Analyse
Blijft de USD op zijn troon als wereldmunt? 4 jaar geleden - woensdag 13 november 2013

De voorbije maanden was de stemming op de internationale wisselmarkten... wisselvallig. Er waren vraagtekens over de conjuncturele evolutie en over het monetaire beleid, maar de dollar heeft ook aan glans ingeboet als wereldmunt.

Gezien de lage rentevoeten belegt u beter niet in Amerikaanse obligaties. Amerikaanse aandelen en aandelenfondsen daarentegen blijven interessant. 

De euro blijft overgewaardeerd en de overheidsschuldencrisis weegt op de geloofwaardigheid van de munt.
De Japanse yen wordt vandaag gemanipuleerd door de autoriteiten en de penibele budgettaire situatie belooft weinig goeds voor de toekomst.
Ook het Britse pond wordt gestuurd door de ingrepen van de Bank of England, die de rente historisch laag houdt.
De Australische en Nieuw-Zeelandse dollar zijn te sterk overgewaardeerd t.o.v. de euro.
De Canadese dollar, de Noorse kroon, en de Zwitserse frank zijn min of meer correct gewaardeerd en dus ook niet bijster interessant, behalve de laatste munt dan misschien om puur defensieve redenen.
Enkel de Zweedse kroon lijkt vandaag nog interessant gewaardeerd. U mag intekenen op
KBC Renta Sekarenta.

 

Gemanipuleerde valuta

De dollar was de voorbije weken gedaald t.o.v. de euro maar veerde recentelijk in anderhalve week op van 1,40 USD voor 1 euro naar 1,35, en zelfs naar 1,33 USD na de nieuwe rentedaling van de ECB. Al sinds het begin van de crisis is de wisselkoersverhouding tussen de euro en de dollar vrij wispelturig (piek van 1,51 USD voor 1 euro op 3-12- 2009, dieptepunt van 1,19 USD op 8-06-2010). Maar al bij al verloor de euro de voorbije 5 jaar nauwelijks terrein. In de eurozone hebben de recordwerkloosheid, de lange recessie, de schuldencrisis en het feitelijk faillissement van een lidstaat de Europese eenheidsmunt niet duurzaam onderuitgehaald, die nog altijd overgewaardeerd is t.o.v. de dollar. Omgekeerd kon de dollar niet profiteren van het economisch herstel in de VS, de heropleving van de industrie, of de piekniveaus van de beurzen. De oorzaak ligt o.a bij het beleid van de centrale bank, maar wie de zwakte van de dollar enkel en alleen wijt aan de massale geldcreatie door de Fed, gaat voorbij aan het feit dat ook de ECB gul liquiditeiten in de markt heeft gepompt: met 32% van het Europese bbp is de inspanning van de ECB in verhouding zelfs groter dan de 19% van het Amerikaanse bbp door de Fed.

 

China wil de strijd met de dollar aangaan

China stelt de status van de dollar als wereldmunt nog het meest in vraag. Gezien het internationaal handelsverkeer grotendeels in dollar verloopt, en door de beperkte converteerbaarheid van de yuan, zorgen de grote Chinese handelsoverschotten voor een enorme toestroom aan dollars waarmee Peking niet goed weet wat te doen.
Op lange termijn wil China de monetaire dominantie van de VS doorbreken. Zo kwamen de ECB en de Chinese Volksbank overeen om onderling 350 miljard yuan en 45 miljard EUR uit te wisselen. Ook werden gelijkaardige akkoorden afgesloten met bvb. Australië, Zuid-Korea en Engeland. Peking wil zo de Chinese handel in yuan (nu 16 %) tegen 2018 tot 30% opdrijven.

 

Tegelijk wil China zijn munt internationaliseren op de financiële markten. Sommige centrale banken van groeilanden beginnen hun wisselreserves al te diversifiëren met de yuan. Sinds 2010 draagt ook Hongkong als financieel centrum bij aan de internationalisering van de munt.

 

Cruciaal om de dollar te beconcurreren, is de volledige openstelling van de Chinese financiële markt en de volledige converteerbaarheid van de yuan. Vanuit die optiek wil China bij wijze van experiment vanaf 1-1-2014 stilaan de wisselkoersbeperkingen opheffen in een nieuwe vrijhandelszone in Shanghai. Als China hierin slaagt, kan het zich op termijn volledig openstellen voor internationale kapitaalstromen, maar dat is nog niet voor de eerste 10 jaar.

 

Deel dit artikel