Analyse
Stagflatie 7 jaar geleden - maandag 8 februari 2010
Stagflatie is een combinatie van hoge inflatie met een beperkte economische groei. Geen katje om zonder handschoenen aan te pakken.

· Er is sprake van stagflatie wanneer de economie tegelijkertijd door twee fenomenen wordt getroffen: een sterke stijging van de prijzen en een zwakke economische groei. Het woord geeft het fenomeen goed weer want het is een contractie van stagnatie en inflatie. In de jaren ’70 werd de economie voor het eerst geconfronteerd met stagflatie en het was een schok want tot dan ging men ervan uit dat enkel de theorie van de illustere econoom Keynes van toepassing kon zijn, te weten dat er enkel sprake was van inflatie bij een sterke groei.
· Stagflatie jaagt iedereen de gordijnen in omdat het enkel ongemakken voor de economie met zich meebrengt: sterke prijsstijgingen en een toename van de werkloosheid. Aangezien inflatie hoger ligt dan de nominale groei, neemt de rijkdom van een land getroffen door stagflatie af. Enorme inspanningen moeten worden gedaan om uit deze toestand te geraken. Een meedogenloos gevecht moet worden gevoerd tegen inflatie met hogere rentevoeten tot gevolg. En zoals men weet, remmen een hogere rente de economie af. De stagflatie van de jaren ’70 is gevolgd door bijna twee decennia van zwakke economische groei en hoge werkloosheid.
· Met de crisis die we recent hebben gekend, en trouwens nog niet voorbij is, was de turbulentie groot en te pas en te onpas kregen we vergelijkingen met vorige grote crisissen voorgeschoteld. Ook de vrees voor stagflatie stak opnieuw de kop op en verschillende marktwaarnemers wezen op het imminente gevaar ervan. In de Verenigde Staten bijvoorbeeld waar een hoge overheidsschuld en een enorm overheidstekort mogelijk een vermindering van de werkloosheid in de weg kunnen staan waardoor de economische groei beperkt zou blijven terwijl de zwakke dollar, die ingevoerde producten duurder maakt, desondanks de prijzen wel doen verhogen. In het Verenigd Koninkrijk heeft men de eerste inflatieopstoot reeds gekregen in de maand december. De inflatie steeg op jaarbasis met 2,9 %, de hoogste sprong sinds 1997. Hoewel sommigen van een tijdelijk fenomeen spraken door hogere olieprijzen, sloeg de schrik toch toe. Wat als de inflatie hardnekkiger is dan verwacht en de rente moet worden verhoogd terwijl de economische groei nog niet aanwezig is?

Conclusie
De markt is als de dood voor stagflatie omdat ze zo moeilijk uit het systeem te krijgen is. Bovendien hebben de maatregelen om het te bestrijden ongewenste neveneffecten. Overheden en centrale banken zitten dan ook met een dilemma. Ze blijven de geldkraan open zetten, via budgettaire tekorten, via een lage rente en via kwantitatieve versoepeling (het opkopen van staatspapier om zo extra geld in het systeem te krijgen). Maar het gevaar bestaat dat als men aan de ene kant niet snel genoeg deze maatregelen terugtrekt of vermindert er inflatie in het systeem kan komen. Aan de andere kant bestaat het risico dat een te snelle terugtrekking de economie opnieuw in een recessie doet belanden. Ze kunnen nu enkel hopen dat inflatie niet voor groei komt.

Deel dit artikel