Analyse
Indonesiƫ: eindelijk een president! 3 jaar geleden - woensdag 30 juli 2014

Joko Widodo is als winnaar erkend van de presidentsverkiezingen. Dat brengt een einde aan enkele weken van spanning die de beleggers wat ongerust maakten.

Indonesië blijft een land met een hoger dan gemiddelde volatiliteit en we zijn voorzichtiger dan de overheid in Jakarta. Maar Indonesië blijft aantrekkelijk. Hoewel de beurs er sinds begin dit jaar al met 21 % op vooruitging, blijft ze correct gewaardeerd, en de roepia heeft het evenwichtsniveau tegenover de euro niet bereikt. Indonesië is een goede diversificatie die tot 5 % van uw portefeuille mag uitmaken, via het fonds Fidelity Indonesia of de trackers Lyxor MSCI Indonesia of iShares MSCI Indonesia.

 

Conjunctuur beter in vorm

Indonesië beschikt over veel potentieel. Naast de zeer jeugdige bevolking bezit de archipel een enorme rijkdom aan grondstoffen (olie, gas, steenkool, tin, bauxiet). Dat potentieel is tot nu toe nooit voldoende benut. In de eerste plaats is er onder de verschillende presidenten van het land vrij slecht bestuurd en vierde de corruptie welig tij. Voorts is er een groot gebrek aan infrastructuur. Minder dan de helft van de Indonesiërs hebben elektriciteit en het aantal dat over drinkbaar water beschikt is nog kleiner. De veranderingen drongen zich dan ook op. In 2004 werd al een eerste stap gezet met de keuze voor de hervormer Susilo Yudhoyono.
Het land blijft één van de armste van Zuidoost-Azië maar bij buitenlandse investeerders is zijn imago geëvolueerd. Het land trok lessen uit de Aziatische crisis van eind de jaren 90. De overheidsfinanciën worden beter beheerd en sommige sectoren staan open voor buitenlandse investeringen zodat de gemiddelde economische groei sinds 2009 bijna 6% bedraagt !

 

Groeidoelstelling van 7 %

Tot grote opluchting van de financiële markten haalde Widodo het met 53% van de stemmen. Hij kondigde al aan een grote prioriteit te willen maken van de optimalisering van de infrastructuur. Dat zal het komende decennium honderden miljarden euro investeringen vergen (de overheidsfinanciën maken dat mogelijk). De twee andere grote werven zijn het creëren van de omstandigheden om de industrie een nieuw elan te geven en de opleiding van arbeidskrachten. Dat moet op middellange termijn leiden tot een groei van meer dan 7 % per jaar.

 

Energie niet meer subsidiëren

In dit olieproducerende land zijn de brandstoffenprijzen in ruime mate gesubsidieerd. De maatregel is populair, maar weegt op de begroting (tussen de 7 % en de 25 % van de begroting). Omwille van de besparingen die daardoor nodig waren, schroefde de staat de investeringen (in de oliesector…) terug. Door de lage olieprijs werd bovendien enorm veel verbruikt zodat Indonesië als olieproducerende land, paradoxaal genoeg, koolwaterstof moet invoeren. Dat is op termijn niet houdbaar. Maar elke verandering aan het subsidiebeleid zal op veel weerstand stuiten van de armste bevolkingslagen én van de middenklasse.

Deel dit artikel