Analyse
Is beleggen in Italiaans staatspapier interessant? 4 jaar geleden - woensdag 2 januari 2013

Wat met Italiaanse rentevoeten?

De voorbije jaren kwam Italië meermaals zeer negatief in beeld en werd er gevreesd dat het land dezelfde weg als Griekenland zou opgaan. Verschillende keren piekte de 10-jarige rente op Italiaans overheidspapier boven de 6 %. Vandaag is van de spanning afgenomen en noteert dezelfde rente bijna op het laagste niveau van de afgelopen twee jaar. Het verschil met landen zoals Duitsland blijft wel aan de hoge kant. Aan de hand van drie vragen laten we ons licht schijnen op dit fenomeen.
Onze voorkeur gaat uit naar staatspapier of obligaties in munten van landen die over sterke financiën beschikken zoals de Zweedse kroon en de Zwitserse frank. In Italiaans staatspapier wagen we ons dus niet. Het hoge risico weegt niet op tegen het hoger dan gemiddelde rendement.

 

Waarom is de sfeer rond Italië omgedraaid?

Het sentiment is rond alle landen in de Europese periferie verbeterd, niet alleen Italië. Men is ervan overtuigd dat de Europese Centrale Bank alles in het werk zal stellen om de eurozone uit het slop te halen. Beleggers die eerder rekening hielden met een implosie van de eurozone en papier uit de periferie verkochten om veiliger oorden zoals Duitse en Belgische staatsobligaties op te zoeken, draaien nu geleidelijk weer hun kar gezien het nu toch geen zo’n vaart zal lopen. Institutionele beleggers hebben eigenlijk geen keuze want ‘veilig’ staatspapier brengt immers bijna niets meer op.
Italië profiteerde hier volop van en de 10-jarige rente zakte van 6,7 % in juli naar 4,6 % nu. Italië maakte werk van besparingen en begrotingscontrole, stutte zijn banksector en wist in tegenstelling tot Spanje bijvoorbeeld een vastgoedcrisis te vermijden. Deze elementen zijn de markten niet ontgaan waardoor het vertrouwen in Italië is teruggekeerd.

 

Is alles nu terug koek en ei?

Zeker niet. Enkele weken geleden kwam Italië weer in het vizier van de markten toen de eerste minister Mario Monti zijn ontslag aankondigde en politieke onzekerheid opnieuw op de voorgrond is getreden, iets wat beleggers nu kunnen missen als kiespijn. Kandidaat premier Silvio Berlusconi voert trouwens een anti-besparingsdiscours, geen goed nieuws als hij opnieuw verkozen zou worden.
Deze gebeurtenis zette in de verf dat de huidige rust in de eurozone slechts relatief is en op elk moment de sfeer opnieuw kan omdraaien. De problemen worden wel aangepakt maar dit betekent niet alle schaapjes al op het droge zijn in de eurozone en Italië in het bijzonder. Het gaat economisch Italië trouwens nog steeds niet voor de wind. Verschillende macro-indicatoren tonen aan dat de Italiaanse economie verder in een recessie wegzakt. Ook in 2013 zou de Italiaanse economie tussen de 0,3 à 1 % krimpen en de werkloosheid toenemen tot bijna 12 %, het hoogste niveau in meer dan 30 jaar. Daarenboven hebben veel (lokale) banken te veel Italiaanse staatsobligaties op hun balans. Indien de rente opnieuw zou gaan pieken, komt de hele banksector opnieuw in gevaar.

 

Deel dit artikel