Analyse
Zuid-Korea danst op een slappe koord 7 jaar geleden - woensdag 1 december 2010

Door de granaataanval op het grenseiland Yeonpyeong werd de oorlogsdreiging tussen Noord- en Zuid-Korea weer op de spits gedreven. Zuid-Korea moet zich echter niet alleen hoeden voor zijn noorderbuur...

 

Twee compleet andere werelden

De geschiedenis heeft ervoor gezorgd dat het Koreaanse schiereiland in twee compleet verschillende werelden werd gescheurd. De Noord-Koreanen gaan nog altijd gebukt onder een autoritair communistisch regime, de Zuid-Koreaanse economie is heel dynamisch en gericht op de rest van de wereld. In 2008 werd ze hard geraakt door de wereldwijde recessie, maar ze herpakte zich fors en over de eerste negen maanden van 2010 is het Zuid-Koreaanse bbp gegroeid met 6,5 % (op jaarbasis). De blakende gezondheid van autogroep Hyundai-Kia (die het Japanse Toyota van de troon stootte als best verkopende Aziatische constructeur in Europa) is tekenend voor het dynamisme. Zuid-Korea is uitgegroeid tot meer dan alleen een opkomende economie en speelt mee met de "grote jongens". Dat uit zich niet alleen in de aard van de Zuid-Koreaanse producten (hoge toegevoegde waarde, concurrentie voor westerse productie) maar ook in de aard van het bbp. Want naast de export en investeringen, de twee groeimotoren van zowat alle opkomende landen, heeft ook de binnenlandse consumptie een belangrijk aandeel in het economisch succes van Zuid-Korea. Noord-Korea kreunt onder zijn economisch en politiek isolement, Zuid-Korea lijdt vreemd genoeg onder de gevolgen van zijn openheid naar de rest van de wereld.

 

Grote internationale kapitaalstromen

Zuid-Korea baseert zijn ontwikkelingsstrategie op integratie in het internationale kapitaalverkeer en neemt dan ook een erg open houding aan ten aanzien van buitenlands kapitaal. Behalve de nucleaire sector en het radio- en tv-landschap staan alle sectoren volledig open voor centen van buitenlandse investeerders. Ook de beurzen staan helemaal open en niet-inwoners kunnen naar hartenlust Zuid-Koreaanse aandelen, obligaties of andere activa kopen. Door die grote openheid kan Zuid-Korea heel wat buitenlandse beleggers aantrekken, de keerzijde van de medaille is wel dat het land ook sterk afhankelijk is van het internationale beursklimaat. Zo was na het faillissement van Lehman Brothers de kapitaalvlucht uit Zuid-Korea groter dan uit andere Aziatische landen. Omgekeerd vinden de liquiditeiten die geïnjecteerd werden door de Federal Reserve, de Bank of England en de Europese centrale bank sinds begin dit jaar weer massaal hun weg naar Seoel. Door die internationale gevoeligheid (Zuid-Korea kan rekenen op de steun van de VS, Noord-Korea op die van China en Rusland) zorgde het heen-en-weergeschiet van vorige week onmiddellijk voor turbulentie op de Koreaanse beurzen.

 

Moeilijke evenwichtsoefening

De toestroom van buitenlands kapitaal duwt de Zuid-Koreaanse won omhoog, wat een gevaar vormt voor de export en de groei van het land. De monetaire autoriteiten in Seoel hebben er dan ook voor gekozen om de evolutie van hun munt meer te controleren door grotere wisselreserves aan te leggen. De massale aankoop van buitenlandse deviezen zorgt er echter voor dat er meer wons circuleren in de economie, wat kan ontaarden in een inflatie die de pan uitswingt. Dat kan gecounterd worden door de rente te verhogen, maar een hogere rentestand zal de won weer aantrekkelijker maken, hetgeen de autoriteiten net willen vermijden. Een andere oplossing zou kunnen zijn om de aankoop van buitenlandse deviezen te neutraliseren door massaal staatspapier in won op te kopen op de obligatiemarkten. Daardoor zal de nu al grote blootstelling van de centrale bank aan de schuldmarkten nog hoger oplopen en zal de privésector (op zoek naar financiering) wellicht nog meer buitenlandse schulden moeten aangaan (aangezien de overheid de beschikbare wons absorbeert). Ook in Zuid-Korea komt men met andere woorden tot de vaststelling dat wisselkoersdoelen en inflatiedoelstellingen moeilijk te rijmen vallen in een systeem met vrij verkeer van kapitaal.

 

Wat hebt u bij de won te winnen?

Naast de militaire dreiging vanuit Noord-Korea wordt Zuid-Korea, en dan vooral de economie van het land, dus ook bedreigd door de volatiliteit van de internationale kapitaalstromen. Voor de oorlogsdreiging moet men redelijkerwijs (zeker gezien de grote internationale druk) tot een onderhandelde oplossing kunnen komen, maar de financiële perikelen zijn moeilijker op te lossen. De autoriteiten moeten immers kiezen tussen het laten aantrekken van de waarde van hun munt, het laten oplopen van de inflatiedruk, of het temperen van de inkomende kapitaalstromen. Geen makkelijke keuze, want in het eerste geval kan de export onder druk komen te staan, in het tweede geval de binnenlandse consumptie, en in het derde geval de (buitenlandse) investeringen. Het slachtoffer is echter in de drie gevallen hetzelfde: de economische activiteit.

 

In een dergelijk klimaat, waarbij Koreaanse activa vaak door grote turbulentiezones zullen moeten ten gevolge van politieke en monetaire beslissingen die een impact hebben op de economische fundamenten, raden we u aan om activa in won te laten voor wat ze zijn.

 

Deel dit artikel