Analyse
De banken eisen nieuwe renteverlagingen en een kostenverhogingen. We zijn het hiermee niet eens! 1 jaar geleden - vrijdag 23 september 2016

Volgens de banken brengt de aanhoudende laagte van de rentes hun rendabiliteit in gevaar, houdt de Brexit tal van onzekerheden in en zijn de belastingen veel te hoog.

Het rendement op spaarrekeningen is volgens Belgische banken te hoog.

Het huidige wettelijke minimum, dat hen verhindert hun rentes nog meer te verlagen, moet worden opgeheven. En als hen dat geweigerd wordt, zal er voor hen niets anders opzitten dan hun kosten te verhogen. De rendabiliteit van hun activiteiten moet er immers aan inboeten.

 

Uiteraard valt dergelijke redenering de spaarder nogal zwaar op de maag. Met een rente van 0,11 % die vandaag van toepassing is op tal van spaarrekeningen, heeft niemand de indruk echt de banken te bestelen. Integendeel, er werd al een aanzienlijke inspanning gevraagd van de spaarder, die zijn rendement de voorbije jaren zag smelten als sneeuw voor de zon. Het spaarrendement kan de dag van vandaag de inflatie zelfs niet meer compenseren. Kortom, de waarde van uw spaargeld zakt onverbiddelijk met de tijd.

 

Hebben de banken dan wel een reden om zich zorgen te maken om hun rendabiliteit? Maar zelfs dan nog, is het aan de klant om opnieuw de aanpassingsvariabele te zijn voor hun problemen? Deden de banken wel zelf genoeg inspanningen om hun situatie weer gezond te maken?

 

In de afgelopen twaalf maanden werden de Europese bankaandelen in het nauw gedreven en wel om verschillende redenen.

– De Europese economie kent een traag groeiritme dat de komende jaren wellicht niet zal versnellen. Dat houdt in dat de inkomsten van de retailbanken (consumentenkrediet, ondernemerskrediet ...) slechts licht zullen toenemen. En als de economie opnieuw zou vertragen, zullen de default rates op de risicovolle leningen (en dus de kosten) opnieuw de hoogte ingaan. Vooral in Italië blijven de banken bezwaard met dubieuze vorderingen, wat een groot risico creëert voor de financiële soliditeit van die banken.
– Naar aanleiding van de financiële crisis van 2007/2008 hebben de toezichthoudende instanties de reguleringsvijs aangeschroefd en de meest risicovolle en tegelijk ook meest renderende activiteiten hadden daarvan te lijden.
– De gevolgen van de Brexit doen heel wat vragen rijzen over de impact ervan op de resultaten van de banken. Voorlopig zijn het vooral de Britse banken die er de invloed van ondervonden.
– De lage rentes zullen de rendabiliteit van de banken onder druk zetten als ze niet het geweer van schouder veranderen.

 

De vier grootbanken van ons land (Belfius, BNP Paribas Fortis, ING en KBC) hebben samen een winstcijfer van twee miljard euro geboekt in het eerste halfjaar van dit jaar.

Tot op heden waren de resultaten eerder goed, en zijn ze zelfs aan het stijgen sinds een aantal jaren. De Belgische banken hebben na de crisis hun meest risicovolle activiteiten van de hand gedaan en zijn zich gaan concentreren op het bewaren van spaargelden en het verstrekken van leningen aan particulieren en bedrijven. De snelle daling van de rentes kwam hen uiteindelijk dus eerder goed van pas tot op vandaag. Door het rendement op het spaarboekje tot het minimumtarief te verlagen, wisten ze hun rentemarge te versterken en fraaie winsten op te strijken. Zo konden ze hun financiële structuur verstevigen.

 

Banken op keerpunt

Terwijl de marktrentes niet meteen zullen stijgen, zal de gemiddelde rente waaraan ze geld lenen nog verder dalen, wat hun inkomsten nog meer zal doen afnemen. Dat verklaart meteen waarom onze banken toegeven nieuwe inkomstenbronnen te zoeken om een goede rendabiliteit te behouden. En in die zoektocht lijkt de klant nog maar eens de aanpassingsvariabele te zijn :de banken zouden de spaarrente nog meer willen verlagen en de kosten willen verhogen.
Een eenvoudige manier om die rendabiliteit te garanderen, maar ook een oplossing die volgens ons moeilijk te rechtvaardigen en te aanvaarden is. Een die bovendien weinig relevant is op lange termijn.

