Analyse
Zonne-energie weer in? 6 jaar geleden - maandag 2 mei 2011

De nucleaire ramp in Japan heeft de interesse voor duurzame energie weer aangewakkerd. Komt er een keerpunt voor de sector?

Zonne-energie weer in?

De aandelen van de bedrijven die zonnepanelen en aanverwante producten verkopen, herstellen maar moeizaam van de crisis. Dat kan op de beurs buitenkansjes scheppen.
De hoge prijs blijft hét zwakke punt van zonne-energie. Hoewel de productiekosten gevoelig gedaald zijn, blijft energie opwekken met zonnewarmte duurder dan met steenkool, gas, aardolie of nucleaire installaties. En de subsidies die de afgelopen jaren een belangrijke ruggensteun voor de sector waren, zijn door de crisis beginnen op te drogen. Bovendien zijn de regeringen in de westerse landen door de explosieve stijging van de schulden en begrotingstekorten verplicht om beter op de kleintjes te passen en worden de subsidies voor zonne-energie nog verder afgebouwd.

 

Zo heeft Duitsland, de grootste producent van zonne-energie ter wereld (meer dan 50 % van de markt), beslist om de prijs voor de overname van het ‘productieoverschot’ van door zonnepanelen opgewekte energie in 2010 met 16 % en in januari laatstleden nog eens met 13 % te verlagen.
Een en ander zal de ontwikkeling van de zonne-energiesector onvermijdelijk afremmen.

 

Nog mooi groeipotentieel

De groeicijfers van gemiddeld 40 % per jaar die de markt voor zonne-energie de afgelopen 10 jaar kon voorleggen, behoren tot het verleden, maar voor het komende decennium rekenen we toch op een gemiddelde groei van 25 % per jaar. We baseren ons daarvoor op verschillende elementen:
Zonne-energie heeft een aantal troeven ten opzichte van andere manieren om stroom op te wekken: de bron is gratis en overvloedig aanwezig, zonnepanelen nemen weinig plaats in en kunnen in een gebouw geïntegreerd worden.
De vertraging van de vraag naar zonnepanelen in Duitsland zal volgens ons gecompenseerd worden door de groei elders in de wereld, in Europa, maar ook in China, India, de VS, Canada, Australië …
Zo vaardigde Europa in 2009 een richtlijn uit die het aandeel van duurzame energie in de energiemix tegen 2020 op 20 % wil brengen. Op basis van de eind 2009 geïnstalleerde productiecapaciteiten zou dat een toename van 30 % per jaar betekenen, een groei waarvan zonne-energie een belangrijk deel zou inpikken. En China wil zijn foto-elektrische capaciteit tegen 2015 verdubbelen.
De stijging van de energieprijzen – de olieprijzen pieken en elektriciteit riskeert duurder te worden door de strengere controle- en beveiligingsmaatregelen in de nucleaire sector – maakt alternatieve energie economisch aantrekkelijker.

 

Beurskoersen aarzelen

Ondanks de bliksemsnelle groei van de sector de laatste 10 jaar en ondanks de meer dan behoorlijke vooruitzichten zijn de beurskoersen van de traditionele zonne-energieproducenten al enkele jaren op de sukkel. Wij zien daarvoor een aantal redenen.
De schitterende groeivooruitzichten (in volume) van de sector hebben heel wat nieuwe spelers gelokt, vooral uit Azië. Die hebben heel wat bijkomende capaciteit gecreëerd zodat de markt oververzadigd raakte en de prijzen naar beneden doken.
Heel wat in zonne-energie actieve bedrijven hadden hun bevoorrading in grondstoffen (silicium en siliciumplaatjes) veiliggesteld via (dure) langetermijncontracten. Dat brak hen zuur op, want hun bevoorradingskosten bleven hoog terwijl de verkoopprijzen van hun producten onder druk kwamen. Een groot aantal zag zijn winsten wegsmelten en sommige bedrijven doken in 2008 en 2009 zelfs in het rood.
En ten slotte maakte de vermindering van de overheidssubsidies voor zonne-energie, met name in Europa, de business minder rendabel. De prijzen van zonnepanelen moesten immers naar beneden om ze economisch aantrekkelijk te houden. De doeltreffendheid van het productieproces speelt hierbij een belangrijke rol. Zo hangt de rentabiliteit in de sector grotendeels af van het vermogen om de voor de productie benodigde hoeveelheid silicium zo klein mogelijk te maken. Een andere manier om de rentabilitiet te verbeteren is het creëren van schaalvoordelen. Het zou ons dan ook niet verwonderen mocht er in de toekomst een concentratiebeweging op gang komen. Het feit dat Total vorige week 60 % van het kapitaal van het Amerikaanse Sunpower verwierf en daarvoor 40 % meer dan de beurskoers betaalde, kan de voorbode zijn van een golf overnames in de sector.

