Analyse
Australiƫ: wat na de mijnbouwboom? 4 jaar geleden - donderdag 17 januari 2013

Dankzij een ongeziene boom in de mijnbouwsector beleefde Australië meerdere droomjaren maar in 2012 was er een lichte terugval. Een tijdelijk dipje of het begin van een nieuwe periode?

De mijnbouwsector zal de groei blijven ondersteunen, maar Australië moet ook andere sectoren activeren om te komen tot een evenwichtigere groei en te verhinderen dat het handelstekort groeit. De economie zal echter dynamisch blijven. Het is alleen jammer dat Australische activa te duur zijn geworden door de hoge vlucht van de Australische dollar, die ±30% overgewaardeerd is t.o.v. de euro.

De beurs van Sydney vindt geen plek meer in onze portefeuilles.

Hetzelfde geldt voor Australische overheidsobligaties ondanks de rating AAA.

Tot slot nog een woordje over Aditya Birla Minerals. De koers van dit Indiaas-Australisch bedrijf leed in 2012 onder de gedaalde koperprijzen en de grote afhankelijkheid van één klant (India), waar de groeivooruitzichten erg wispelturig waren in 2012. Houden.
Voor wie garen wil spinnen bij de dynamiek van de Australische mijnbouwsector, zien we meer heil in
Rio Tinto.

 

Stevige uitgangspositie

De Australische economie spon als geen ander garen bij de sterke economische groei van China de voorbije jaren en zag maar liefst een kwart van zijn export richting China vertrekken! De sterke Chinese vraag zorgde in combinatie met een bloeiende arbeidsmarkt en een boomende vastgoedmarkt voor een periode van sterke economische prestaties, die zelfs door de crisis die sinds 2008 zowat overal woedt, slechts gedeeltelijk werden afgeremd. Australië kan ook bogen op erg gezonde overheidsfinanciën (in 2013 zal de overheidsschuld naar verwachting onder de 29% van het bbp blijven). Voeg daar nog een goed gereglementeerd en kerngezond financieel systeem aan toe en je begrijpt dat ze down-under over een stevige basis voor economisch succes beschikken.

 

Dure munt

Ondanks die stevige basis heeft de Australische economie een bewogen 2012 achter de rug. Door de onzekere wereldeconomie investeren beleggers al meerdere jaren massaal in het land, wat de kangoeroedollar naar ongekende hoogten stuwde. De dure munt veranderde aanvankelijk weinig aan de grote honger van China naar de natuurlijke bodemrijkdommen down-under, maar door de groeivertraging in China in 2012 en de gevoelige prijsdaling van een aantal grondstoffen kwamen de kaarten anders te liggen en begon ze te wegen op de competitiviteit van de Australische export. In die mate zelfs dat het vandaag duidelijk wordt dat Australië op zoek moet naar een evenwichtiger groeimodel.

 

Nieuw tijdperk

Net zoals het een illusie is te denken dat China nog op regelmatige basis groeicijfers van 10% of meer zal neerzetten, is het weinig realistisch te verwachten dat Australië eindeloos groeicijfers van 3,5 à 4% zal blijven halen. Na de boom in de mijnbouwsector moet het land op zoek naar een groeimodel waarin ook de consument en andere sectoren dan de mijnbouw een belangrijkere rol gaan spelen. Australië staat aan de vooravond van een nieuw tijdperk, met groeicijfers die onder de 3% zullen blijven. Daarmee blijft het land nog altijd tot de meest dynamische industrielanden behoren.
Met leidende rentevoeten van nog altijd 3% heeft de Australische centrale bank bovendien nog voldoende monetaire wapens om indien nodig de groei aan te jagen. En hetzelfde geldt voor de regering, die dankzij de gezonde overheidsfinanciën ook over veel manoeuvreerruimte beschikt om de economie een duwtje te geven, ofwel door de fiscale druk te verlagen, ofwel door de overheidsuitgaven op te voeren.

 

Deel dit artikel