Analyse
Zwitserse frank door het dak: gevolgen 2 jaar geleden - maandag 19 januari 2015

Op 15 januari ging er een aardschok door de financiële markten. Na een strijd van 40 maanden gaf de Zwitserse centrale bank de grens van 1,20 Zwitserse frank voor een euro op.

Deze beslissing heeft voor forse koersbewegingen gezorgd met een explosie van de frank op kop. Welke impact op onze adviezen?
– NIET MEER KOPEN: de obligatiefondsen in Zwitserse frank die sinds 1 januari 2015 met 16 % zijn geklommen en met 28 % stegen op jaarbasis!
– NIET MEER KOPEN:
Zurich Insurance (houden) in afwachting dat er meer duidelijkheid is rond de impact van de stijging van de frank op de winst.
– BLIJF KOPEN: de vleesspecialist
Bell die meer dan 70 % van de omzet op zijn thuismarkt boekt en niet exporteert.
– BLIJF KOPEN: de agrochemiegroep
Syngenta, die het leeuwendeel van haar omzet buiten Zwitserland boekt maar waarvan de kosten uitgedrukt zijn in dollar en euro.

 

Voor de Belgische beursgenoteerde bedrijven is de impact te verwaarlozen waardoor we geen adviezen dienen te wijzigen.

 

Totale verrassing

Op 12 januari bevestigde de Zwitserse centrale bank nog de standpunten rond het verdedigen van de bodem. Sinds september 2011 heeft ze immers een bodem gelegd op 1,20 CHF voor 1 euro om de concurrentiekracht van de Zwitserse ondernemingen te verdedigen. Wat is er dan toch gebeurd? Niets, behalve misschien dat de Zwitserse centrale bank inzag dat ze een verloren strijd voerde.

 

Dankzij de bodem bleef de frank weliswaar op een hoog niveau maar viel zijn overwaardering terug. De economie heeft kunnen profiteren van deze fase om zich aan de nieuwe realiteit aan te passen. Gezien de kwade reacties van Zwitserse ondernemers en de beursdaling lijkt deze stelling echter niet door iedereen te worden gedeeld. Hoewel de Zwitserse economie vandaag de sterkte van de frank beter kan dragen, zal ze er dus de gevolgen van ondervinden. Maar de tol voor de SNB werd te zwaar om dragen.

 

1 tegen allen

Om te verhinderen dat haar munt zou stijgen, diende de centrale bank massaal vreemde munten op te kopen. De 50 miljard Zwitserse frank aan buitenlandse deviezen aangehouden vóór de crisis van 2008 en vóór de interventiepolitiek, klom tot 495 miljard frank (van 25 % tot meer dan 90 %!). En gezien bijna alle beleggers rekenen op een terugval van de euro, diende de Zwitserse centrale bank steeds meer tussen te komen om de grens in stand te houden.

 

Tijdens de voorbije weken stapten alsmaar meer marktparticipanten in de frank, de vluchtmunt bij uitstek, door de toegenomen financiële instabiliteit en namen de tussenkomsten fors toe. De olieschok en de ontsporingen in Rusland zorgden ook voor een toeloop van Russische beleggers op zoek naar veiligheid. De mogelijke start van inkoop van staatspapier door de Europese Centrale Bank (ECB), die op 22 januari zou moeten worden aangekondigd, versterkte die neerwaartse druk op de euro nog.

 

De vaste wisselkoers moest vroeg of laat worden opgeblazen gezien de frank structureel apprecieert door de lage inflatiedruk in Zwitserland. En uiteindelijk moest de Zwitserse centrale bank het bij voorbaat verloren gevecht stopzetten.

 

Een financiële schok

Onmiddellijk na de beslissing van de centrale bank steeg de Zwitserse frank fors tegenover meer dan 150 munten. De Zwitserse beurs (-13,7 % op 2 dagen) zag weliswaar zwarte sneeuw maar voor de belegger in euro ging de Zwitserse beurs er dankzij de stijging met 5,6 % op vooruit.

 

Op veel andere plaatsen waren de financiële gevolgen niet van de poes. Gezien in Polen bv. 46 % van de hypotheekleningen gekoppeld zijn aan de Zwitserse frank, betekent deze stijging een stevige aderlating. Zelfs al wil de centrale bank de hausse van de munt beperken door haar leidende rentevoet op -0,75 % te zetten en zal ze indien nodig op de wisselmarkten blijven ingrijpen, toch is het opgeven van de 1,20-grens niet zonder gevolgen, zowel voor de Zwitserse economie als voor de exporteurs.

Deel dit artikel