Analyse
Welk lot is Griekenland beschoren? 6 jaar geleden - dinsdag 20 september 2011

Slechts twee maanden nadat het tweede reddingsplan voor Griekenland werd aangenomen, lijkt alles opnieuw in vraag te worden gesteld en neemt de ongerustheid op de beurzen hand over hand toe. Maar wat is de ware inzet van de Griekse crisis en waarom talmen Europese politici zo lang?

Levenslijn

We mogen de kop niet in het zand steken, Griekenland is vandaag niet meer in staat om zijn schulden na te komen. Zonder hulp van buitenaf zal het land de komende weken zijn betalingen staken. En zelfs de zesde tranche van acht miljard euro voorzien in het eerste reddingsplan van mei 2010 zal slechts toestaan om enkele maanden te winnen in afwachting van de volgende storting… Griekenland kan enkel hopen op de langere termijn om met het hoofd terug boven water te komen. Men veegt immers niet zomaar decennialange fiscale laksheid en een gebrek aan concurrentiekracht van tafel. Tot dan is de keuze voor de Europese leiders eenvoudig: de Grieken de tijd geven om dankzij financiële hulp zich opnieuw te rechten ofwel het land verlaten.

 

Een redding anders niets?

Het officiële discours liegt er niet om: Griekenland zal gered worden. Het gezond verstand primeert dus, de bijdrage van elk Europees land aan de Griekse redding zal lager liggen dan de verliezen door een Grieks faillissement. Want bovenop de bankverliezen, zou een wanbetaling een financiële en economische aardverschuiving in de eurozone met zich meebrengen. En als er andere Europese landen in moeilijkheden op hun beurt zouden omvallen dan komt het bestaan van de eurozone zelf in gevaar. Er is dus geen andere oplossing dan de nationale fierheid en binnenlandse verkiezingskoorts opzij te schuiven en Griekenland kost wat kost te redden. Sommigen twijfelen evenwel. Moet men echt alles in het werk stellen om Griekenland te redden of moet men het land laten vallen en stoppen met geld in een bodemloos vat te gooien?

 

Een verloren zaak?

Achter deze twijfel ligt de vraag of Griekenland de reële capaciteit heeft om zijn financiën terug gezond te maken. Gezien de Grieken zelf zeer vijandig staan tegenover elke vorm van bezuinigingen, is de twijfel legitiem. Het probleem is echter dat door het in werking stellen van het tweede reddingsplan de Europese landen met handen en voeten zullen gebonden zijn aan Griekenland gezien de Griekse schuld voornamelijk in hun handen zal zitten. Voor de Griekse autoriteiten zal het daarna een koud kunstje zijn om aan hun partners uit de eurozone een nieuwe financiering te vragen gezien ze telkens weer hun partners zullen kunnen wijzen op de gevolgen van een faillissement. Zonder druk van de financiële markten of financieringsproblemen zou de Griekse wil om aldus budgettaire saneringen door te voeren vrij beperkt zijn. Het is precies hierom dat bepaalde landen vandaag weigeren het land te helpen. Ze redeneren dat het beter is om nu een crisis door te maken, hoe erg ook, dan later met meer verliezen opgescheept te zitten en genoodzaakt te zijn om eeuwig voor de Grieken te moeten betalen.

 

Een derde weg

Zelfs met internationale hulp, de beste wil van de wereld en jarenlange opofferingen zullen de Grieken er niet in slagen hun publieke financiën in orde te stellen. Een derde oplossing, een middenweg tussen onophoudelijke hulp en het in de steek laten, zou kunnen gevonden worden bij een wanbetaling – Griekenland zou zijn schuldeisers verplichten een flink verlies te nemen – gevolgd door Europese steun om het land te financieren. En tegelijkertijd een kans te geven aan het land om uit het budgettaire slop te komen. Dit scenario zou de gevolgen van de wanbetaling verzachten. Het zou toelaten om een volledig failliet van het land te vermijden en de besmetting van de eurozone beperken. Dit zou ook mogelijk maken om een situatie uit te klaren waarin de eerdere reddingsplannen, die voor volatiliteit en onzekerheid op de financiële markten hebben gezorgd, niet zijn geslaagd.

 

Uw beleggingen en Griekse obligaties

Ter herinnering, we hadden aan de meest stoutmoedige onder u aangeraden twee Griekse obligaties met vervaldatum in mei 2012 en mei 2013 aan te kopen. Terwijl het reddingsplan van 21 juli nog hoop gaf om uw volledige inzet te recupereren, is vandaag die zekerheid volledig zoek.

 

Alle scenario’s behoren tot de mogelijkheden. De huidige koers van de obligaties (53 % voor de obligatie met vervaldag in 2012; 48 % voor deze in 2013) geeft een idee van wat de markt vandaag over een mogelijke wanbetaling denkt. Maar het bedrag dat uiteindelijk zal worden terugbetaald kan nog flink verschillen, zowel opwaarts als neerwaarts, afhangende van hoe de Europese leiders er zullen in slagen om eensgezindheid rond Griekse hulp te vinden.

 

Als u nog steeds het hoog speculatieve karakter van deze belegging aanvaardt, mag u houden. Deze mag echter niet meer dan 5 % van uw portefeuille bedragen.

 

Deel dit artikel