Analyse
Onder de loep : ArcelorMittal 10 jaar geleden - maandag 1 oktober 2007

ArcelorMittal gaat de komende jaren 35 miljard dollar investeren, met de opkomende landen als belangrijkste doelwit. De vooruitzichten zijn goed en het risico van het aandeel is gedaald.

ArcelorMittal gaat de komende jaren 35 miljard dollar investeren, met de opkomende landen als belangrijkste doelwit. De vooruitzichten zijn goed en het risico van het aandeel is gedaald, maar volgens ons is een en ander al ruimschoots in de koers verrekend. Het aandeel is duur. 
VERKOPEN.

Koers op het moment van de analyse : 55,39 EUR

Onbetwiste marktleider
ArcelorMittal (AM) produceerde in 2006 ongeveer 111 miljoen ton staal en is daarmee de onbetwiste nummer 1, ver voor Nippon Steel met zijn 34 miljoen ton. AM is de staalgroep met de breedste geografische spreiding, wat haar minder gevoelig maakt voor een economische vertraging in een bepaalde zone. Zowat de helft van de productie bestaat in producten met een hoge toegevoegde waarde (winstgevender en minder volatiele prijzen). De belangrijkste klanten van AM zijn de bouwsector (30 % van de omzet) en de auto-industrie (15 %).

De staalmarkt
De sterke vraag naar staal vanuit de opkomende landen, met China op kop, blijft de prijzen op de wereldmarkt ondersteunen. Bovendien verhoogt de consolidatie van de sector de discipline inzake verkoopprijzen (minder vrijbuiters die aan prijsbederf doen om meer te verkopen) en versterkt ze de positie van de staalproducenten tegenover de leveranciers van grondstoffen (steenkool, ijzererts…). De staalprijzen en bijgevolg de winsten van de staalproducenten schommelen dan ook minder dan 10 jaar geleden. De komende jaren zal de staalsector hoofdzakelijk draaien op de vraag vanuit de groeilanden waar het staalverbruik lager ligt dan in de al langer geïndustrialiseerde regio’s (zie grafiek). Maar dat is niet zonder risico. Stel dat China een serieuze economische inzinking doormaakt. Dat zou een terugval van de vraag naar staal op wereldvlak veroorzaken waaraan de staalgroepen hun productie slechts geleidelijk zouden kunnen aanpassen. Gevolg, de staalprijzen zouden onherroepelijk dalen. 

STAALVERBRUIK / INWONER (in kg)

Grootse plannen
Ook na de overname van Arcelor zijn de ambities van Mittal nog niet gemilderd. De groep is van plan om tussen dit en 2015 in totaal zo’n 35 miljard dollar te investeren. 10 miljard gaat ze gebruiken om tegen 2012 haar jaarlijkse productie via interne groei tot ongeveer 131 miljoen ton op te voeren (111 miljoen in 2006). 20 miljard dollar gaan naar India waar AM twee fabrieken wil bouwen met de bedoeling er tegen 2015 zowat 24 miljoen ton te produceren. (bovenop de andere 131 miljoen). Daarnaast gaat de groep haar nog vrij bescheiden positie in China versterken. Op termijn wil ze ook een fabriek in Rusland.
En ten slotte reserveert AM zo’n 5 miljard dollar voor investeringen in ijzerertsmijnen. Als sterk geïntegreerd bedrijf (bestrijkt de volledige productiecyclus) baat de groep zelf ijzerertsmijnen uit om de toelevering van deze grondstof veilig te stellen en de prijs in de hand te houden. Tegen 2014 wil ze zelf instaan voor 75 % van haar bevoorrading (nu 45 %). Een wijs besluit aangezien 70 % van de ijzerertsmarkt in handen is van 3 ondernemingen en er voor 2008 een nieuwe prijsstijging verwacht wordt.
Het is ook de bedoeling het aandeel van de meest winstgevende producten in de omzet te vergroten. Daarmee speelt AM in op de economische ontwikkeling van deze regio’s die gepaard gaat met een grotere vraag naar afgewerkte producten (auto’s…).  Dat de prijzen van deze staalproducten minder volatiel zijn, is mooi meegenomen.

De fusie
In tegenstelling tot wat velen verwachtten, bewijzen de resultaten kwartaal na kwartaal dat de fusie tussen Mittal en Arcelor meer dan voorspoedig verloopt. Tegen het eind van het derde kwartaal zullen er in totaal al voor 1,3 miljard dollar aan synergieën gerealiseerd zijn, op de 1,6 miljard die tegen eind december voorzien waren. Behoudens zware tegenvallers zal dat laatste bedrag naar alle waarschijnlijkheid overschreden worden. Tegen eind 2008 schatten we de gecumuleerde besparingen op meer dan 2 miljard (ongeveer 1,03 EUR per aandeel).
Dankzij deze synergieën, de schaalvoordelen en de hoge staalprijzen zal de bedrijfswinst vóór afschrijvingen sneller stijgen dan het gemiddelde van de sector.

Besluit
· Gezien de vooruitgang in de fusie hebben we de risicograad van het aandeel verminderd van 4 naar 3.
· Tegelijk hebben we onze winstverwachtingen opgetrokken, tot 5,20 EUR per aandeel voor dit jaar, 5,60 EUR voor 2008 en 6,00 EUR voor 2009.
· Dankzij deze goede resultaten beschikt AM over voldoende liquiditeiten om de investeringen van de komende jaren te financieren én om zijn aandeelhouders te vergoeden (dividend en inkoop van eigen aandelen). De groep heeft er zich toe verbonden om jaarlijks een dividend van 1,3 USD bruto (ongeveer 0,90 EUR) uit te keren, wat op de huidige koers een mager rendement geeft van 2 %.
· De staalmarkt is de laatste jaren wel iets minder cyclisch geworden, maar dat neemt niet weg dat de business onderhevig is aan op- en neergaande bewegingen die elkaar zeer snel kunnen opvolgen. De staalprijzen op lange termijn voorspellen blijft dus moeilijk.
· De beleggers hebben er blijkbaar alle vertrouwen in dat de groep in staat is om haar rentabiliteit verder op te krikken. Dat is volgens ons ook zo, maar wij vinden de prijs die daarvoor moet betaald worden te hoog. U kunt uw aandelen beter verkopen.

Deel dit artikel