Analyse
De troeven van Down Under 13 jaar geleden - woensdag 10 november 2004
Een beleggingsfonds in Australische aandelen of obligaties boerde de afgelopen jaren heel goed. Tijd om te zien of het vet nu niet van de soep is.

Sinds onze laatste analyse (maart 2003, F&S 105) klom de beurs van Sydney een kleine 50 %, boekten de obligatiefondsen een winst van 13 % en ging de munt er 6 % op vooruit. De hoogste tijd dus om na te gaan of aandelenbeleggers beter geen eieren voor hun geld kiezen en of obligatiebeleggers beter niet diversifiëren via een andere munt.

Onder stoom
· De uitstekende economische prestaties zijn geen toevalstreffer. Tijdens zijn 3 mandaten voerde John Howard een ganse reeks hervormingen door op het vlak van tewerkstelling, sociale zekerheid en fiscaal stelsel. De eerste minister saneerde de openbare financiën, waardoor het land aan concurrentiekracht won. Hierdoor benutten onze tegenvoeters 2 factoren ten volle:
– De rentevoeten daalden van 6,5 % in 2000 naar 4,25 % eind 2001. Crocodile Dundee profiteerde massaal van het goedkope krediet om vastgoed te kopen en te consumeren.
– De uitvoer zat in de lift dankzij de grote vraag uit China en de gestegen vraag uit Japan. Australië heeft immers mineralen, energie en landbouwproducten te over. Het gevolg: de negatieve handelsbalans is bijna in evenwicht.
· Dankzij de sterke binnenlandse én buitenlandse vraag groeide de economie tot op vandaag. In het tweede trimester van dit jaar groeide ze met 4,1 % en de inflatie is onder controle. Over geheel 2004 verwachten wij 3,6 %. Ter vergelijking: voor België is dat 2,1 %, voor de eurozone 1,9 %.

Nieuwe uitdagingen
· Wij denken dat troeven zoals de flexibele arbeidsmarkt, het gunstig fiscaal kader voor ondernemingen, het dynamisme van de bevolking, de demografische samenstelling dankzij de selectieve immigratie en de rijkdom aan natuurlijke en agrarische grondstoffen, Australië toelaat het hoofd te bieden aan mogelijke problemen.
· We onderscheiden twee grote uitdagingen. De eerste heeft betrekking op de binnenlandse vraag. Om de consumptie binnen de perken te houden, heeft de Reserve Bank of Australië (RBA) de rentevoeten al verschillende malen verhoogd. Dit is niet zo evident als u weet dat de meeste Australiërs een variabel krediet hebben afgesloten. Elke renteverhoging heeft nu immers een directe impact op de portefeuilles van de consument. Koppel dit aan de licht dalende huisprijzen en het resultaat zou wel eens een sterk vertragende binnenlandse vraag kunnen zijn. Maar het lijkt er op dat de cyclus van rentestijgingen aan haar einde komt.
Het tweede risico is China. De Chinese economie is aan het oververhitten en zal in het beste geval een zachte landing kennen. De vraag naar grondstoffen zal dan sterk moeten afnemen, wat zijn impact zal hebben op de prijzen. Dit raakt de Australische export dubbel: minder uitvoer tegen lagere prijzen. Logischerwijze leidt dit tot een groter handelstekort, waardoor de Aussie dan weer onder druk komt te staan.
De toekomstige economische groei zal dus afhangen van het vermogen van het land om die uitdagingen aan te pakken.
Zelfs na een decennium van sterke groei, beschikt het land nog steeds over voldoende troeven om het hoofd te bieden aan de uitdagingen die voor de deur staan. Daarom blijft Australië een voor de beleggers interessant land.

Aandelen : kopen!
· De beurs van Sydney boekte sinds begin dit jaar al een winst van 16,4 %. Daarmee behoort ze tot de betere leerlingen van de wereldklas. De goede prestatie is deels te danken aan de goede economie en deels aan het speciale karakter van de beurs. Terwijl ze vroeger – net zoals de beurs van Brussel – werd gemeden omdat ze weinig bedrijven uit de “nieuwe economie” bevatte, is dat nu andersom. De talrijke bedrijven uit de financiële sector en de dienstensector sponnen immers garen bij de sterke consumentendrift en de vraag naar vastgoed. En de grondstoffensector (mijnbouw op kop) veerde op dankzij de klim van de grondstofprijzen. Bedrijven uit deze drie sectoren maken het gros uit van de beurs van Sydney.
· De beurs staat nu op een historisch hoogtepunt en toch kunnen we ze nog steeds… goedkoop noemen. De reden: de stijging van de aandelen reflecteert de gestegen winstverwachtingen van de bedrijven. Indien we de waardering van de beurs en haar risico vergelijken met die van andere beurzen dan blijft ze nog steeds een van de interessantste. En haar defensieve karakter zorgt voor diversificatie.
Onze voorkeur gaat uit naar Dexia Equities L Australia. De beheerder slaagt er in om op regelmatige basis mooie cijfers voor te leggen.

Obligaties… ook !
De troeven van een belegging in Australische obligaties zijn enerzijds het muntpotentieel en anderzijds de rentevergoeding.
· Dit kalenderjaar bracht een belegging in een Australisch obligatiefonds al een kleine 4 % op, ook al verloor de kangoeroedollar (AUD) 1,7 % ten opzichte van de euro. Hierdoor nam haar onderwaardering toe. Wij verwachten dat ze vroeg of laat aan een remonte zal beginnen en daarom blijft haar aantrekkelijkheid bewaard.
· Aardig meegenomen voor ons is dat de rentevergoeding van obligaties in AUD op middellange looptijd zo’n 2 % hoger ligt en op lange looptijd zo’n 1,5 %, in vergelijking met een Belgische staatslening.
De fondsen ING (L) Renta Fund II AUD, KB Lux Bond AUD en KBC Renta AUD-Renta zijn aan elkaar gewaagd. U mag ze kopen als diversificatie van uw obligatieportefeuille.

Deel dit artikel