Voeding en gezondheid onder de loep van logo TA
Dossier

Fibromyalgie: Behandeling

12 juni 2014
Fibromyalgie

12 juni 2014

Pijn in spieren en gewrichten over het hele lichaam en een niet-aflatende vermoeidheid zonder aanwijsbare reden, met uiteenlopende andere symptomen: bij iedereen is het ziektebeeld van fibromyalgie anders. Op een diagnose is het vaak lang wachten.

Behandeling

Omdat er geen duidelijke oorzaken zijn, kan fibromyalgie niet worden genezen. De behandeling richt zich op symptoomverlichting, zodat patiënten terug een zo normaal mogelijk leven kunnen opnemen. Patiënten zijn het meest gebaat bij een multidisciplinaire aanpak:

  • Informatie verwerven. Wie weet wat fibromyalgie juist is, wat de mogelijke oorzaken en behandelingen zijn, en een beter besef heeft van de prognose, zal de ziekte beter aanvaarden, bewuster in het leven staan en de behandeling beter volhouden.
  • Fysieke activiteit. Weinig belastende sporten (snelwandelen, fietsen, zwemmen of watergym), of disciplines zoals pilates, yoga en tai chi helpen de belastbaarheid op te bouwen, de pijn onder controle te houden en de conditie te verbeteren.
  • Medicijnen. Geneesmiddelen worden voorgeschreven om symptomen te verlichten, zoals bepaalde antidepressiva om de pijngevoeligheid te dempen, lichte tot zware pijnstillers, slaapmiddelen enz. Doorgaans gaat het over medicatie die inwerkt op het centrale zenuwstelsel en de werking van bepaalde neurotransmitters blokkeert. Hoewel ze eigenlijk zijn bestemd voor de behandeling van specifieke aandoeningen, worden ze bij fibromyalgie gebruikt voor hun impact op de pijntolerantie.
  • Psychologische interventie. Behandelingen zoals cognitieve gedragstherapie kunnen stress en angst helpen verlichten, de patiënt beter leren omgaan met pijn, stress en andere hindernissen van de aandoening, en hem/haar het gevoel geven de situatie onder controle te hebben.

De behandeling moet worden afgestemd op de specifieke patiënt, met regelmatige evaluaties van de voor- en nadelen en de voorgeschreven geneesmiddelen. Voor de beste resultaten moet de patiënt een actieve rol opnemen en het voorgeschreven behandelingsplan volgen. Helaas blijven de resultaten zelfs dan beperkt. Er is geen bewijs voor langetermijngevolgen en er bestaat geen vergelijkende data om te concluderen welke aanpak de beste is. Het is zelfs mogelijk dat sommige patiënten helemaal geen positief effect ondervinden.