STAGFLATIE

· Er is sprake van stagflatie als een economie tegelijk wordt gekenmerkt door twee fenomenen : sterke prijsstijgingen en een zwakke groei. Het woord zegt het eigenlijk zelf, want het is een samentrekking van stagnatie en inflatie. In de jaren zeventig werd de economie voor het eerst met stagflatie geconfronteerd en dat betekende toch wel een schok, want tot dan toe ging men er volgens de theorie van de beroemde econoom Keynes altijd vanuit dat er slechts van inflatie sprake kon zijn als de economie stevig groeide.

· Terecht wordt stagflatie gevreesd als de pest, want die toestand houdt enkel nadelen in voor de economie : sterk stijgende prijzen en oplopende werkloosheid. Omdat de inflatie in die toestand hoger ligt dan de nominale groei, daalt in de landen die door stagflatie worden getroffen bovendien de rijkdom. Er zijn ook enorme inspanningen nodig om met zo’n toestand komaf te maken. Zo moet er een verbeten strijd worden gevoerd tegen de inflatie, maar dat kan enkel door de rente alsmaar te verhogen. En zoals bekend remt dat uiteindelijk de economie af. Na de stagflatie van de jaren zeventig zijn er bijna twee decennia van zwakke economische groei en hoge werkloosheid geweest.