Analyse
Zorgen maken over de twee Korea’s ? 4 jaar geleden - woensdag 10 april 2013

Al enkele weken stelt Noord-Korea zich almaar agressiever op ten opzichte van Zuid-Korea en de Verenigde Staten.

Aangezien we een gewapend conflict uitsluiten, veranderen we niets aan onze en blijven positief gestemd rond Chinese aandelen. Deze laatste bieden het beste potentieel op lange termijn dankzij de exportcapaciteiten van het land en de explosie van de binnenlandse consumptie die voor de deur staat. U mag er 10 % van uw portefeuille in beleggen via de aandelenfondsen Fidelity China Focus EUR A en GAM Star China Equity USD.

 

Al 60 jaar spanningen

Na het einde van de oorlog in 1953 zijn de relaties op het Koreaanse schiereiland nooit genormaliseerd. Diplomatieke incidenten en kleine militaire grensgeschillen hebben de relaties tussen de twee Korea’s over de jaren heen verschillende keren vertroebeld. Recent leek er echter een zekere dooi te zijn ontstaan in de relaties tussen het noorden, die economisch volledig plat ligt, en het zuiden, dat de zwarte pagina definitief wil omdraaien. Maar op 12 december 2012 was alles opnieuw te herdoen toen Noord-Korea voor het eerst een raket in de ruimte schoot. Het communistische land toonde hiermee aan de technologie om langeafstandsraketten te lanceren in huis te hebben. Op 12 februari deed het er nog een schepje bovenop door een derde kernproef uit te voeren met een krachtiger dosis.

 

Niets te winnen

De twee Korea’s zijn de landen die het meest te verliezen hebben met een verslechtering van de crisis. De economie van Zuid-Korea toonde recent tekenen van zwakte. De groei tijdens de laatste drie maanden van 2012 was het zwakst sinds het derde trimester van 2009. Over heel 2012 groeide het BBP met 2 % tegenover 3,7 % het jaar daarvoor. Het feit dat de Zuid-Koreaanse economie toch nog een zeker dynamisme heeft is te danken aan de gezinsconsumptie en de export. De consumptie is echter fragiel door de hoge schuldgraad van de Koreanen terwijl de export onder druk staat door de zwakke internationale vraag. De Koreaanse groei hangt dus aan een zijden draadje. Noord-Korea heeft ook veel te verliezen. De industriële zone van de twee landen, geopend in 2004 als symbool van toenadering, telt 123 Zuid-Koreaanse bedrijven die 53 000 Noord-Koreanen werk verschaffen en voor 2 miljard dollar aan inkomsten zorgen.

 

Chinese verlegenheid en Japanse vrees

China zit met de heropflakkering van de spanningen verveeld. Op economisch vlak heeft China niets te vrezen want de commerciële relaties tussen de twee landen beperken zich tussen Chinese leveringen van voedsel en olie. Deze hulp heeft als doelstelling het overleven van het Noord-Koreaanse regime te garanderen. China vreest immers een ineenstorting ervan. Indien dit zou gebeuren zou China overspoeld kunnen worden door vluchtelingen en met een humanitaire crisis in de maag gesplitst zitten. De nieuwe Chinese regeringsleiders hebben andere prioriteiten : stimulering van de binnenlandse consumptie, het in de hand houden van de vastgoedzeepbel. De andere economische reus uit de regio, Japan, vreest tegen zijn wil in in een conflict te worden betrokken dat op de regionale handel zou wegen. Het land ziet dit liever niet gebeuren want het rekent op zijn export als groeipool omdat de slabakkende binnenlandse consumptie maar niet wil aanslaan.

 

Tussen kalmte en vrees

De Koreaanse won verloor de voorbije drie maanden 5 % tegenover de dollar en noteert op zijn laagste niveau sinds september 2012. De de Kospi-index van de beurs van Seoul noteert in het rood sinds begin dit jaar. De evolutie van de overige Aziatische beurzen is niet echt verbonden met de Koreaanse crisis. Terwijl de Japanse beurs ondersteund wordt door de terugval van de yen, valt de Chinese markt terug door toedoen van eerder gemengde macro-cijfers.

 

Deel dit artikel