Analyse
Wordt de toekomst van Europa in Athene bepaald? 2 jaar geleden - woensdag 4 februari 2015

Grieks extreem links aan de macht: vormt dit een bedreiging voor de eurozone?

Door de overwinning van het radicaal-linkse Syriza vloeit er weer veel inkt over de financiering van de Griekse overheidsfinanciën. Voor een schuldencrisis zoals in 2012 is nu geen gevaar meer, maar toch staat onrechtstreeks de toekomst van Europa op het spel.
Beleggingsgewijs laat u de eurozone beter voor wat ze is. Raadpleeg
onze portefeuilles voor meer info. 

 

Schuld onhoudbaar

Ondanks de kwijtschelding van ruim 100 miljard euro aan Griekse obligaties in 2012 en de financiële hulp van zijn Europese partners, is de schuldgraad van Griekenland de voorbije jaren blijven stijgen. In 2010 bleef de Griekse overheidsschuld nog onder de 150% van het bbp, aan het einde van het 3de kwartaal 2014 bedroeg ze al 176%.

 

Na jaren van besparingen was de staatsschuld in de ogen van veel Grieken toch een verloren zaak en schaarden ze zich achter het budgettaire relanceplan van Syriza. Maar om het minimumloon en de laagste pensioenen op te trekken of om elektriciteit en bevoorradingsbonnen te bieden, moet de nieuwe regering nog op zoek naar 12 miljard euro…

 

Onderhandelingen

Griekenland wil over een reddingsplan onderhandelen met de Europese partners opdat een deel van de Griekse schuld zou worden kwijtgescholden. Maar in tegenstelling tot in 2010 zijn de Europese landen vandaag voorbereid op een eventueel faillissement van Griekenland en een uitstap uit de eurozone. Als de eurozone zich te gul zou tonen, heeft ze daar dus misschien meer bij te verliezen dan te winnen...

 

Gevaar voor sneeuwbaleffect

Het probleem van Griekenland is steeds minder financieel en steeds meer politiek. Als de Griekse schuld deels kwijtgescholden zou worden, dan zullen mogelijks nog meer landen geneigd zijn om ook om een herschikking van hun schulden te vragen (schuld van Portugal en Ierland: 130% van het bbp).

 

Als het tot zo'n scenario zou komen, dan zal de factuur ten laste van de andere Europese landen torenhoog oplopen en dreigt ze onbetaalbaar te worden voor de meest kwetsbare lidstaten. Zich nogmaals inschikkelijk tonen voor de eisen van Griekenland zou eveneens koren op de molen zijn van partijen die in het zog van Syriza varen. Ook zou dit de populariteit voeden van anti-Europese partijen.

 

Als we dan weten dat er zich nog dit jaar alleen al "risicovolle" verkiezingen aandienen in het Verenigd Koninkrijk, Denemarken, Polen en Spanje, dan is het gevaar voor onherstelbare breuklijnen tussen noordelijke en zuidelijke lidstaten toch niet verwaarloosbaar.

 

Smalle uitwijkstrook

De manoeuvreerruimte tussen de twee extreme scenario's, enerzijds een Grexit en anderzijds het ontstaan van dusdanig hoge spanningen die tot de ondergang van de EU kunnen leiden, is niet groot, maar ze bestaat wel. Zo kan de looptijd van de leningen aan Griekenland nog verlengd worden en is een daling van de intrestvoeten nog mogelijk, wat de nieuwe Griekse regering toch wat ademruimte zou geven.

 

In ruil daarvoor moet de Griekse regering dan wel versneld werk maken van structurele hervormingen inzake de werking van de overheid, de strijd tegen corruptie, het innen van belastingen en het invoeren van meer concurrentie in "beschermde" economische sectoren.

 

Deel dit artikel