Analyse
Geen redenen tot paniek down-under 6 jaar geleden - vrijdag 27 augustus 2010

Na 20 jaar van economische groei heeft Australië nog altijd mooie vooruitzichten. De beurs van Sydney en de AUD zijn echter het slachtoffer van hun eigen succes.

Twee decennia onafgebroken groei

De Australische parlementsverkiezingen van 21 augustus zijn uitgedraaid op een quasi ex aequo tussen de regerende Labor-partij en de conservatieve oppositie. Voor het eerst lijkt een coalitieregering nodig, en de sleutel daarvoor ligt bij de vier onafhankelijke en de enige groene verkozene. Deze politieke primeur heeft de rust op de financiële markten echter niet verstoord. Behalve een belasting van 30 % op de winst van mijnbedrijven, zijn er dan ook nauwelijks verschillen te vinden tussen de programma's van de twee grote blokken (wat zich ook vertaalde in een saaie campagne). De ogenschijnlijke onverschilligheid van de beleggers heeft ook veel te maken met de economische evolutie van Australië. Na de recessie van begin de jaren '90 werd al in het derde kwartaal van 1991 weer aangeknoopt met groei en sindsdien is de activiteit onophoudelijk blijven toenemen. De voorbije twee decennia, waarvan 10 jaar met de sociaal-democraten en 10 met de conservatieven aan het roer, heeft Australië nooit een recessie doorgemaakt. Zelfs in 2009, in volle wereldwijde crisis, slaagde het land erin om het hoofd boven water te houden en de voorbije kwartalen trok de groei weer gestaag aan.

 

Zelfde beleid ...

Hoe de nieuwe regering er ook zal uitzien, ze zal niets wijzigen aan de beproefde succesformule. Australië zal blijven profiteren van de grote Chinese vraag naar 's lands grondstoffen. De boom van de investeringen, de productie en de mijnexport zal dus gelijke tred blijven houden met de ontwikkeling van de Chinese economie. Ook de grote flexibiliteit van de Australische dollar op de wisselmarkten is een sterke troef. De munt daalt zodra de economische context verslechtert (zoals in 2008) en verhoogt de competitiviteit van de export, verzacht de conjunctuurschokken en vermijdt dat de economie wegglijdt in een recessie. Ongeacht de politieke partij die aan de macht komt, zal de Australische centrale bank erg actief blijven. Ze heeft geen wisselkoersdoel maar is wel begaan met de gezondheid van de economie. En het beheersen van de inflatie gaat hoe dan ook gepaard met een stijging van de munt (waardoor de invoer goedkoper wordt) in periodes van forse groei en met een waardedaling als de inflatie en de economie signalen van verzwakking tonen. Hoe dan ook wil de politieke wereld al vanaf 2011 opnieuw een begrotingsoverschot realiseren (zoals de voorbije 20 jaar al tien keer het geval was).

 

… maar ook met hetzelfde resultaat ?

Een succesformule trouw blijven, garandeert echter niet dat het succes blijft duren. Zoals de centrale bank al aangaf, is het verkeerd te denken dat Australië geen economische cycli meer zou kennen. Het is realistisch te denken dat de economische dynamiek zich de komende kwartalen zal doorzetten, maar Australië kampt wel met meer onzekerheden dan in het verleden. Zo is het afhankelijker geworden van de Chinese vraag en zal het dus ook de gevolgen van een eventuele sterke vertraging in China aan den lijve ondervinden. Vandaag wordt er veel geïnvesteerd in de mijnsector, die is uitgegroeid tot de motor van de groei. Maar wat zal er gebeuren als de grondstoffenprijzen zouden instorten of als de nieuwe regering daadwerkelijk een taks zou invoeren op de mijnsector ? De Australische economie zal ook steeds meer op de grenzen van haar eigen groei botsen. Als het herstel versnelt, kan er in verschillende sectoren een gebrek aan arbeidskrachten opduiken en ook sommige infrastructuren zitten stilaan aan hun limiet. De inflatiedruk vertoont een stijgende trend en verplicht de monetaire autoriteiten tot een strakker beleid. Tot slot is er de vastgoedmarkt die na de boom van de voorbije jaren getemperd moet worden om een zeepbelscenario te vermijden. Maar hoe zullen de gezinnen, die massaal hebben geïnvesteerd in vastgoed, daarop reageren?

 

Minder opportuniteiten

De economische vooruitzichten down-under blijven dus goed maar het is niet langer verantwoord om bijna blind te investeren in Australische activa. De Australische beurs was lange tijd goedkoop en een van onze voorkeursbestemmingen, maar vandaag is ze correct gewaardeerd en verdient ze enkel nog een omweg bij wijze van diversificatie (10 % van uw portefeuille) en vanuit een langetermijnperspectief (20 jaar). In die context is het aandelenfonds SSgA Australia Index Equity een aanrader. Is uw beleggingshorizon korter, neem dan uw winst. Ook de kangoeroedollar is het slachtoffer van zijn eigen succes. Sinds begin 2009 is hij 30 % gestegen t.o.v. de euro en vandaag is hij overgewaardeerd. Door de hogere rentevoeten blijft een dosis Australische dollar in uw obligatieportefeuille echter aangewezen (enkel bij wijze van diversificatie, max. 5 %). U mag intekenen op de fondsen ING (L) Renta Fund II AUD en KBC Renta AUD-Renta.

Deel dit artikel