Analyse
Canadese efficiƫntie 7 jaar geleden - maandag 13 december 2010

In tegenstelling tot de Amerikaanse economie, de schuldencrisis in de eurozone en de Chinese boom, haalt Canada zelden de voorpagina's van de financiële actualiteit. Nochtans verdient dit land alle aandacht...

 

Crisis al bijna vergeten

Net zoals de meeste westerse economieën beleefde Canada eind 2008-begin 2009 een diepe recessie, maar het land kwam die wel snel te boven. Al in de zomer van 2009 begon de economie opnieuw te groeien en in het 1ste kwartaal van 2010 bereikte die groei een piek (1,4 % op kwartaalbasis). In het 2de kwartaal was er een vertraging tot +0,6 % en in het 3de tot +0,3 %, maar toch blijft de Canadese economie robuust en is de conjuncturele evolutie er een stuk gunstiger dan in veel andere ontwikkelde landen die maar niet uit het slop geraken. Het contrast is des te markanter omdat de maatregelen die Canada nam in wezen dezelfde zijn. Op monetair vlak verlaagde de Bank of Canada spectaculair haar rentevoeten, net zoals de ECB, de Bank of England en de Federal Reserve. En op budgettair vlak deed de regering (net zoals in andere landen) forse uitgaven om de economie aan te wakkeren. De timing en de context van de Canadese aanpak verschillen echter significant.

 

Een schoolvoorbeeld

De Canadese centrale bank begon haar leidende rentevoeten al in december 2007 terug te schroeven, terwijl de ECB in juli 2008, net voor de crisis, de rentestand nog verhoogde. De evolutie van de economische cyclus verloopt in Europa en aan de andere kant van de Atlantische oceaan niet synchroon, maar we kunnen er niet omheen dat de timing van de Bank of Canada perfect was en die van de ECB rampzalig. De uitgangssituatie was nochtans nagenoeg identiek, met een leidende rente van 4,5 % in Canada en van 4,25 % in Europa. Anders is wel dat de rente in Canada terugviel tot 0,25 % terwijl ze in Europa nooit onder de 1 % is gedaald. Ook de Canadese budgettaire maatregelen waren efficiënt, doordat ze tegelijk snel, massaal en doelgericht waren. Daarnaast was de context gunstiger om voor een snel herstel van de economie te zorgen. Tijdens de crisis gaf het Canadese financiële systeem blijk van een grote stabiliteit en de monetaire versoepeling vertaalde zich snel in een grotere en vlottere verspreiding van goedkoop krediet. De Canadese gezinnen profiteerden daarvan om hun consumptie en vastgoedinvesteringen op te voeren.

 

Bedrijfsinvesteringen zorgen voor aflossing

De gezinnen staken zich dus dieper in de schulden en stimuleerden zo de binnenlandse vraag. Aan dat scenario had snel een einde kunnen komen toen de Bank of Canada (ongerust over die hogere schuldenlast) besliste om de kredietverstrekking te temperen door drie keer de leidende rente met 0,25 % op te trekken. Maar ook hier zat de (internationale) economische context mee. De investeringen van de bedrijven (die tijdens de recessie fors waren gedaald en ook later opnieuw op gang kwamen dan de gezinsconsumptie) veerden immers op het goede moment weer op om voor aflossing van de wacht te zorgen (de terugval op de vastgoedmarkt was inmiddels een feit). De stijging van de wereldwijde grondstoffenprijzen stimuleerde de mijnbouwsector. Er konden opnieuw mensen worden aangenomen en de werkloosheid daalde, wat dan weer de inkomens en de consumptie van de gezinnen ondersteunde. De Canadese politici plukken vandaag de vruchten van hun budgettaire voorzichtigheid in het verleden. Met een begrotingstekort van amper iets meer dan 3 % van het bbp in 2010 en een staatsschuld die perfect onder controle is, wordt de Canadese regering niet blootgesteld aan druk van de financiële markten. Ze kan dus in alle rust de uitzonderlijke relancemaatregelen opnieuw terugschroeven en heeft de luxe dat ze indien nodig de terugkeer naar een begrotingsevenwicht wat kan uitstellen indien de conjunctuur te bruusk zou vertragen. De autoriteiten hebben m.a.w. alle touwtjes in handen om ervoor te zorgen dat het economische herstel voortduurt, en na een groei van bijna 3 % dit jaar zal de Canadese economie ook in 2011 met minstens 2 % blijven groeien.

 

Aanrader als diversificatie

De sterke Canadese dollar zou de groei kunnen afremmen, maar anderzijds kan een sneller dan verwachte stijging van de grondstoffenprijzen of een sneller herstel in de VS (de belangrijkste handelspartner) de Canadese groei stimuleren. Alles bij mekaar beschikt de Canadese economie over goede vooruitzichten, en dat is ook de beleggers niet ontgaan. In een jaar tijd is de Canadese beurs met 13 % gestegen en klom de CAD 14 % hoger t.o.v. de EUR. De "loonie" is correct gewaardeerd en blijft een goede diversificatie om uw obligatieportefeuille te beschermen tegen de turbulentie van de Europese eenheidsmunt. We vinden de obligatiefondsen ING L Renta Fund II CAD en KBC Renta Canarenta koopwaardig. Ook de Canadese beurs heeft nog potentieel over en blijft diversificatiemogelijkheden bieden. Het aandelenfonds SSgA Canada Index Equity (FR0000018095) is een aanrader, evenals de trackers Lyxor ETF Canada (LU0496786731) en iShares CDN Composite Index Fund (Toronto, CA46577U1093).

 

Deel dit artikel