Nieuws

Herbruikbare plastic zak (LDPE) minst schadelijk voor de planeet

25 augustus 2021
Herbruikbare plastic zak (LDPE) minst schadelijk voor de planeet

We hebben de ecologische voetafdruk van verschillende soorten van de meest gebruikte boodschappentassen gemeten. De resultaten waren verrassend. De ergste vijand van de planeet is niet wie je in de eerste plaats verwacht. And the winner is: de gerecycleerde en herbruikbare plastic zak (LDPE). Hij laat de concurrentie ver achter zich.

Misschien heb je je in de supermarkt bij het volgooien van je boodschappentas al eens de vraag gesteld: welke zak is het minst vervuilend voor onze planeet? De zak in soepel plastic die voor onze neus hangt aan de kassa? Of de dikkere zak met stevige bodem en nylon draagriemen? Of nog, het gewone zakje van gerecycleerd papier?

Ook wij vroegen het ons af. Om jou als consument een zinvol en correct antwoord te geven, hebben we de ecologische voetafdruk van 9 verschillende zakken gemeten, zakken die we gebruiken voor onze dagelijkse inkopen. In totaal hebben we de ecologische voetafdruk (Life Cycle Analysis) van maar liefst 96 staaltjes geanalyseerd in samenwerking met onze zusterorganisaties in andere Europese landen. 

Verbluffende resultaten

En meteen wordt een mythe doorprikt. De herbruikbare plastic zak van het type LDPE (lagedichtheidpolyetheen) – het meest voorkomende type met opdruk van het supermarktlogo en meestal verkocht aan de kassa – blijkt de ‘groenste’ oplossing (de minst vervuilende). Als je hem 1 tot 2 keer gebruiken, naargelang de zak uit gerecycleerd materiaal bestaat of niet, heb je de voetafdruk van deze zak al uitgewist.

Ook zijn tegenhanger in herbruikbaar en composteerbaar plastic komt er met twee keer gebruiken zonder schaamrood op de wangen van af. Verderop in het rijtje: het lichte en praktische polyester (2 tot 3 keer gebruiken), het sterkere polypropyleen (3 tot 4 keer gebruiken), de bruine papieren zak (8 keer gebruiken), de zak in jute of raffia (36 tot 68 keer winkelen), en ten slotte het trio katoen (104), biokatoen (154) en de boodschappentrolley (709).

Hoe zijn we te werk gegaan?

Om te beginnen hebben we de levenscyclus geanalyseerd (LCA in vaktaal). We hebben de ecologische voetafdruk van elke zak gemeten, van zijn ‘geboorte’ tot zijn ‘dood’, van de winning van grondstoffen waaruit de zak is vervaardigd over de fabricage (kleurstoffen, inkt voor de erop aangebracht slogans, land van herkomst en transport, gebruik van gerecycleerde of composteerbare materialen, enz.) totdat hij finaal wordt weggegooid/gerecycleerd. We hebben hiervoor de meest relevante indicatoren voor de ecologische voetafdruk gehanteerd, bijvoorbeeld de toxiciteit voor de mens, de ecotoxiciteit voor zoet water of nog de uitputting van watervoorraden.

Daarna hebben we elke zak onderworpen aan een specifiek scenario: een traject afleggen met 10 kg / 20 l boodschappen (met één of twee zakken afhankelijk van het volume). Zodra we wisten welke zak het ‘minst slecht’ was voor de planeet (in dit geval de zak in LDPE), hebben we berekend hoeveel keer je de andere zakken moet gebruiken om een even kleine voetafdruk te hebben.

Vragen? Tips op basis van jouw consumentenprofiel? Lees meteen ons dossier over de verschillende boodschappentassen. 

NAAR ONS VOLLEDIGE DOSSIER

 
User name

Deelnemen aan de discussie

Deelnemen door een vraag of reactie achter te laten

2 reacties

sorteer op :

Meld je aan om toegang te krijgen.

05/10/2021

Werd in dit onderzoek rekening gehouden met de impact van de zak als die in de afvalberg/natuur terecht komt? Kan het zijn dat hier enkel werd gezocht naar impact van het product fabriceren en transporteren?

Meld je aan om toegang te krijgen.

20/10/2021
, Gereageerd:

Beste, om de milieu-impact van de verschillende zakken te kwantificeren, te bepalen welke de beste alternatieven zijn en welke alternatieven je het best vermijdt omwille van hun grote voetafdruk, hebben we elke zak geanalyseerd. Bij die analyse hebben we rekening gehouden met alle stadia van zijn levenscyclus (LCA), namelijk van de 'geboorte' tot de 'dood' van de zak: van de winning van de grondstoffen waaruit de zak is vervaardigd, over de fabricage (kleurstoffen, inkt voor de erop aangebracht slogans, land van herkomst en transport, gebruik van gerecycleerde of composteerbare materialen, enz.) tot de zak finaal wordt weggegooid/gerecycleerd. We hebben hiervoor de meest relevante indicatoren voor de ecologische voetafdruk gehanteerd, bijvoorbeeld de toxiciteit voor de mens, de ecotoxiciteit voor zoet water of nog de uitputting van watervoorraden.

Daarna hebben we elke zak onderworpen aan een specifiek scenario: een traject afleggen met 10 kg / 20 l boodschappen (met één of twee zakken afhankelijk van het volume). Zodra we wisten welke zak het ‘minst slecht’ was voor de planeet (in dit geval de herbruikbare plastic LDPE-zak), hebben we berekend hoeveel keer je de andere zakken moet gebruiken om even kleine voetafdruk te hebben.

De levenscyclusanalyse (LCA), omkaderd door ISO-normen op internationaal niveau, is een methode voor het beoordelen van milieueffecten die alle fases in de levensduur van een product of dienst combineert. Deze methode maakt het mogelijk om de gevolgen voor het milieu van menselijke activiteiten te kwantificeren. Het begint met de winning van grondstoffen en eindigt met de verwerking van het geproduceerde afval (in dit geval wanneer de zak niet meer wordt gebruikt). De milieueffecten die samenhangen met de input die nodig is om grondstoffen te verwerken en de zakken te vervoeren, en de output die de productie genereert – doorgaans uitstoot in de atmosfeer, water en afval - worden ook in aanmerking genomen.

We hebben verschillende categorieën van milieueffecten geanalyseerd, bijvoorbeeld klimaatverandering, ecotoxiciteit op water, eutrofiëring van zoet water, oceanen en de bodem (door een teveel aan voedingsstoffen raak het ecosysteem uit balans), toxiciteit voor de mens (al dan niet kankerverwekkende effecten), uitputting van minerale, fossiele en hernieuwbare bronnen, de vorming van fotochemische verontreinigende stoffen zoals ozon en fijne deeltjes. De belangrijkste categorieën voor alle soorten zakken zijn toxiciteit voor de mens, kankerverwekkende effecten, menselijke toxiciteit, niet-kankerverwekkende effecten en ecotoxiciteit van zoet water. Uitputting van watervoorraden is erg belangrijk voor zakken van katoen en jute. Meer info vind je nog via volgende link: 

https://www.test-aankoop.be/woning-energie/milieu/dossier/boodschappentassen/methodologie 

^An