 

– Eerst en vooral kan men zich gaan afvragen: is het wel logisch is om de kosten te verhogen als die verhoging niet gepaard gaat met een betere dienstverlening aan de klant? En dat terwijl de klant de afgelopen jaren alsmaar meer zelf zijn bankzaken is moeten gaan regelen, zonder nog langs een loket te moeten. Dan lijkt een kostenverhoging wat dat betreft heel onterecht. Riskeren de banken, door minder concurrentieel te worden voor hun klanten, bovendien niet om zich op middellange termijn in het eigen been te schieten, terwijl tal van internetbanken nieuwe praktische en goedkope betalingsoplossingen lanceren die in rechte lijn de concurrentie aangaan met de traditionele bank?

 

– Wat de rentes op spaarboekjes betreft, dromen de banken van een nulrente. Volgens onze berekeningen bedragen de rentes die de vier grootbanken dit jaar aan hun klanten zullen storten om en bij de 200 miljoen euro. Amper een tiende van de winst van het 1e halfjaar. En een druppel water in vergelijking met de 7 miljard euro aan dividenden die volgens onze ramingen door onze banken of hun moedermaatschappij aan de aandeelhouders uitgekeerd zullen moeten worden.

 

– Het is niet onze bedoeling om de spaarders en de aandeelhouders met de rug tegen elkaar te plaatsen. Ook de aandeelhouders hebben recht op rendement op het kapitaal dat ze investeerden. Maar in de inspanning die geleverd moet worden om de rendabiliteit van morgen te verzekeren, kunnen we toch wel stellen dat de klanten al voldoende hebben bijgedragen. Ook de aandeelhouder heeft hierin een rol te spelen. Zo zouden de banken een voorzichtiger dividendbeleid kunnen voeren zolang hun situatie niet stabiel is. Het geld dat niet in dividenden uitgekeerd wordt, zou dan binnen de bank blijven (de aandeelhouder wordt er dus niet armer van) en zou kunnen dienen voor het herstructureren van de activiteiten en voor de financiering van nieuwe projecten die het hoofd kunnen bieden aan de concurrentie van morgen.

 

Speel de concurrentie tegen elkaar uit

Als klant staat u niet volledig machteloos tegenover de banken. Zolang ze weten dat hun klanten hen trouw blijven (wat vandaag de dag voor het merendeel het geval is), zullen ze niet aarzelen om die klanten nog wat meer uit te buiten. Daarom raden we u ook aan om de concurrentie tegen elkaar uit te spelen.

 

Het is mogelijk om nog gratis zichtrekeningen te vinden en spaarrekeningen die nog iets te bieden hebben

 

Het is niet langer zinvol om enorme hoeveelheden geld op een spaarrekening te laten staan. Als u het zich kunt veroorloven om enkele (bedachtzame) risico's te nemen en u minstens tien jaar voor u hebt, zal een fondsenportefeuille u veel meer opleveren. Ontdek in dit opzicht onze strategie

 

Toch zult u de beste fondsen niet bij de grootbanken vinden: gebruik hiervoor onze selector

 

In tegenstelling tot de Europese bankaandelen zijn de Amerikaanse erin geslaagd om een iets positiever beursrendement te noteren de voorbije twaalf maanden: +2,4 %.
De Amerikaanse banken, die snel en grondig geherstructureerd werden, stonden veel sneller in gevechtsopstelling. Zo profiteren ze van de goede gezondheid van de vastgoedmarkt die in de hand gewerkt wordt door de economische groei en de banencreatie. De sector blijft overigens zijn kosten verlagen ter ondersteuning van de rendabiliteit.

 

Toch is de hemel niet helemaal opgeklaard. De Amerikaanse regulatoren beloven oplettender te zijn voor de meest speculatieve praktijken van de banken. Bovendien lijken zowel de democraten als de republikeinen van plan om de banksector nog meer te reguleren.

 

Hoewel het haussepotentieel van de inkomsten van de banksector dankzij de goede gezondheid van de economie er hoger is dan in Europa blijft het, tot slot, beperkt. De Amerikaanse banken gaven in het verleden echter al blijk van hun veerkracht dankzij onder meer de soliditeit van hun zakenbanken (advies aan bedrijven, activiteit op de markten ...).
U mag de fondsen die in die sector beleggen houden.

 

Deel dit artikel