Analyse
De Europese Unie en Japan hebben een voorakkoord rond vrijhandel gesloten 4 maanden geleden - woensdag 19 juli 2017
De symboliek is enorm maar het akkoord zou ook reële voordelen moeten opleveren.
De Europese Unie en Japan hebben een voorakkoord rond vrijhandel gesloten

De Europese Unie en Japan hebben een voorakkoord rond vrijhandel gesloten

Ondanks het akkoord blijven we de beurs van Tokio mijden.
Voor een aandelenfonds in de eurozone mag u echter Henderson Horizon Euroland Fund A2 EUR kopen (max. 5% in een evenwichtige en dynamische portefeuille).
Heel wat individuele aandelen hebben bij het akkoord erg veel te winnen, denken we maar aan AstraZeneca (9% van de omzet in Japan), Philips (4,5%), Sanofi (5%). In de automobielsector zullen Renault, Fiat Chrysler en Peugeot rekening moeten houden met een verhoogde concurrentie van Japanse fabrikanten. Wel zou het akkoord de export naar Japan moeten vergemakkelijken voor o.m. BMW en Mercedes (Daimler), die er nu nog maar 3% van hun verkopen realiseren. Het akkoord is ook positief voor de agro-voedingsindustrie (Danone, ABInBev).

 

Vrijhandel tegenover protectionisme

Zelfs al vertegenwoordigen ze minder dan 10% van de wereldbevolking, toch zijn de EU en Japan goed voor 36% van de wereldhandel. Handel is de hoeksteen van deze economieën waardoor ze het moeilijk hebben met de keuze van sommige partners om terug te keren naar een oubollig protectionisme.

Zo ziet de EU het Verenigd Koninkrijk de eenheidsmarkt verlaten en voor Japan ziet het er nog slechter uit. Na jaren van onderhandelingen hoopte Japan namelijk dat het Trans-Pacific Partnership (TPP) zou worden afgerond. Een akkoord dat dubbel belangrijk was omdat het enerzijds de deur openzette van de betrokken markten voor Japanse exporteurs en anderzijds van Japan de Aziatische grootmacht bij uitstek zou maken omdat China werd uitgesloten en Chinese producten een handicap zouden hebben.

Helaas voor Japan keerde de VS het TPP de rug toe, waardoor zijn belang fors daalde en de deur voor China op een kier werd gezet. Gezien het risico dat de wereld zich afkeert van vrijhandel, hebben de EU en Japan de onderhandelingen versneld zodoende een princiepsakkoord te kunnen sluiten.

 

Farma, chemie, autosector en landbouw

Het ambitieuze akkoord voorziet het einde van de tariefbarrières die op 90% van de Europese export naar Japan wegen. De export bedraagt 58 miljard euro per jaar, goed voor jaarlijks 1 miljard euro aan douanerechten.

Een andere doelstelling is ook de niet-tarifaire belemmeringen terug te dringen via de wederzijdse erkenning van technische, ecologische en veiligheidsnormen. Dit alles om de handel te kunnen vergemakkelijken en met de nadruk op sectoren die het meest exporteren.

Voor Japan vertegenwoordigen transportuitrusting en (elektrische) machinerie 70% van de export richting EU. Het na 7 jaar verdwijnen van de taksen die op de Japanse automobielsector wegen (tot 10%), is dus een prioriteit voor Tokio. 

De Europese export richting Japan is veel gediversifieerder met farma, medische uitrusting en chemie op kop voor auto-gerelateerde producten en voeding. Het is dus geen toeval dat de Europese prioriteiten zich op deze vlakken situeren. De EU doelt op een hausse van 20% van de chemie-export naar Japan. 

Voedingsproducten zullen kunnen genieten van een gemakkelijkere toegang tot de Japanse markt door toedoen van de bijna volledige verdwijning van de handelsbarrières en een bescherming van 205 producten van gecontroleerde oorsprongskwaliteit. Hierdoor zou de omzet richting Japan met 180% kunnen stijgen. 

De export van diensten naar Japan ten slotte is jaarlijks goed voor zo’n 28 miljard euro en financiële diensten, e-commerce, telecom en transport krijgen een speciale vermelding waarbij de markt van openbare aanbestedingen meer zal worden geliberaliseerd.

 

Abe roept steeds meer weerstand op

Dit akkoord is perfect op tijd voor Europa. Met Macron ingehuldigd als president en Merkel die zal aanblijven, profiteert het continent van de daling van het politieke risico en de ontelbare indicatoren die op het hoogste punt noteren sinds de crisis. 

Het akkoord vertegenwoordigt ook één van de (weinige) verwezenlijkingen van eerste minister Shinzo Abe die is verzwakt door schandalen en er niet in slaagt om de beloofde hervormingen door te voeren. De politiek van de Bank of Japan kent ook haar limieten. Na jaren van kapitaalinjecties en het vasthouden van de 10-jarige rente op 0% of toch bijna, krijgt de BoJ het vandaag moeilijker om dit extreem soepele beleid te verdedigen nu er over normalisering wordt gesproken in Europa en de VS. 

Het gebrek aan populariteit van de overheid komt net op een moment dat het land profiteert van de verbetering van de wereldeconomie en Japan, met een groei van 1,3% in het 1e kwartaal, beter draait. Daarenboven bevindt de inflatie zich in positief territorium (0,4% in mei) en laten hogere reële lonen hogere gezinsuitgaven toe.

 

Conclusie

Hoewel het akkoord verre van rond is, kan er niet worden ontkend dat de politieke wil aanwezig is. Het vooruitzicht op een stijging van de Europese export naar Japan met 34% en met 29% van Japan naar de EU zou de landen moeten aanzetten om water bij hun wijn te doen.

Deel dit artikel