Analyse
Beurs en Turkse lira boerden achteruit. Is dit uw kans om te beleggen? 4 jaar geleden - woensdag 12 juni 2013

Door hard op te treden tegen het protest heeft de Turkse regering flink wat imagoschade geleden, ook bij buitenlandse beleggers.

Verkoop uw obligaties in Turkse lira. Ondanks een koersdaling van 6 % op een maand tijd, blijft de lira fors overgewaardeerd t.o.v. de euro; de rentevoeten liggen vrij hoog maar hetzelfde geldt voor de risico's.
Verkoop uw Turkse aandelenfondsen. De beurs boerde met zowat 16 % achteruit sinds haar hoogtepunt in mei maar toch blijft ze duur.
Voor veel bedrijven aanwezig in het land is de Turkse markt meestal maar goed voor een deel van hun omzet. Uitzondering hierop is
Deceuninck: het aandeel is goedkoop maar we verliezen het risico niet uit het oog. Koop ook AXA (Turkije is een van zijn prioritaire markten) en Vodafone (2e telecomoperator in het land).
Bewaar
Allianz (die net de verzekeringspool van een Turkse bank gekocht heeft en de grootste verzekeraar in het land wordt). Bewaar ook HSBC (die zijn positie in Turkije probeert te versterken via overnames).
Verkoop
Danone die net een overname deed op de Turkse markt voor mineraalwater.

 

Een brug tussen Europa en het Midden-Oosten

In afwachting van een volwaardig lidmaatschap van de EU, is Turkije er wel in geslaagd een douane-unie te verkrijgen die de poorten van de Europese markt openzet. Zijn goedkope producten vinden ook gretig aftrek in de landen rond de Middellandse Zee, in het Midden-Oosten en in Centraal-Azië, regio's waarmee Turkije al eeuwenlang nauwe banden heeft (Irak, Iran, Arabische Emiraten). Turkije heeft dus opnieuw zijn status teruggevonden als draaischijf tussen Europa en het Midden-Oosten. En dat is ook multinationals niet ontgaan (Coca-Cola, Nestlé…) die het land als de ideale toegangspoort tot die markten beschouwen. Ook de autosector bouwde meer productievestigingen in het land. Bijgevolg kan Turkije bogen op een gemiddelde groei 4,5 % sinds 2005 met uitschieters van 9,2 % in 2010, en 8,5 % in 2011.

 

Groeimodel met grenzen

Al zorgde het groeimodel de voorbije 10 jaar dus wel voor mooie cijfers, toch is het onmiskenbaar dat het stilaan tegen zijn grenzen botst. In die context verlaagde de Turkse centrale bank sinds vorige herfst al drie keer haar leidende rente tot 4,5% terwijl de inflatie in mei (6,5%) nochtans flink uitsteeg boven haar inflatiedoel (5%). Ankara gokt erop dat internationale beleggers die op zoek zijn naar rendement, dankzij de verhoging van de Turkse schuldrating door de kredietbeoordelaars ook tegen lagere rentevoeten Turkije zullen blijven financieren. De markten lijken dit te bevestigen: de Turkse rente is in mei namelijk tot 5,6 % gedaald. Toch is die strategie niet zonder risico's. In een land met bijna geen spaargeld, worden zowel de investeringen als de consumptie immers bijna volledig gefinancierd door het buitenland. Bij het minste alarm, kiezen die buitenlandse beleggers echter eieren voor hun geld en trekken ze zich terug, (zoals bleek toen de rente van 5,6 naar 7% spurtte!).
Maar ruimer dan dat ligt het probleem eigenlijk bij het Turkse groeimodel en concreet bij het feit dat Turkije kampt met een groot verlies op de lopende rekening van zijn betalingsbalans (10% van het bbp in 2011 en nog altijd 6% in 2012).
Een model dat in het verleden al meerdere landen slecht bevallen is...

 

Deel dit artikel