Analyse
Monetaire politiek geen heilige redding 3 jaar geleden - dinsdag 23 december 2014

Sinds de financiële crisis van 2008-2009 staan de centrale banken in het middelpunt van de belangstelling. Voldoen de resultaten aan de verwachtingen?

Neen. Zo is de monetaire politiek van de eurozone en van Rusland simpelweg niet opgewassen tegen het kluwen aan uitdagingen waarmee deze landen worstelen. We vermijden dan ook deze landen gezien de monetaire politiek er als excuus dient voor het immobilisme dat op tal van andere fronten heerst.
De VS, het VK maar ook Japan en China zullen echter dankzij hun monetaire politiek evolueren naar duurzamere groeimodellen. Het is dan ook niet verrassend dat wij er het gros van onze portefeuilles in beleggen.
Voor meer info over onze portefeuilles, raadpleeg
onze strategie

 

Het herstel van de economie in de VS en in het VK is vooral te danken aan de soepele monetaire politiek en de aangezwengelde kredietverstrekking die hieruit voortvloeide. Gezien deze gunstige resultaten zou men geneigd zijn te geloven dat de centrale banken vrijwel alle problemen kunnen laten verdwijnen.

 

Dit is zeker het geval in de eurozone waar begin 2014 op een uitstekend beursjaar werd gemikt en in april 3 miljard euro aan Griekse obligaties tegen een rentevoet van minder dan 5 % kon worden verkocht. Ook Rusland liet zich verleiden door het wapen van de monetaire politiek en trok deze week zijn leidende rentevoet op van 10,5 % tot 17 % om de roebel te stabiliseren. Maar de resultaten van deze maatregelen lieten te wensen over. Zo bleven de Europese beurzen achterop hinken, gingen de Griekse rentevoeten met de verkiezingen in het vooruitzicht opnieuw hoger en boerde de roebel nog sneller achteruit.

 

Is dit de schuld van de centrale banken? Niet echt. Het succes in de VS en het VK en de faling in de eurozone tonen vooral aan dat de centrale banken geen mirakels kunnen verwezenlijken. Want hoewel de VS en het VK vrij onconventionele maatregelen toepasten, mogen we niet vergeten dat deze economieën erg flexibel, competitief en geliberaliseerd zijn. De eurozone daarentegen heeft nood aan structurele hervormingen. Daarnaast is een Europese eenheidsmarkt op vele vlakken nog maar een droom. Rusland worstelt dan weer met geopolitieke problemen, economische sancties en een algemene terugval van de grondstofprijzen. Conclusie: de monetaire politiek van de eurozone en van Rusland is simpelweg niet opgewassen tegen dit kluwen aan uitdagingen.

 

Deel dit artikel