.

Wanneer u in contact komt met een teek, kan dat ernstige gevolgen hebben. Het beestje kan immers de ziekte van Lyme doorgeven. Teken zitten op planten of in lang gras, laten zich op de mens vallen en klampen zich met hun weerhaken aan hem vast. Deze spinachtige kan bijten en zich gedurende een hele tijd vullen met bloed, totdat hij wordt verwijderd of totdat hij loslaat omdat hij voldoende bloed heeft opgezogen.

Een tekenbeet is aanvankelijk nauwelijks voelbaar. Belangrijk is om in de gaten te houden of en hoe de huid rond de beet verandert in de weken nadat u het beestje hebt verwijderd. Een huidafwijking kan betekenen dat de teek de ziekte van Lyme meedroeg.

Een teek kàn de ziekte van Lyme doorgeven, maar daarvoor moet aan een aantal voorwaarden zijn voldaan. Ten eerste is het niet zeker dat de teek de Borrelia burgdorferi, de bacterie die de ziekte van Lyme veroorzaakt, in zich draagt.

Ten tweede wordt de kans dat de teek de ziekte overdraagt pas groot nadat ze 24 tot 36 uur lang bloed van de “gastheer” of “gastvrouw” heeft opgenomen. Door de interactie met het warme bloed wordt de bacterie, die in de darmen van de teek zit, actief en komt ze in de speekselklieren van de teek, om vandaar in het bloed van de mens terecht te komen.

Uiteindelijk is de kans klein om besmet te geraken als de teek tijdig wordt ontdekt.

Het heeft alleszins geen zin om meteen na de beet uw bloed te laten testen. Zelfs wie effectief besmet is, zal geen positieve test afleggen tot 6 weken na de infectie. U moet dus hoe dan ook goed in de gaten houden hoe de tekenbeet evolueert.


Afdrukken Versturen via e-mail