Analyse
Weinig opties voor landen met schuldproblemen 7 jaar geleden - dinsdag 4 mei 2010
Naar aanleiding van de schuldproblematiek van Griekenland, waar al veel over gezegd en geschreven is, vroegen we ons af welke opties een land heeft indien het zijn schulden niet meer kan terugbetalen.

Geen vrienden = weinig alternatieven
De Griekse saga had vorige week de markten volkomen in haar greep en elke dag werd een nieuw hoofdstuk toegevoegd. Kwam er een hulppakket? Hoeveel ging dat bedragen? Overweegt men een schuldherschikking? Griekenland heeft het geluk dat het deel uitmaakt van een groter geheel en grote jongens achter zich heeft staan die kunnen bijspringen maar verschillende landen, die dit geluk niet hadden, hebben ondervonden dat een schuldherschikking of wanbetaling de enige overgebleven opties zijn.

Schuldherschikking en wanbetaling
· Velen herinneren zich nog de (schuld)crisis die vorig jaar rond het emiraat Dubai en zijn holding Dubai World (actief in onder meer havenactiviteiten, vastgoed, artificiële eilanden…) uitbrak. Eind 2009 kon het zijn schulden niet meer dragen en kondigde aan de terugbetaling van een deel van zijn schulden met zes maanden te zullen uitstellen. Ondertussen zijn die zes maanden bijna voorbij en lopen de onderhandelingen over een herschikking van de schulden. Een schuldherschikking laat een staat (of in dit geval zijn investeringstak) met financiële problemen toe om de voorwaarden van de uitstaande of te vervallen schulden te herbekijken zodat het zijn financiële verplichtingen kan blijven nakomen en niet moet overgaan tot een wanbetaling en een dubieuze debiteur wordt.
· Deze schuldherschikking gaat gepaard met zware onderhandeling met de crediteurs omdat deze laatste water bij de wijn moeten doen en financieel inleveren. In de meeste gevallen zullen coupons (substantieel) worden verlaagd en kunnen over een langere periode worden gespreid. Ook wat de terugbetaling van het kapitaal betreft kan men een langere periode bedingen. Dubai gaf in maart aan 100 % van het hoofdbedrag te zullen terugbetalen op een later dan voorziene vervaldatum en heeft recent aangegeven een jaarlijkse coupon van 1 % te willen betalen die aangevuld wordt met een extra procent op het einde van herstructureringen. De crediteurs moeten wel nog hun zegen geven.

Argentijns voorbeeld
· Het moge duidelijk zijn dat schuldherschikking te verkiezen is boven een wanbetaling wanneer het hoofdbedrag niet zal terugbetaald worden. Hoe zwaar een wanbetaling kan doorwegen, toonde Argentinië in 2002 aan. Bij het begin van dat jaar staakte het Zuid-Amerikaanse land de terugbetaling van zijn buitenlandse schulden. Buitenlands kapitaal ontvluchtte het land massaal terwijl de nationale munt, de peso tegen recordtempo deprecieerde waardoor de inflatie als een komeet omhoog schoot. Daarna werden onderhandelingen opgestart om vooralsnog een deel van de initiële schuld te kunnen recupereren. Die sleepten lang aan waardoor het land vier jaar lang geen toegang had tot de internationale kredietmarkten. Uiteindelijk werd 76 % van de uitstaande obligaties omgewisseld tegen schuldpapier met een veel lagere nominale waarde (25 tot 35 % van het oorspronkelijke bedrag), lagere coupons en lagere terugbetalingstermijnen.
· Het moge duidelijk zijn dat een wanbetaling voor Griekenland uit den boze is. Dit zou de eurozone en haar geloofwaardigheid een flinke knauw bezorgen om nog maar te zwijgen over het besmettingsgevaar voor andere landen uit de eurozone zoals Portugal, Spanje en Ierland. Een schuldherschikking is een scenario dat vandaag niet volledig kan worden uitgesloten maar dat we onwaarschijnlijk achten voor de hierboven aangehaalde redenen.

Deel dit artikel