 

Een keerpunt?

Hoewel de prijzen van zonnepanelen vorig jaar opnieuw daalden (-14 %) konden heel wat bedrijven uit de sector weer met winstgroei uitpakken. Dat was deels te danken aan hun inspanningen om hun kosten te verlagen, maar vooral aan de forse toename van de verkochte volumes (verdubbeling op wereldvlak). De sector trok niet alleen profijt van het economische herstel en van de hoge olieprijzen, maar ook van het feit dat heel wat vooral Duitse en Italiaanse klanten (resp. grootste en op een na grootste markt voor zonne-energie) hun bestellingen in 2010 plaatsten omdat ze verwachtten vanaf 1 januari 2011 minder te zullen krijgen voor hun productieoverschotten.

 

Advies

Het lijdt geen twijfel dat de verwachte daling van de prijzen van zonnepanelen de komende jaren op de rentabiliteit van de producenten zal wegen. Wie als winnaar aan de eindmeet wil komen, moet volgens ons over meerdere troeven beschikken.
Het bedrijf moet nieuwe prijsdalingen aankunnen. D.w.z. dat het de productiviteit moet opdrijven en de kosten terugdringen. De Aziatische spelers lijken ons daartoe beter gewapend. Een zonnepaneel ‘made in China’ is 20 tot 30 % goedkoper. De Chinese producenten hebben met name profijt van hun goedkopere arbeidskrachten en infrastructuren.
De koers van de pioniers van de zonnepanelen, meestal westerse, en overwegend Duitse ondernemingen, houdt volgens ons niet voldoende rekening met hun gebrek aan concurrentiekracht op het vlak van prijzen. Ze vallen daarom uit de boot.
Onze voorkeur gaat naar verticaal geïntegreerde ondernemingen, d.w.z. aanwezig in de volledige productieketen (van silicium over siliciumplaatjes naar zonnecellen en –panelen). Dit ondernemingsmodel beschermt hen tegen schommelingen van de grondstoffenprijzen en tegen operationele risico’s.
Een andere must is een solide balans die het bedrijf in staat stelt om enerzijds de verwachte daling van de marges het hoofd te bieden en anderzijds een rol te spelen in de onvermijdelijke samentrekking van de sector
Het Chinese JinkoSolar Holding beantwoordt het best aan deze criteria. De aandelen van de andere Chinese producenten van zonnepanelen die in de tabel vermeld staan, zijn interessant geprijsd, maar geen van hen is zo sterk verticaal geïntegreerd als JinkoSolar.
Wij nemen overigens 210 aandelen JinkoSolar in onze portefeuille op. We zullen ons aankooporder doorgeven op woensdag 04/05 zodat u uw trans transacties tegen dezelfde voor-waarden kunt doen.

 

De belangrijkste spelers

In de VS:
First Solar (139,57 USD, correct gewaardeerd aandeel)

In Noorwegen:
Renewable Energy Corp (18,52 NOK, duur aandeel)

In Duitsland:
SMA Solar (80,12 EUR, correct gewaardeerd aandeel)
SolarWorld (10,80 EUR, duur aandeel)
Q Cells (2,86 EUR, correct gewaardeerd aandeel)
Aleo Solar (23,92 EUR, duur aandeel)
Phoenix Solar (21,64 EUR correct gewaardeerd aandeel)
Conergy (0,40 EUR, correct gewaardeerd aandeel)

In China:
Trina Solar (28,49 USD, goedkoop aandeel)
Yingli Green Energy Holding (12,53 USD, goedkoop aandeel)
LDK Solar (11,55 USD, goedkoop aandeel)
Suntech Power (8,97 USD, goedkoop aandeel)
JinkoSolar Holding (27,15 USD, goedkoop aandeel)

 

(koersen op 29/04/2011)

 

Deel dit artikel