Voeding en gezondheid onder de loep van logo TA
Hoe wij testen

Hoe testen wij zalm?

25 november 2020

Welke zalm bekoort ons het meest? Bij welk merk ben je zeker van de duurzaamheid? En welke producten bevatten geen pesticiden- en antibioticaresiduen? We namen 15 verschillende producten onder de loep.

Bevat de zalm residuen en verontreinigende stoffen?

Gekweekte zalm zou giftige stoffen bevatten: parr en smolt (jonge zalm van minder dan drie jaar oud) worden gekweekt met vismeel en krijgen eventueel geneesmiddelen en caroteen toegediend om hun de kenmerkende roze-rode kleur te bezorgen. Ook via de voeding zouden schadelijke verontreinigende stoffen tot het zalmvlees doordringen. Daarom wordt het afgeraden om meer dan één keer per week vette vis te eten.

We maten het gehalte aan pesticidenresiduen, geneesmiddelenresiduen, zware metalen (calcium, lood, kwik en arseen) en aan ethoxyquine (een additief dat aan zalmvoeding wordt toegediend om oxidatie te vermijden). Het dioxinegehalte en het aantal PCB’s onderzochten we niet. De resultaten vind je in onze koopwijzer voor zalm.

Zware metalen

Volgens de Europese Verordening 1881/2006 mogen vlees en vis maximaal 0,30 mg/kg lood bevatten, 0,050 mg/kg cadmium en 0,50 mg/kg kwik. In alle stalen lag het gehalte ruimschoots onder de limieten.

Residuen van pesticiden:

We voerden ook een screening uit om residuen van pesticiden op te sporen. Bij enkele producten stelden we zeer lage hoeveelheden vast.

Antibiotica

Aquacultuur heeft de kwalijke en misschien onterechte reputatie om te veel antibiotica toe te dienen. Wij gingen na of we residuen van antibiotica konden terugvinden in de zalm. In het labo werd een multiresidu-analyse van antibiotica uitgevoerd, waarmee men verschillende soorten antibiotica tegelijk kan opsporen. Slechts in één staal troffen we sporen van antibiotica aan, maar gelukkig ruim onder de wettelijk vastgelegde limiet.

Ethoxyquine

Dit additief wordt als antioxidant toegevoegd aan het voedsel van gekweekte zalm. Aangezien er echter te weinig gegevens bestaan om de toxiciteit ervan in te schatten, heeft Europa het gebruik hiervan verboden. Op het moment waarop de zalm uit onze test gekweekt werd, zaten we echter nog in een overgangsfase en was het gebruik van reeds geproduceerd voedsel mét ethoxyquine wel nog toegestaan. In enkele stalen troffen we nog ethoxyquine aan. Deze stalen kregen voor dit punt een minder goede score.