In de praktijk houdt de standaardoptie in dat je bank bij elke gerealiseerde meerwaarde bij verkoop meteen 10% inhoudt. Met een opt-out kan je die automatische inhouding weigeren en je meerwaarden zelf aangeven in je belastingaangifte.

Die keuze lijkt technisch of zelfs voorbarig, maar is in werkelijkheid allesbehalve neutraal. Ze heeft concrete gevolgen voor jouw spaargeld, je administratieve lasten... en zelfs voor de hoeveelheid informatie die aan de fiscus wordt doorgegeven. Klik dus niet te snel: neem de tijd om precies te begrijpen wat elke optie inhoudt.

Een nieuwe belasting die de spelregels voor beleggers verandert

Op 1 januari 2026 voerde België een belasting van 10% in op roerende meerwaarden die particuliere beleggers realiseren. Concreet wordt elke verkoop van een financieel instrument met winst tegenover de aankoopprijs voortaan belast.

De maatregel geldt voor een brede waaier aan beleggingen: aandelen, obligaties, fondsen, ETF’s, afgeleide producten, cryptoactiva, valuta, warrants, opties, futures, beleggingsgoud, enz.

Toch is er ook goed nieuws:
– meerwaarden die voor 2026 zijn opgebouwd, worden niet belast;
– er is een jaarlijkse vrijstelling van 10 000 euro voorzien (die kan oplopen tot 15 000 euro);
– minwaarden kunnen, onder voorwaarden, worden verrekend met meerwaarden.

Maar de echte nieuwigheid zit niet alleen in het principe van de belasting. Ze zit ook in de manier waarop je ze betaalt.

LEES MEER | Nieuwe meerwaardebelasting: wat elke Belgische belegger moet weten

Bronheffing: de standaardoplossing

Zodra de wet definitief is aangenomen, zullen banken standaard een bronheffing toepassen. Bij elke verkoop die een meerwaarde oplevert, wordt 10% van de winst automatisch ingehouden en doorgestort naar de fiscus.

Voor de belegger is het mechanisme eenvoudig:
– je hoeft niets te berekenen;
– je loopt geen risico op vergetelheid;
– de belasting staat duidelijk vermeld in de afrekening van de transactie.

Elk jaar ontvang je ter informatie een overzicht van je meerwaarden en minwaarden.

Een belangrijk voordeel: fiscale anonimiteit

Met bronheffing wordt de belasting aan de fiscus betaald zonder dat de details van de transacties worden doorgegeven. Zolang je de belasting aanvaardt zoals ze wordt ingehouden, hoef je de meerwaarden niet op te nemen in je belastingaangifte. De fiscus ontvangt de belasting, maar heeft geen zicht op transactie per transactie.

Dat is een belangrijk punt voor beleggers die waarde hechten aan discretie.

Maar bronheffing betekent niet altijd “nul papierwerk”

Hier wordt het complexer.

Zodra je:
– gebruik wil maken van de jaarlijkse vrijstelling van 10 000 euro,
– minwaarden wil aftrekken,
– of een hogere aankoopprijs wil aantonen dan de standaardreferentiewaarde die voor aankopen voor 2026 automatisch op 31/12/2025 wordt vastgelegd,

zal je je meerwaarden en minwaarden zelf moeten opnemen in je belastingaangifte.

Met andere woorden: bronheffing bespaart je alleen volledig administratie als je de “brutobelasting” aanvaardt, zonder vrijstelling of verrekening.

Let ook op: als je klant bent bij een buitenlandse broker, zelfs als die actief is in België, is de kans klein dat hij de meerwaardebelasting aan de bron inhoudt. In dat geval zal je ze dus zelf moeten aangeven.

Opt-out: opnieuw zelf de controle… op eigen risico

De wet zal beleggers toestaan om via een opt-out de automatische bronheffing te weigeren. In dat geval wordt er bij verkoop geen belasting ingehouden.

Dan is het aan jou om de meerwaarden aan te geven in je jaarlijkse belastingaangifte.

De bank bezorgt normaal een gedetailleerd jaaroverzicht van meerwaarden en minwaarden om die aangifte te vergemakkelijken. Als je broker buitenlands is, is het daarentegen niet zeker dat hij de moeite doet om die details voor Belgische klanten te bezorgen.

Kies je voor een opt-out, dan moet je je bank daar expliciet van op de hoogte brengen. Net om die keuze te kennen, nemen veel banken momenteel contact op met hun klanten.

Volledige transparantie tegenover de fiscus

In tegenstelling tot bronheffing houdt een opt-out een rapporteringsplicht in. De bank moet de fiscus informeren:
– dat je de opt-out hebt geactiveerd;
– welke meerwaarden je hebt gerealiseerd.

Het resultaat: de fiscus krijgt een volledig zicht op je meerwaarden. Fiscale anonimiteit verdwijnt, en dat geldt voor alle rekeninghouders bij een gezamenlijke rekening of onverdeeldheid.

Waarom sommige beleggers toch voor opt-out kiezen

Opt-out heeft wel een groot voordeel: je vermijdt dat je een belasting moet voorfinancieren die mogelijk niet verschuldigd is.

Dat is het geval als je:
– onder de vrijstellingsdrempel van 10 000 euro blijft;
– regelmatig verrekenbare minwaarden realiseert.

In die situaties komt bronheffing neer op het voorschieten van een belasting die je later via je aangifte moet terugkrijgen, soms pas meer dan een jaar nadien.

Maar die vrijheid heeft een prijs: een strikte administratie, nauwgezette opvolging van je transacties en een perfect begrip van de regels. Bij fouten of vergetelheid kunnen de fiscale gevolgen zwaar zijn.

Bronheffing of opt-out: voor wie?

Bronheffing is vooral iets voor jou als:

– je eenvoud verkiest;
– je weinig of niet rekent op de vrijstelling of verrekening van minwaarden;
– je belang hecht aan fiscale anonimiteit.

Opt-out kan je overwegen als:

– je een ervaren en goed georganiseerde belegger bent;
– je regelmatig minwaarden kan verrekenen;
– je wil vermijden dat je een belasting voorschiet die je mogelijk kan terugvorderen;
– je extra transparantie tegenover de fiscus aanvaardt.

Overgangsperiode

Zolang de wet niet definitief is goedgekeurd, kunnen banken bronheffing nog niet automatisch toepassen. Er geldt dus een overgangsperiode.

Na afloop van die periode zal de meerwaardebelasting via je financiële instelling kunnen worden geregeld.

Tot de wet effectief in werking treedt, hoef je zelf niets te doen.