Analyse
Wisselkoersoorlog zal plaatsvinden 7 jaar geleden - vrijdag 29 oktober 2010

Ondanks een sussende mededeling van de ministers van Financiën van de twintig grootste economische mogendheden tijdens de laatste G20, blijven munten enorm fluctueren.

 

Markt op kookpunt

Op de wisselmarkten worden sinds kort belangrijke prijsbewegingen opgetekend door het samenvallen van verschillende elementen. Het eerste element is het verdwijnen van de carry trade nadat risicoaversie sinds het begin van de crisis de norm is geworden. Deze verrichtingen hebben zwaar op de yen en Zwitserse frank gewogen. Speculanten leenden in deze munten tegen een lage rente om daarna andere meer renderende munten of activa te kopen. Deze twee munten herwonnen opnieuw hun status van veilige haven en gingen flink hoger. Daarna hebben de enorme zwakte van de rentevoeten en de magere economische vooruitzichten in de ontwikkelde landen geldstromen omgeleid naar de meer dynamische opkomende landen waardoor hun munten fors steeg, met uitzondering van de Chinese yuan waarvan de hausse wordt afgeblokt door de Chinese autoriteiten. We houden dan nog geen rekening met de soepele monetaire politiek van de ontwikkelde landen die enorm veel liquiditeiten hebben voortgebracht die mede deze sprong in de richting van de opkomende landen hebben gefinancierd. Het verlangen van sommige centrale banken om hun wisselkoersreserves te diversifiëren gezien de depreciatie van de dollar, zet deze evoluties nog extra in de verf.

Een commercieel wapen

De interventies om een munt te verzwakken, verbergen in feite een ware politiek doelstelling. Gezien belangrijke internationale akkoorden de meeste handels- en douanebelemmeringen verbieden, is het manipuleren van de wisselkoers vaak het enige nog resterende handelswapen. China is van oordeel dat een sterke stijging van de yuan, geëist door een hele resem landen, heel wat faillissementen zou veroorzaken bij zijn exportbedrijven. Tegenover deze halsstarrigheid beginnen andere landen ook hun wisselkoers als wapen in te zetten. Japan bijvoorbeeld heeft op 15 september direct ingegrepen op de wisselmarkten om de opmars van zijn munt af te remmen. Brazilië van zijn kant heeft een taks op een aantal buitenlandse geldstromen geheven om de instroom van speculatieve gelden een halt toe te roepen. De VS voert echter een subtielere politiek. Door de geldpers intensief te laten draaien, probeert het land de kostprijs van het geld te drukken om de kredietverlening aan te zwengelen maar ook en vooral om de eigen munt te verzwakken.

Niet alleen winnaars

Voor de VS biedt een depreciatie van de munt in theorie enkele voordelen. Ze drijft de competitiviteit van Amerikaanse exporteurs op (hun producten worden goekoper in het buitenland) en stuwt de inflatie hoger (geïmporteerde goederen worden duurder), zeker welkom omdat deflatie nog steeds om de hoek loert. Maar deze voordelen moeten worden gerelativeerd. De depreciatie moet immers groot en duurzaam genoeg zijn om een reële impact te hebben op de economische situatie. Bovendien ligt het principe dat een daling van de dollar geïmporteerde goederen duurder maakt waardoor Amerikanen richting producten made in the USA gaan, niet voor de hand. Veel geïmporteerde goederen kunnen immers niet meer worden vervangen door binnenlandse. De VS gaat er echter van uit, net als China dat een zwakke yuan ziet als onontbeerlijk voor zijn economie, dat het cruciaal is om de dollar te verzwakken. Helaas zijn de slachtoffers van de politiek van de twee grootmachten reeds gekend. De rigiditeit van de yuan weegt op de export en de economische ontwikkeling van de andere opkomende landen die zich veel minder kunnen weren op de wisselmarkten. De verzwakkende dollar weegt vooral op de eurozone waarvan de heterogeniteit en de interne tegenstellingen geen efficiënte tegenzet mogelijk maken.

De wisselkoersoorlog en uw beleggingen

Zonder te zeggen, hebben de grote economische mogendheden, met uitzondering van de eurozone, een wisselkoersoorlog in gang gezet. De enorme volatiliteit op de wisselmarkten zal dan ook aanhouden en de euro, verbazend sterk gezien de budgettaire problemen en de zwakke economische vooruitzichten, zal het hele gebeuren moeten ondergaan. Niet echt goed nieuws voor de belegger in Europese bedrijven want deze laatste zullen te lijden hebben onder een te sterke euro. Daarnaast verhoogt beleggen in het buitenland het risico op wisselkoersverliezen. Selectiviteit is dan ook noodzakelijk en op obligatievlak geven we de voorkeur aan de Zweedse kroon (nog goedkoop), de Zwitserse frank (veilige haven) en de Canadese dollar (goed gewapend tegen economische schokken dankzij gezonde openbare financiën).  

 

Een obligatie kiezen: klik hier.

 

Een fonds kiezen: klik hier.

Deel dit artikel