Analyse
Welke toekomst voor de eurozone 3 jaar geleden - dinsdag 15 juli 2014

Hoe de vicieuze cirkel doorbreken?

Met een dure euro, een vierkant draaiende arbeidsmarkt, een inflatie van slechts 0,5 % in juni en een zwakke economische groei is de eurozone één van de minst dynamische regio’s in de wereld. De Europese markten hebben reeds sterk gepresteerd sinds het jaarbegin dankzij de economische stabilisatie in Europa en de soepele politiek van de centrale banken. De meeste beurzen uit de eurozone zijn niet goedkoop. Globaal gezien raden we u dus aan het oude continent te vermijden. Raadpleeg onze strategie voor meer info over onze portefeuille.
Niettemin doen bepaalde bedrijven het goed. Dit is bijvoorbeeld het geval van de nutssector (+11,4 %), die profiteert van een aantrekkelijke waardering en de effecten van de saneringsplannen. Volgende aandelen zijn alvast de moeite waarde zoals
ArcelorMittal, Axa, Bouygues, bpost, Delta Lloyd, GDF Suez en Repsol.

 

Regio blijft achter

Het is moeilijk om optimistisch te zijn rond de economie van de eurozone. Vandaag is 11,6 % van de actieve bevolking werkloos, één van de hoogste cijfers van de grootste economieën. De gezinnen zijn niet happig om geld uit te geven nadat de crisis hun koopkracht aantastte en enkele sociale verworvenheden in vraag stelde. Het gebrek aan vraag zet bedrijven niet aan om hun investeringen op te drijven. Bij overheden hebben bezuinigingen en voorzichtigheid de bovenhand genomen. Het gebrek aan dynamisme van de wereldeconomie weegt zelfs op de meest competitieve exporteur, Duitsland.

 

Ja, de schuldcrisis lijkt voorbij. Maar de eurozone heeft onvoldoende groeipolen. De ECB doet wat ze kan door de rente tot slechts 0,15 % te laten zakken en 1 000 miljard EUR aan liquiditeiten aan te kondigen voor banken die aan de private sector lenen. Maar dit is slechts een luchtbel om regeringen voldoende bewegingsruimte te geven. De problemen liggen veel dieper en er is dringend nood aan oplossingen.

 

Verhoging overheidsuitgaven: valse oplossing

Sommigen zien een stijging van de overheidsuitgaven als een mogelijke oplossing. Maar met een verwachte groei van gemiddeld 1 % per jaar in 2014-2015 is de belangrijkste uitdaging niet zo zeer de groei te boosten maar wel het potentieel op te trekken.

 

Het is een feit dat één of andere gerichte investering de concurrentiekracht van een land of regio kan verbeteren maar over het algemeen is de infrastructuur goed. Een laksere budgettaire politiek zal dus niets fundamenteels aan de economie wijzigen maar wel het gewicht van de schulden verhogen.

 

Demografie-productiviteit: groeisleutels

Een schuldtoename zal in de toekomst zwaarder doorwegen gezien de vergrijzing van de bevolking. Demografie en de arbeidsproductiviteit zijn nu net de twee elementen die het groeipotentieel op lange termijn bepalen. Onze regeringen zullen zich dus op productiviteit moeten richten. Naast de hervorming van de arbeidsmarkt zijn de opleiding van werknemers en investeringen in onderzoek en ontwikkeling ook essentieel. Zo is de opgelopen vertraging op het vlak van nieuwe technologieën frappant: Google, Amazon, Microsoft, Apple, Facebook zijn giganten in deze sector waar Europa bij de grote afwezigen behoort.

 

Een andere uitdaging: de opdeling van de markten, bijvoorbeeld voor de arbeidsmarkt. Ondanks het feit dat de werkloosheid enorm uiteenloopt zijn het aantal Europeanen die bereid zijn in het buitenland te werken zeer beperkt. Hoewel een ééngemaakte markt het ultieme doel is van de Europese Unie blijven protectionisme en lobby- en drukkingsgroepen een belangrijke rol spelen.
Het resultaat is dat in veel sectoren de Europese markt weinig doeltreffend is. Dit vertaalt zich in hogere kosten voor bedrijven en hogere prijzen voor de consument. Hier beweging in proberen te krijgen is niet eenvoudig. Maar de inzet is groot: de concurrentiekracht van onze economieën opdrijven terwijl de koopkracht van gezinnen verbetert.

 

Deel dit artikel