Onze obligatieadviezen zijn gebaseerd op meerdere criteria die te maken hebben met de kenmerken van elke obligatie.  

De emittent

Obligaties worden uitgegeven door bedrijven uit de privésector, maar ook door overheden (landen, gewesten, enz.) en instellingen met een semipubliek karakter. Als emittent moeten zij de coupons kunnen uitbetalen en aan het einde van de rit de obligatiehouders ook hun kapitaal terugbetalen. De mate waarin ze dat kunnen, is afhankelijk van hun financiële gezondheid. Hoe beter die is, hoe hoger de kans dat ze hun verplichtingen kunnen nakomen. Om de financiële gezondheid van emittenten te bepalen, baseren we ons op de rating die hen wordt toegekend door de kredietbeoordelaars en/of op een analyse van hun fundamentele gegevens (is de activiteit die ze uitoefenen riskant, genereert ze voldoende cash, hoe zwaar is de schuldenlast, enz.).  

Emittenten met een rating + of ++ kunnen bogen op een goede solvabiliteit. Emittenten met een rating - of -- houden daarentegen een hoger risico in, en dus is het nodig om hier extra voorzichtig te zijn.  

Tot slot raden we achtergestelde obligaties doorgaans af. Als houder van een achtergestelde obligatie wordt u bij een eventueel faillissement van de emittent immers maar vergoed na alle andere schuldeisers, en is de kans nog kleiner dat u nog iets kunt recupereren.  

De looptijd

Als de marktrente op een laag peil staat (zoals nu al geruime tijd het geval is), dan geven we de voorkeur aan obligaties met een korte looptijd. Zo verkleinen we immers de kans dat uw centen, indien de rentevoeten dan toch aantrekken, nog lange tijd geblokkeerd zitten in een obligatie en u ze dus niet kunt herbeleggen tegen betere voorwaarden.  

Omgekeerd, als de rentestand hoog is, geven we de voorkeur aan obligaties met een langere looptijd, al overdrijven we daar ook niet in. Zo zijn we geen fan van obligaties met een extreem lange looptijd (o.a. eeuwigdurende obligaties), omdat het niet te voorspellen valt hoe de financiële situatie van de emittent na zovele jaren zal zijn en het risico daardoor te hoog is.  

De munt van uitgifte

Indien we een obligatie aanraden die uitgegeven werd in een vreemde munteenheid, dan analyseren we voorafgaandelijk het potentieel van die munt (o.a. koopkrachtpariteit) en de risico's die eraan gekoppeld zijn. Als het gaat om een munt die sterk in waarde schommelt en met een hoge kans dat ze in waarde zal dalen, dan raden we de obligatie in kwestie af. Omgekeerd, als de kans groot is dat de munt van uitgifte in waarde zal stijgen ten opzichte van de euro, en als het rendement van de obligatie voldoende hoog is om het risico op wisselkoersvariaties te compenseren, dan kunnen we de obligatie mogelijk wel aanbevelen.

Het rendement

Bij een gelijk risiconiveau, en rekening houdend met de bovenstaande criteria, gaat onze voorkeur uiteraard uit naar obligaties die een zo hoog mogelijk rendement bieden. Dat rendement moet overigens voldoende hoog zijn om de risico's van de obligatie te compenseren. In een laatste fase vergelijken we het rendement van een bepaalde obligatie met dat van andere beleggingsproducten met een gelijkaardig risiconiveau (spaar- en termijnrekeningen, kasbons, spaarverzekeringen) om te bepalen of we de obligatie koopwaardig vinden.  

Voorzorgsmaatregelen

Obligaties zijn geen risicoloze beleggingsproducten. We raden u dan ook aan om schulduitgiften van een en dezelfde emittent nooit een gewicht van meer dan 5% toe te kennen in uw volledige portefeuille. Voor obligaties met een hoger risicogehalte dient u zich eerst af te vragen of ze wel stroken met uw beleggersprofiel (bent u bereid het hogere risico te aanvaarden en kunt u het zich veroorloven indien het toch fout zou lopen?). Hou er tot slot ook rekening mee dat sommige obligaties moeilijk verhandelbaar zijn en het dus niet makkelijk is om ze vóór de einddatum te verkopen tegen een aanvaardbare prijs.