Analyse
Nationalisatie van oliebedrijven 5 jaar geleden - woensdag 9 mei 2012

Een nieuwe beweging op komst?

Amper enkele weken nadat Argentinië YPF nationaliseerde, een dochtermaatschappij van het Spaanse Repsol, doet Bolivia hetzelfde met elektriciteitsdistributeur TDE, een dochtermaatschappij van een ander Spaans bedrijf (Red Electrica).
Moeten we nu bang zijn dat er een onteigeningsgolf op gang komt die zich als een olievlek naar andere landen uitbreidt?

 

Zonder het risico op nationalisaties te ontkennen, vooral in landen waar veel grondstoffen (petroleum, gas, ertsen….) voorkomen, denken we van niet. Argentinië en Bolivia – die een paar jaar geleden al eens gelijkaardige initiatieven namen – zitten allebei in een dipje (inflatie, werkloosheid, sociale onrust …). De nationalisaties moeten eerder gezien worden als een soort zoenoffer. Tegelijk is het een wapen om de buitenlandse eigenaars te “straffen” omdat ze te weinig zouden geïnvesteerd hebben. De ontginning van olie en gas vergt dan ook enorme kapitalen. En noch YPF noch de Argentijnse regering beschikt over voldoende geld of over de nodige competenties om de enorme gasvoorraden van YPF, de op twee na grootste ter wereld, te exploiteren. Volgens ons zal de plaats van Repsol binnenkort dan ook ingenomen worden door een andere buitenlandse operator …
Intussen blijven nationalisaties zeldzaam en in andere Zuid-Amerikaanse landen zoals Brazilië of Chili is het risico veel kleiner omdat die landen er alles aan gedaan hebben om buitenlands kapitaal aan te trekken.

 

Beleggen in grondstoffen houdt hoe dan ook risico’s in, niet alleen die van een nationalisatie, maar ook andere, zoals de verhoging van de belastingen. Zo werden de heffingen op koper in Zambia verdubbeld. Wij proberen die aan grondstoffen inherente risico’s in onze selectie alvast zoveel mogelijk te beperken. Zo beleggen we bijv. niet in het Russische Gazprom of in Zuid-Afrikaanse goudmijnen omdat het gevaar dat de activa geconfisqueerd worden te groot is.

 

Deel dit artikel