STRATEGISCHE OLIERESERVES

De strategische oliereserves zijn een instrument dat de staten in geval van ernstige problemen zekerheid moet bieden over hun energiebevoorrading. Het begrip bestaat sinds de oliecrisis van 1974 en de oprichting van het Internationaal Energieagentschap (IEA). De 25 landen die het verdrag voor de oprichting van het IEA ondertekenden, engageerden zich om gezamenlijke maatregelen te nemen die ervoor moesten zorgen dat er geen olieschaarste meer kon ontstaan. Concreet vertaalde zich dat in een engagement om in elk land oliereserves aan te houden die voldoende zijn om minstens 60 dagen de eigen behoeften te dekken.

De strategische oliereserves hebben eigenlijk een drievoudig doel :
- goede werking van de economie blijven verzekeren als de productie of de bevoorrading van het 'zwarte goud' in het gedrang komt; 
- de bevolking en de financiĆ«le markten geruststellen wanneer de olieprijzen plots heel sterk stijgen; 
-het feit dat de olieprijzen meestal dalen wanneer er een beroep wordt gedaan op de strategische reserves, is een middel om de speculanten op de oliemarkten af te schrikken.

Anderzijds mag het belang van de reserves ook niet worden overschat. Ze kunnen weliswaar tijdelijk de prijs doen dalen en lacunes in de bevoorrading opvangen, maar ze staan machteloos tegenover een aanhoudende prijsstijging.