Analyse
Financiƫle sector krijgt klappen 6 jaar geleden - vrijdag 14 oktober 2011

De fondsen in financiële aandelen hebben het op de beurs zwaar te verduren de laatste maanden. Is de tijd aangebroken om de afgetroefde sector in de portefeuille op te nemen? We denken het niet.

Zware afstraffing

Het is dit jaar niet leuk vertoeven op de beurzen. Wereldwijd gezien verloren de aandelen al 15 %. Dat gemiddelde verbergt uiteraard heel wat uitschieters. Onder de floppers kunnen we daarbij zeker de brede financiële sector rekenen. Die staat sinds januari al 21 % lager, waarbij bankaandelen (-25 %) het slechter hebben gedaan dan
verzekeraars (-19 %).

Kop van Jut waren daarbij de bankaandelen uit de eurozone. Zij verloren dit jaar al zowat een derde van hun beurswaarde. Te wijten aan de zwakke prestatie van de Franse en Italiaanse banken vooral. De instellingen uit beide landen zijn goed voor zowat 40 % van de markt. We moeten al teruggaan tot het vermaledijde jaar 2008, toen de financiële crisis hoog opflakkerde en de sector zowat de helft van zijn beurswaarde verloor, om zo’n slechte prestatie terug te vinden.

Fondsen ontsnappen niet

De lamentabele prestaties van de sector weerspiegelen zich uiteraard ook in de inventariswaardes van gespecialiseerde beleggingsfondsen. Tekenend is de prestatie van Argenta Bank Aandelen. Het fonds is een passief beheerd indexfonds, wat betekent dat de beheerder uitsluitend een vooraf bepaalde index volgt, zonder zelf posities te nemen. Daarbij mikt het fonds uitsluitend op de grote jongens uit de banksector uit de eurozone zoals BNP Paribas
(-34 % sinds januari), Deutsche Bank (-32 %), UniCredit (-47 %) en Société Générale (-48 %). Een slechtere combinatie (focus op eurozone en uitsluitend banken) was de laatste maanden niet mogelijk.

Drie grote vragen

De redenen voor die beursklappen? Beleggers voelen aan hun theewater dat de banksector nog in grote nevelen verkeert en verkopen dan ook de aandelen uit de ontransparante sector. Dat gebeurt zelf wars van de individuele kwaliteiten van sommige aandelen. Het blijft immers koffiedik kijken wat drie grote vragen betreft:

Stabiliteit? De instellingen zelf beweren dat ze een voldoende groot veiligheidskussen hebben om problemen van allerhande slag op te vangen. Maar daarvoor baseren ze zich op relatief optimistische scenario’s. Kunnen ze een mogelijke Griekse wanbetaling aan? Heel wat (Europese) banken hebben immers Grieks schuldpapier in de boeken staan. Wordt een deel van die schuld kwijtgescholden of afgewaardeerd, dan zal dat een knauw geven in de waarde van die Helleense obligaties.
Dat zou de komende maanden aanleiding kunnen geven tot nieuwe provisies bij de banken. Zo’n bijkomende kost om de afboekingen op die obligaties te compenseren, tast de soliditeit van de financiële instellingen aan. Een scenario waarbij de meest fragiele banken nieuw kapitaal moeten vinden in een achterdochtige markt doemt dan ook almaar sterker op en dat vooruitzicht beangstigt de belegger.

Liquiditeiten? Hoe zit het met de werkingsmiddelen van de banken? Geraken ze nog aan voldoende liquide financiële middelen? De nodige spanningen zitten alvast in de lucht. Zo verdubbelden de Italiaanse banken hun leningen bij de Europese centrale bank omdat ze elders moeilijk aan geld geraakten. Op de interbankenmarkt, waar financiële instellingen bij elkaar lenen en ontlenen, worden almaar duurdere percentages gehanteerd. Dat wijst op een verhoogde risicopremie. En ook de Amerikaanse instellingen lenen almaar minder geld aan hun Europese broertjes. Paniek is nog niet aan de orde maar het zijn wel signalen dat de situatie er niet op vooruit gaat. Zonder die liquiditeiten kunnen banken moeilijk werken.

Bedrijfsresultaten? De sector werkt nu in een kader van verstrengde regelgeving en het verplicht aanhouden van (dure) kapitaalbuffers. Op het menu staan dan ook een zwakke winstgroei (de zwakke economische groei zet een rem onder de kredietaanwas, activiteiten worden gesnoeid) en minder genereuze, tot zelfs geen, dividenden. De instellingen moeten immers hoge kapitaalreserves aanleggen en dat gaat voor alles. Kosten besparen, door o.a. personeel af te danken, is dan ook aan de orde van de dag.

Niet kopen

Het huidige gebrek aan transparantie zorgt voor wantrouwen en daarom worden de aandelen uit de sector gedumpt. Vandaag noteren de bankaandelen relatief goedkoop, zelfs nadat we rekening houden met een mogelijke Griekse schuldafschrijving. Maar de risico’s blijven hoog en de tijd is nog niet aangebroken om dit vallende mes op te pakken. Koop dus niet. Bent u in het bezit van zo’n fonds, dan mag u dat in het merendeel van de gevallen wel behouden. Fondsen die louter mikken op bankaandelen, zoals dat van Argenta, of fondsen die in het verleden geen gelijke tred hebben kunnen houden met de concurrentie op risicogewogen rendementsvlak, zoals BNP P L1 Equity World Finance en ING (L) Invest Banking & Insurance mogen daarentegen verkocht worden.

Deel dit artikel