Analyse
Komt groei klem te zitten in Hormuz? 5 jaar geleden - woensdag 8 februari 2012

Door het Amerikaanse en Europese embargo dreigt Iran ermee de Straat van Hormuz, de zee-engte waarlangs de olie uit de Perzische Golf passeert, te blokkeren. Kan dit de wereldeconomie weer in een recessie doen belanden?

Alles in perspectief zien

Op het eerste gezicht zou een conflict met Iran, de op twee na grootste olie-exporteur ter wereld, onmiskenbaar een risico kunnen betekenen voor de wereldeconomie. Zoals intussen genoegzaam bekend is, werkt het land aan een programma om zijn energiebevoorrading te diversifiëren maar vreest het westen dat er tegelijk wordt gewerkt aan de ontwikkeling van een atoomwapen. De voorbije jaren werden er dan ook al herhaaldelijk sancties opgelegd aan Iran, maar het nieuwe embargo, dat in werking zal treden op 1 juli, zal ook de Iraanse oliesector treffen.

 

Of dat veel zal veranderen? De VS heeft in eerste instantie weinig te verliezen. Zij voeren geen olie in vanuit Iran en profiteren volop van de gestegen olieproductie in Canada (de pijpleidingen komen rechtstreeks aan in Oklahoma) en beschikken zo over een veilige en goedkope bevoorradingsbron. Voor Europa, dat 18 % van de door Iran geëxporteerde olie ontvangt, liggen de kaarten anders en zou een escalatie voor meer problemen kunnen zorgen. Het Internationaal Monetair Fonds schat dat de olieprijs initieel 20 à 30 % zou kunnen stijgen als het westen geen andere bevoorradingsbronnen vindt. Dat lijkt ons evenwel veel aangezien de productie in Libië snel weer op toerental komt en Saoedi-Arabië al verklaard heeft dat het bereid is om eventuele bevoorradingsproblemen te verhelpen.
Een ander gegeven is dat China en India, die 35 % van de Iraanse olie afnemen, zich niet aansluiten bij de westerse sancties tegen Iran. Zij zullen dus in Teheran wellicht voordeligere prijzen kunnen bedingen en meer Iraanse olie afnemen, waardoor Europa meer mogelijkheden krijgt om zich elders te bevoorraden. Als het zo zou verlopen, zijn de sancties tegen Iran een maat voor niets geweest, maar zou voor Europa wel de impact op de prijzen beperkt blijven.

 

Gevolgen eventuele blokkade?

Als Iran daadwerkelijk zou proberen de transportroutes door de Straat van Hormuz lam te leggen, zouden de gevolgen groot kunnen zijn: er passeren dagelijks 16 miljoen vaten ruwe olie door de zee-engte, goed voor 20 % van de wereldproductie. Volgens ons is zo'n blokkade evenwel nog niet voor morgen. Na jaren van sancties en embargo's is het Iraanse leger fors verzwakt en niet opgewassen tegen modern uitgeruste coalitietroepen. Gezien de indrukwekkende militaire aanwezigheid van de VS in de regio en het feit dat de andere landen van het Arabisch schiereiland hun olie willen blijven uitvoeren, kan Iran het zich dus niet veroorloven om regelrecht op een gewapend conflict aan te sturen. Ook het plaatsen van mijnen of sporadische aanvallen tegen de handelsvloot zouden het maritiem verkeer grondig kunnen verstoren, maar ook dan dreigt Iran een conflict te veroorzaken waarin het wellicht als verliezer zal eindigen. Een openlijk conflict met Iran lijkt ons dus voorlopig nog weinig waarschijnlijk en de impact op de wereldwijde bevoorrading zou wellicht beperkt blijven. Toch zijn er naast Iran nog voldoende andere geopolitieke factoren die voor nervositeit op de markten blijven zorgen: het stoppen van de productie in Soedan, de instabiliteit in Nigeria, de situatie in Syrië ... Ondanks een naar verwachting hogere olieproductie dit jaar zal de prijs voor een vat ruwe olie dus wellicht hoog blijven, en dat zal de wereldwijde economische groei afremmen en op de koopkracht van de gezinnen wegen.

 

Onze adviezen

Een hoge olieprijs ondersteunt uiteraard de winstcijfers van de grote oliegroepen. We blijven koper van de aandelen Chevron (onze sectorfavoriet), BP (indien u de risico's aanvaardt), Repsol YPF en Total.

 

De dure olie is ook goed nieuws voor een aantal olie-exporterende landen en voor hun munt. De Canadese dollar en de Russische roebel springen op dat vlak het meest in het oog:

 

De beurs van Toronto lijkt ons wat aan de dure kant maar Canadese obligaties blijven wel present (10 %) in onze defensieve portefeuilles op 10 jaar. Kies voor een obligatiefonds. KBC Renta Canarenta is onze favoriet. Gezien de nieuwe fiscale spelregels opteert u best voor distributiedeelbewijzen.

 

De beurs van Moskou biedt potentieel voor wie op lange termijn belegt en niet afgeschrikt wordt door een hoge volatiliteit. Russische aandelen maken 5 % uit van onze dynamische portefeuilles op 20 jaar. Ook hier kiest u o.i. best voor een aandelenfonds. Aanraders zijn BNP Paribas L1 Equity Russia, Parvest Equity Russia en Pictet Russian Equities P EUR.

 

Deel dit artikel