Voeding en gezondheid onder de loep van logo TA
Nieuws

Geneesmiddelensector moet transparanter

09 mei 2019

09 mei 2019

België moet de internationale resolutie steunen voor meer transparantie over de prijszetting, veiligheid en werkzaamheid van geneesmiddelen. Daar dringen wij, samen met negen andere organisaties, op aan in een open brief. Enkel zo kunnen overheden verantwoorde keuzes maken.

België moet op de Algemene Vergadering van de Wereldgezondheidsorganisatie, die plaatsvindt van 20 tot 28 mei, een resolutie steunen die de transparantie in de farmasector moet verhogen. Samen met Artsen Zonder Grenzen, Dokters van de Wereld, het Vlaams Patiëntenplatform, la Ligue des Usagers des Services de Santé en de christelijke, socialistische, onafhankelijke, neutrale en liberale ziekenfondsen, dringen we er in een open brief op aan om het voorstel zonder uitstel te steunen.

Meer transparantie verhoogt immers de onderhandelingspositie van overheden wat prijzen en terugbetalingen van geneesmiddelen betreft. De voorgestelde maatregelen zijn gericht op drie domeinen: klinische studies, de kosten voor onderzoek en ontwikkeling, en de prijzen die overheden betalen voor geneesmiddelen. 

Buitensporige prijzen

Wereldwijd hypothekeren buitensporige prijzen voor geneesmiddelen de gezondheidszorg. Het tekort in het Belgische geneesmiddelenbudget dreigt dit jaar op te lopen tot € 500 miljoen. 

Bovendien krijgen patiënten door de torenhoge prijzen niet altijd de behandeling die ze nodig hebben. Zo werden Belgische patiënten met onder andere hepatitis C en CTX de voorbije jaren hun behandeling ontzegd nadat er buitensporige prijzen voor werden gevraagd. En voor nieuwe kankerbehandelingen die binnenkort beschikbaar kunnen worden, wordt meer dan € 300 000 per patiënt gevraagd.

Door de transparantie in de geneesmiddelensector te vergroten, kunnen overheden beter onderhandelen over prijzen en beslissen over de terugbetaling van geneesmiddelen.

Klinische studies blijven geheim

Een recent onderzoek bevestigde nog maar eens dat opdrachtgevers van klinische studies hun verplichtingen onvoldoende nakomen en dat te weinig resultaten van klinische studies openbaar worden gemaakt. Nochtans is die informatie noodzakelijk om na te gaan of geneesmiddelen werkzaam en veilig zijn, en om de echte waarde van een behandeling te kunnen beoordelen. De ziekteverzekering heeft deze resultaten nodig om verantwoorde beslissingen te kunnen nemen over terugbetaling.

Samen met de negen andere organisaties vinden we dat overheden er strenger op moeten toezien dat deze verplichtingen worden nageleefd. Daarnaast moeten ze maatregelen treffen zodat alle resultaten en volledige studierapporten, ook die uit het verleden, publiek beschikbaar zijn.

De belastingbetaler betaalt mee

Farmaceutische firma's noemen consistent de hoge kosten voor onderzoek en ontwikkeling als verklaring voor hun hoge prijzen, maar geven geen enkele inzage in hun kostenstructuur. Maar één ding is zeker: ze betalen niet alles zelf. De maatschappij is een grote sponsor van wetenschappelijk onderzoek. Daarnaast genieten farmabedrijven ook heel wat fiscale voordelen.

Uit een recente studie blijkt bijvoorbeeld dat bedrijven voor kankergeneesmiddelen hun investeringen in onderzoek en ontwikkeling na vijf jaar recupereerden. Terwijl een geneesmiddel in de EU gemiddeld 13 jaar beschermd is tegen competitie van generische concurrenten.

Wij vinden dat overheden farmaceutische firma’s moeten verplichten om transparant te zijn over deze investeringen en het aandeel ervan dat werd betaald met publieke middelen. Zo kan de overheid een eerlijke prijs afspreken.

Geheime onderhandelingen

Door geheimhoudingsclausules in contracten tussen de overheid en farmaceutische bedrijven blijft de werkelijke prijs die onze overheid betaalt meestal onbekend. In ruil voor geheimhouding kunnen overheden immers kortingen ontvangen. Zo kunnen landen het gevoel krijgen dat ze een goede deal hebben gesloten, zonder dat ze daadwerkelijk kunnen vergelijken. Dat speelt in het voordeel van de bedrijven, die hogere prijzen kunnen vragen.

Zo betaalden Portugal en Polen in 2017 respectievelijk € 3 000 en € 6 000 meer per patiënt voor dezelfde hepatitis C-behandeling dan Zwitserland. Door een geheimhoudingsclausule weten we niet of België een betere prijs kreeg of niet. 

De verschillende landen moeten samen komaf maken met deze geheime prijskortingen. Pas als er transparantie is, kunnen landen onderling prijzen vergelijken. Dat geeft hen meer houvast bij de prijsbepaling van nieuwe geneesmiddelen. Bovendien is alleen zo democratische controle mogelijk op de manier waarop ons belastinggeld besteed.

User name

Deelnemen aan de discussie

Deel je mening of stel je vraag in de groep Onze strijd voor jouw gezondheid van onze community Gezondheid .

reacties

Wees de eerste om te reageren