Analyse
Verdienmodel beleggingsfondsen: transparantie op zijn Hollands 4 jaar geleden - vrijdag 15 maart 2013

In Nederland, vanaf volgend jaar, valt de vergoeding die de fondsen betalen aan de fondsenverdeler om verkocht te worden weg. De klant zal zelf een vergoeding betalen aan de verkoper. Dat systeem verhoogt de transparantie en helpt belangenconflicten de deur uit.

De reden waarom de beheerlonen zo hoog liggen, is omdat de beheerder een deel verloning afstaat aan de verdeler. Hij compenseert het afromen van zijn beheerloon door een hoger beheerloon te vragen. In Nederland zullen de beleggers vanaf volgend jaar fondsen kopen met een lager beheerloon. Daarbovenop betaalt de belegger zelf een jaarlijkse vooraf gekende vergoeding aan de fondsenverdeler. Zal de belegger goedkoper af zijn? Dat is niet gezegd. Maar hij zal wel winnen aan transparantie. In Nederland zullen de fondsenverdelers alle belang bij hebben om hun fondsenaanbod zo kwalitatief mogelijk op te bouwen.

 

Hebt u er al eens bij stilgestaan hoe instellingen die fondsen verkopen geld verdienen?

– Met de instapkosten, de kosten die u zelf betaalt om uw fonds te kopen. In het merendeel van de gevallen vloeien die in de zakken van de fondsenverdeler. Die kosten zijn vermeld op uw rekeningafschriften. Bij heel wat instellingen zult omzeggens altijd instapkosten betalen (tot 3 %). Dat is zo bij de grootbanken als bij de meeste financiële instellingen met een kleiner distributienetwerk. U bent goedkoper af bij financiële instellingen en brokers zoals BinckBank, Deutsche Bank, Fortuneo Bank en Keytrade Bank (forfaitaire instapkost, ongeacht de ordergrootte, of geen kost).
Goed om te weten, is dat een fondsenverkoper nooit meer kosten mag aanrekenen dan de maxima vermeld in het prospectus van het fonds. Laat de concurrentie in uw voordeel werken.
– Met de distributievergoeding. Instapkosten zijn per definitie eenmalig en onvoldoende om ervan te kunnen leven. Waarom blijven verdelers dan ook beleggingsfondsen aan de man brengen? Dat komt door de zogenaamde distributievergoeding, ook wel provisie, retrocessie, rebate of kickback genoemd. De fondsenverdeler wordt vandaag immers door het beleggingsfonds betaald om het fonds op schap te zetten. Daarvoor krijgt hij jaarlijks een vergoeding (zowat de helft van het beheerloon). Stel dat u 2 500 euro belegt in Petercam Equities World 3F via Rabobank.be. Dat fonds rekent een beheerloon aan van 1,5 %. Uw belegging in het fonds levert de beheerder 37,50 euro op. Zolang u het fonds in portefeuille houdt zal Rabobank.be daarvan de helft ontvangen per jaar.
Die distributiekost ziet u nergens op uw afrekeningen. Hij zit vervat in het beheerloon, dat automatisch wordt afgehouden van de inventariswaarde. U betaalt ze niet direct uit uw zak, maar indirect doordat ze weegt op het rendement van uw fonds.

Meer transparantie

Het bovenstaande verdienmodel is al sinds jaar en dag dé manier van werken in ons fondsenlandschap. Maar het systeem komt steeds vaker ter discussie te staan. Even leek het er op dat Europa een provisieverbod zou eisen maar de soep zal niet zo heet gedronken worden. Het belette onze noorderburen alvast niet om nu al in actie te schieten. Nederland zal beslissen om de distributievergoeding vanaf 2014 volledig af te schaffen.
Waarom die revolutie? Wegens de vermindering van de belangenconflicten en een betere transparantie. Niet alleen kent geen enkele belegger de precieze distributievergoeding en dus kostprijs die vandaag wordt aangerekend, het zadelt hem ook op met een belangenconflict. Wie zegt immers dat een fondsenverdeler u een fonds aanbiedt omdat het een goed fonds voor u is en niet omdat het fonds het meeste opbrengt voor de distributeur?

 

Deel dit artikel