Analyse
De halfjaarlijkse balans van uw beleggingen: fiscale politiek, ontluikende markten, overnames… oplossingen? 6 jaar geleden - dinsdag 21 juni 2011

Welke veelbelovende paden moeten worden bewandeld?

Fiscaal stimuleringsbeleid bloedt dood

Voor de westerse industrielanden is de economische vertraging grotendeels het gevolg van een strakker fiscaal beleid. De publieke sector speelde een grote rol in het herstel van 2009/2010 door de aankoop van vastgoed en duurzame consumptiegoederen te stimuleren en door vrede te nemen met lagere fiscale inkomsten. Het prijskaartje van die stimuleringsmaatregelen was evenwel navenant en de overheidsschuld van de OESO-landen steeg van minder dan 80 % van het bbp in 2008 naar ruim 102 % in 2011. Europa, dat er niet in slaagt zijn overheidsschuldencrisis op te lossen, blijft een zorgenkind. Er is heel wat onrust rond de herstructurering van de Griekse schuld en op termijn ook rond die van Ierland en Portugal, landen die misschien dezelfde weg opgaan. Mede onder druk van de grote kredietbeoordelaars, die ermee dreigen de rating van een aantal EU-landen, maar ook die van Japan, het VK en de VS terug te schroeven, trachten de meeste industrielanden hun overheidsrekeningen te saneren. Maar dat proces verloopt moeizaam: het overheidstekort van 8,2 % in 2009 voor de OESO-landen zou tegen 2012 moeten kunnen dalen tot 5,6 %. En zelfs tegen dat trage tempo doen de saneringen pijn en tasten ze de capaciteit van de landen aan om hun economieën aan te zwengelen en het herstel te voeden.

 

Er zijn nog meer factoren die op het moreel van de beleggers wegen. Op enkele uitzonderingen na heeft de arbeidsmarkt niet zijn vorm teruggevonden van voor de crisis en ook de vastgoedmarkt zit nog altijd in het slop. De hoge grondstoffen- en energieprijzen knagen aan de koopkracht van de gezinnen. Ook de geleidelijke terugkeer naar een normaal monetair beleid zal zich vertalen in hogere rentevoeten voor iedereen en is dus niet meteen goed nieuws. Door het gebrek aan dynamisme en de afwezigheid van nieuwe groeimotoren vrezen we dat het slabakkende herstel dat we nu al een tijd beleven voor de rest van dit jaar en ook in 2012 zal voortduren.

 

Ook de groeilanden nemen gas terug

Nadat ze in 2010 groeicijfers lieten optekenen die ruimschoots boven hun intrinsiek potentieel lagen, dreigt in veel groeilanden een oververhitting van de economie. Een belangrijke oorzaak daarvan is de forse kredietgroei. Landen zoals China, India en Brazilië hebben in het licht van de situatie in de westerse industrielanden hun binnenlandse vraag gestimuleerd. De makkelijkere toegang tot goedkoop krediet miste zijn effect niet en de (hoofdzakelijk binnenlandse) investeringen ontpopten zich al snel tot een van de economische groeimotoren. Maar door de forse groei botsen die landen ook volop op de grenzen van hun infrastructuur. Voeg daar nog de hoge grondstoffen-, voedings- en energieprijzen aan toe en je hebt alle ingrediënten om de inflatie hoog te laten oplopen. Om die inflatie in te dijken en hun economie toch enigszins af te koelen, schroeven de groeilanden nu de al te vlotte kredietverstrekking weer terug en verhogen ze hun leidende rente in de hoop hun economie alsnog een zachte landing te bezorgen. Daar hebben de beleggers het helaas niet zo op begrepen en ze vrezen dat de autoriteiten te ver zullen gaan en hun respectieve landen in een crisis zullen doen belanden. Daardoor, en ondanks hun onmiskenbaar potentieel op langere termijn, kleurde ook in de groeilanden de beursevolutie in het eerste halfjaar donkerrood.

 

Fusie- en overnamedynamiek op een laag pitje

Ook de ondernemers zijn afwachtender geworden, zoals o.m. blijkt uit de daling van het aantal fusies en overnames.

 

Begin dit jaar hadden de bedrijfsleiders nog vertrouwen in het herstel. Er was geen overnametsunami maar toch een kleine overnamegolf. Luxegroep LVMH kocht Bulgari, chemiegroep Solvay besliste om de controle te verwerven over Rhodia, Deutsche Börse lanceerde een bod op NYSE Euronext, Microsoft nam Skype over en AT&T liet zijn oog vallen op T-Mobile USA. De dynamiek leek een logisch vervolg op de sanering van de bedrijfsbalansen, de verbeterde marges en de grotere cashreserves.

 

In het tweede kwartaal bewoog er heel wat minder. Met een economische vertraging in het verschiet gaven de bedrijfsleiders er de voorkeur aan hun reserves op te potten om beter bestand te zijn tegen eventuele nieuwe financiële schokken en om hun dividenden op peil te houden. Die dividenden zijn momenteel een ondersteuning voor de beurskoersen maar de onzekerheden moeten snel verdwijnen om de beurzen alsnog de kans te bieden terrein te winnen dankzij fusies en overnames.

Deel dit artikel