Analyse
Luidt de fusie tussen Peugeot en Opel een nieuw era in voor de autosector? 9 maanden geleden - vrijdag 10 maart 2017
Zou er in de autosector, die kampt met chronische overcapaciteit en kapitaalverslindend is, een consolidatiegolf op komst zijn?
Luidt de fusie tussen Peugeot en Opel een nieuw era in voor de autosector?

Luidt de fusie tussen Peugeot en Opel een nieuw era in voor de autosector?

Is dit de gelegenheid om op de sector in te zetten?
Nee. Goede zaakjes zijn dun gezaaid.
Renault, Volkswagen, Daimler, Peugeot zijn vrijwel correct gewaardeerd. Houden.
FCA is overgewaardeerd. Verkopen.
BMW heeft trouwe klanten die weinig rekening houden met de verkoopprijzen. De groep heeft weinig schulden. Het aandeel biedt een fraai dividendrendement (3,8% bruto), is goedkoop en is een degelijk aandeel voor de samenstelling van een basisportefeuille. Kopen.

 

PSA-Opel: verstandshuwelijk

Peugeot zocht een doelwit om zijn gamma op te waarderen (om winstgevender te zijn) en internationale positie te versterken (minder afhankelijk van verzadigde Europese markt). En toch lanceerde het een charmeoffensief op Opel, dat gelijkaardige modellen verkoopt en zich tot hetzelfde publiek richt. Waarom?

Het ziet er naar uit dat Peugeot zich nu vooral wil concentreren op zijn geproduceerde volumes. Momenteel produceert het 3 miljoen voertuigen per jaar, wat magertjes is t.o.v. de meer dan 10 miljoen voertuigen die de giganten uit de autosector (VW, Toyota) afleveren. Door met Opel in zee te gaan (en met het Brits filiaal Vauxhall) zal de groep haar productie opdrijven tot meer dan 4 miljoen per jaar. Zo zal ze de zware investeringen in de auto van morgen makkelijker verteren. We denken hierbij aan slimme, zelfrijdende, groene auto's waarin tenoren uit Silicon Valley als Google, Apple, Tesla en Uber eveneens actief zijn.

Bedoeling van Peugeot is de productiecapaciteit van beide groepen optimaal te benutten en minder winstgevende fabrieken te stroomlijnen. Want al bereikte de Europese auto markt zijn hoogste omzet van de laatste 9 jaar, tegelijk toonde een studie aan dat Opel amper 63% van zijn productiecapaciteit benut t.o.v. gemiddeld 71% in de autosector.

 

Andere operaties in zicht?

Een paar maanden voor de fusie Peugeot/Opel palmde Nissan (dat eerder al in zee ging met Renault) concurrent Mitsubishi in. Het begin van een consolidatiegolf? De CEO van Renault kondigde alvast aan dat de autosector nog tal van kleinschalige groepen telt (Honda, Suzuki…). En FCA zou nog steeds van plan zijn een wereldwijd partnership te sluiten, en dan nog het liefst met General Motors.

 

Geen wondermiddel!

Uiteraard hoopt men bij een overname altijd op schaalvoordelen. Een fusie is echter geen wondermiddel. Zo liepen bepaalde fusies in het verleden al op de klippen (Daimler-Chrysler, VW-Suzuki). De nieuwe entiteit kan namelijk moeite hebben de verwachte synergieën te genereren als gevolg van culturele verschillen of het feit dat bepaalde aandeelhouders niet happig zijn om de macht te delen (aandeelhoudersfamilies bij BMW, Ford, Toyota; overheidsaandeelhouders bij Renault en VW).

Bepaalde kleinere bedrijven toonden echter aan dat omvang niet alles is en dat het ook mogelijk is om op eigen houtje winstgevend te zijn. Denken we maar aan premiumconstructeurs BMW en Mercedes (waarvan het winstgevendheidsniveau zeker degelijk is) maar ook aan constructeurs voor het bredere publiek zoals Honda en Ford. Ook deze groepen blijven groeien en fraaie marges neerzetten op zelfstandige basis.

Momenteel lijken beleggers erin te geloven dat PSA in staat is de overname van Opel tot een goed einde te brengen. Het moeilijkste moet echter nog komen. Eerst zal PSA het resultaat van Opel moeten opkrikken. Het is immers sinds 1999 geleden dat de groep winst boekte. Geen makkelijke klus. Overigens zou de herstructurering nog kunnen worden vertraagd en het rendement op de investering op zich laten wachten door politieke of syndicale tegenstand.

 

In de lift maar niet zonder risico

Sinds de verkiezing van Trump kon de sector herstellen en beter presteren dan de indexen (zie tabel). Gezien beleggers hopen op een versnelling van de economische groei, genieten cyclische aandelen namelijk opnieuw een grotere populariteit. Hierdoor gaat de waardering van de aandelen van autoconstructeurs hoger. Het gemiddelde van de koersen uit de sector bedraagt momenteel 12,5 maal de gemiddelde verwachte winst voor 2017 (t.o.v. historisch gemiddelde van 9,3). De verhouding koers/eigen vermogen van de sector bedraagt 1,34 (t.o.v. van een historisch gemiddelde van 1,1). Daar autoconstructeurs vergeleken met een paar jaar geleden winstgevender zijn, vinden we deze premie gerechtvaardigd. Dit herstel dankt de sector aan de opverende vraag naar auto's in Europa (+7% in 2016) en de terugval van de euro (vooral t.o.v. de dollar).

Ook is de sector niet duur. Goede zaakjes zijn echter dun gezaaid. Vooral gezien de resultaten binnenkort een recordhoogte zullen bereiken. Inzetten op de autosector op dit moment is dan ook een vrij riskante gok.

Deel dit artikel