TOP DOWN

De top-down benadering bestaat erin om vanuit de macro-economische analyse – die onder meer rekening houdt met de groei, de inflatie en de evolutie van de wisselkoersen – van een land of een economische regio, de bedrijven op te sporen die het grootste groeipotentieel hebben.
Maar naarmate de economie meer geglobaliseerd is geraakt, zodat de economieën uit verschillende regio’s ook steeds meer in dezelfde richting evolueren, raakte deze benadering steeds meer in onbruik. In de plaats daarvan stapten beleggers steeds vaker over op een zogeheten moderne top-down benadering. In dit geval wordt in de eerste plaats gekeken naar interessante sectoren om er vervolgens de interessantste aandelen uit die sector uit te pikken.

De bottom-up benadering daarentegen bestaat erin om bedrijven in de eerste plaats te selecteren op basis van hun eigen kwaliteiten, ongeacht de sector waarin ze actief zijn of het land waarin ze werken. Bij deze benadering wordt pas in tweede instantie gekeken naar de economische ontwikkeling of naar de dynamiek van de sector waarin het bedrijf actief is. Dit om er zeker van te zijn dat een bedrijf toch niet ingaat tegen een algemene trend.