Analyse
Managers met sterallures: opgepast 7 jaar geleden - maandag 8 februari 2010
Managers die in de prijzen vallen, presteren de jaren erna over het algemeen ondermaats. Verschillende redenen liggen aan de basis hiervan.

Het is niet ongebruikelijk om foto’s van de best presterende manager op de voorpagina van een magazine terug te vinden of managers te zien pronken met de titel van manager van het jaar. Deze media-aandacht heeft de neiging beleggers naar de onderneming te lokken. Zowel institutionele als kleine beleggers laten zich gemakkelijk inpakken door de kwaliteit van de directie en sterke resultaten. Een val waar men beter niet in trapt.

Inzakken als een pudding
Een Amerikaanse studie heeft de aandacht gevestigd op de link tussen superster managers en de prestatie van het bedrijf nadat de topman in de bloemetjes is gezet. En de uitkomst is op zijn zachtst gezegd opvallend.
· De studie stelt vast dat de prestatie (op het vlak van beurskoers en resultaten) verslechtert, nadat de topmanager op het hoogste schavot heeft gestaan, tegenover het recente verleden en tegenover bedrijven waarvan de topman niet in de prijzen is gevallen. En nog volgens de Amerikaanse studie duurt die zwakke prestatie drie jaar na de prijsuitreiking.
· Nog verontrustender is dat de beurs absoluut niet anticipeert op deze dubbele ontgoocheling en zich zelfs gedraagt alsof de bovengemiddelde prestatie, die de topmanager heeft beloond, automatisch zal voortduren.

Gevaarlijke euforie
· De faam door de onderscheidingen zetten managers aan om zich te lanceren in uiteenlopende activiteiten (aanwezigheid in de media, afschuimen van conferenties, schrijven van boeken of persartikels) en om lid te worden van de raad van bestuur van andere bedrijven. Activiteiten die geen direct verband houden met hun functie binnen de onderneming en die in veel gevallen in de weg komen te staan van hun eigenlijke beheersfunctie.
· De media-aandacht kan de manager ook aanzetten om investeringen te doen die later waardevernietigend zullen blijken omdat ze gewin op korte termijn, door het verhogen van de rendabiliteit, verkiezen boven duurzame groei op lange termijn.
· De manager die beroemd geworden is en van wie de kwaliteiten almaar in de verf worden gezet, kan het steeds moeilijker krijgen om fouten toe te geven en ze te corrigeren.

Waarschuwingen?
· Voor de aandeelhouder komt het erop neer altijd kritisch en op zijn hoede te blijven. Als de manager nu een ster is of niet, de aandeelhouder moet de communicatie van het bedrijf, de aard van de projecten en hun risico’s blijven opvolgen.
· De Amerikaanse studie onderstreept ook dat de negatieve gevolgen van de bekendheid van de topmanager beperkt kunnen worden indien het bedrijf steunt op een sterke raad van bestuur die oog heeft voor de reële resultaten van de topman. Deze raad van bestuur zal nog efficiënter zijn als ze uit onafhankelijke bestuurders bestaat en als de voorzitter niet één en dezelfde persoon is als de algemeen directeur.

Opgepast voor hoogmoed
· De titel krijgen van manager van het jaar of gekend zijn voor zijn managerscapaciteiten, is geen probleem op zich. Maar dit kan het wel worden indien beroemdheid leidt tot verminderde interesse in de eigen onderneming of het nemen van te grote risico’s.
· Steve Jobs, CEO van Apple, dikwijls geroemd voor zijn visionaire kwaliteiten – maar ook voor zijn autocratische stijl – is eind 2009 uitgeroepen tot manager van het decennium door het Amerikaanse magazine Fortune. Vandaag, drie jaar na de iPhone, lanceert hij opnieuw een nieuw product: de iPad. Zal dit product ook zoveel succes kennen en eens te meer de visionaire kracht van Steve Jobs benadrukken? Of zal het floppen en een product van hoogmoed blijken te zijn?

Deel dit artikel