CORE TIER ONE

De "Tier 1-ratio" of kortweg "Tier 1" geeft de solvabiliteitsgraad van een bank weer. De solvabiliteit is de mate waarin een bank in staat is om de deposito's van haar klanten terug te betalen (indien die daar zouden om vragen). Hoe groter de terugbetalingscapaciteit van de bank, hoe solvabeler ze is.

Concreet is de Tier 1-ratio de verhouding tussen het eigen vermogen van de bank (kapitaal + reserves) en de andere activa (tradingactiviteiten, verstrekken van bedrijfskredieten, enz.). Die verhouding wordt afgewogen tegenover de risico's. Zo'n risicoweging (wettelijk geregeld) is noodzakelijk omdat bepaalde activiteiten (bijv. het verhandelen van complexe afgeleide producten) nu eenmaal meer risico's meebrengen dan andere (bijv. het verlenen van consumentenkrediet).

Het eigen vermogen van een bank (kapitaal + reserves) is voor de mensen die er hun geld plaatsen het belangrijkste veiligheidsnet t.o.v. de risico's die de bank loopt. Die risico's zijn verschillend van aard:
Kredietrisico: het risico op verliezen doordat schuldenaars hun schulden niet terugbetalen. De grootte van dit risico is dus afhankelijk van de kwaliteit van de schuldenaar. Zo is het voor financieel solide landen of overheden quasi onbestaande, en is het hoger voor bedrijven met een zware schuldenlast dan voor bedrijven met een uitstekende financiële structuur.
Marktrisico: het risico op gedeeltelijke of totale verliezen door beleggingen in producten zoals aandelen, obligaties, grondstoffen, opties, …
Operationeel risico : het risico op verliezen ten gevolge van "externe" elementen zoals rechtszaken, natuurrampen, enz…


Het Tier 1-kernkapitaal (core Tier 1) is een "uitgezuiverde" versie van Tier 1, waarbij men strengere criteria hanteert voor wat er als "eigen vermogen" mag worden beschouwd: uitsluitend kapitaal aangebracht door de aandeelhouders, vermeerderd met de winsten die jaarlijks door de bank worden overgedragen (geen hybride kapitaalinstrumenten zoals eeuwigdurende of converteerbare obligaties, preferente aandelen, enz.).

Het Basel 3-pakket dat in september 2010 door 27 nationale toezichthouders werd vastgelegd, bepaalt dat banken die grotere risico's willen nemen voortaan ook over een grotere veiligheidsbuffer (lees: meer eigen vermogen) zullen moeten beschikken. De Basel 3-normen stellen een soliditeitsratio van minstens 7 % voorop, te bereiken in twee fasen: een Tier 1-kernkapitaal van 4,5 % tussen 2011 en 2015, en nog eens 2,5 % extra van 2016 tot 2019 (voorheen lag het minimum op slechts 2 %).