Analyse
Is IJslandse "comeback" exporteerbaar? 5 jaar geleden - woensdag 6 juni 2012

Eind 2008 stortte het IJslandse financiële systeem in, en sleurde het in zijn val de hele economie mee. Nog geen vier jaar later is er opnieuw economische groei en kan IJslands schuldpapier weer op bijval rekenen bij de kredietbeoordelaars.

Wij zijn evenwel nog geen koper. Onze beleggingsvoorkeur blijft dan ook uitgaan naar obligatiefondsen van landen met gezonde financiën en een munt die niet te duur is.

 

Koop de volgende obligatiefondsen:

KBC Renta Sekarenta (Zweden)

KBC Renta Decarenta (Denemarken)

KBC Renta Zlotyrenta (Polen)

KBC Renta Canarenta (Canada)

 

Politieke en monetaire autonomie

Als IJsland zich zo snel uit het financiële moeras kon hijsen, dan is dat vooral omdat het ook over de instrumenten beschikte om dat mogelijk te maken. IJsland beschikt over zijn eigen centrale bank, die er alles aan gedaan heeft om de problemen van het eiland naar het verleden te verwijzen. IJsland beschikt ook over zijn eigen munt, de IJslandse kroon, die vandaag maar ongeveer de helft meer waard is in vergelijking met 5 jaar terug. Die devaluatie heeft de export gestimuleerd en de consumptie van ingevoerde producten afgeremd, ten voordele van lokale producten en van de lokale economie. IJsland kon ten slotte strikte kapitaalcontroles invoeren (lees: de grensoverschrijdende geldstromen beperken) om zijn tijdens de crisis fel verzwakte munt te stabiliseren.

 

Niet te lief voor banken en niet blind besparen

IJsland wou niet dat de belastingbetaler zou opdraaien voor de uitwassen van de financiële sector, die op zijn hoogtepunt immers 10 keer zo groot was dan de reële economie. Die beslissing voorkwam dat de huidige en toekomstige generaties IJslanders een ondraagbare schuldenlast op hun schouders zouden krijgen.
Bezuinigingen stonden niet bovenaan de prioriteitenlijst. IJsland is er zo in geslaagd om een te sterke inkrimping van de economische groei te voorkomen: in 2009 en 2010 kromp het bbp met 6,8 en 4 %, maar daarna keerde de groei terug. In 2011 klokte die af op 3,1 % en voor 2012 en 2013 mikt het IMF op 2,5 %, een van de hoogste cijfers in Europa.

 

Niet te vroeg victorie kraaien

Het economische herstel heeft een reductie van het overheidstekort toegelaten waardoor de overheidsschulden op hun beurt zullen terugvallen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de kredietbeoordelaars IJslandse overheidsobligaties niet langer als "rommel" beschouwen en ze de rating ervan hebben opgetrokken.
Toch is het "wondereiland" er nog niet helemaal bovenop. Er is immers nog altijd kapitaalcontrole die de investeringen afremt. En door de hoge inflatie moest de centrale bank haar leidende rente optrekken, wat zal wegen op de groei. Ondanks de recente goede prestaties heeft de IJslandse economie ook nog altijd niet haar omvang van vóór de crisis teruggevonden.

 

IJslands herstel niet zomaar exporteerbaar

De "genezingsformule" voor IJsland is niet zomaar exporteerbaar naar de perifere eurolanden. Enerzijds kan IJsland bogen op heel wat natuurlijke rijkdommen (mineralen, aluminium, producten uit de zee, …) en is het eiland sterk gericht op toerisme en export. Die twee sectoren sponnen garen bij de daling van de kroon. Anderzijds is IJsland zo klein, dat het relatief makkelijk was om tot een consensus te komen over de manier om uit de crisis te raken. En tot slot beschikt Reykjavik over veel meer instrumenten (zie eerste paragraaf) dan Athene, Lissabon, Dublin of Madrid. Voor hen bestaat geen mirakeloplossing en dreigt de schuldencrisis nog lang aan te slepen.

 

Deel dit artikel