Dossier

Peren

20 juni 2007
Peren

20 juni 2007

September en oktober markeren de aftrap van het Belgische perenseizoen. Hoewel de Conférence – koningin in onze streken – het hele jaar door verkrijgbaar is, is het net in dat seizoen dat we de meeste Belgische variëteiten terugvinden. Hier vindt u enkele tips om deze herfstvrucht op zijn best te verorberen.

Uit de hand of voor in de keuken?

Er bestaan honderden perenvariëteiten. Daarin onderscheiden we twee perencategorieën:  handperen en stoofperen. Terwijl men handperen ook heerlijk kan stoven of bakken, gaat het omgekeerde niet op: stoofperen zijn niet geschikt voor ongekookte consumptie. 
Het vlees van een peer wordt vooral gekenmerkt door hardere cellen waardoor het korrelig aanvoelt. De korreligheid verschilt per variëteit en hangt af van de rijpheid van de vrucht. Sommige peren krijgen het etiket "steenachtig" opgekleefd doordat ze zo korrelig zijn. Hun bijzondere sappigheid betalen ze met een grote kwetsbaarheid. 

Welke peer kiezen?

Kies een peer…

  • die vast is, maar niet te hard. Peren mogen niet te rijp zijn. Door hun kwetsbaarheid lopen ze gemakkelijk beschadigingen op bij het transport. Bovendien zal de consument dan verplicht zijn de peer meteen op te eten. Een peer zou nog ongeveer een week thuis bewaard moeten kunnen worden;
  • waarvan het slanke gedeelte niet te fijn noch te lang is. Zulke peren drogen sneller uit en zijn dus minder sappig;
  • met een gladde schil, zonder zwarte of donkere vlekken;
  • zonder inkepingen of bederf, dat spreekt voor zich;
  • met een steeltje dat nog intact is;
  • in een schaaltje van piepschuim in plaats van karton, als u voorverpakte peren koopt. Het karton zal de smaak van de peren namelijk negatief beïnvloeden.

Peren bewaren

  • Om dezelfde reden bewaart u de peren liever niet in de buurt van sterk geurende voedingsmiddelen.
  • Peren mogen niet rijpen aan de boom. Ze moeten geoogst en verkocht worden voordat ze rijp zijn. Laat uw peren zelf rijpen in een fruitmand, op kamertemperatuur.
  • Om de rijping te versnellen, stopt u de peren in een papieren zak. Ethyleen, de stof die verantwoordelijk is voor de rijping, zal zich dan opeenhopen.
  • Vermijd echter plastic zakken. De peren krijgen dan niet voldoende zuurstof, waardoor ze eerder zouden kunnen bederven.
  • Is de peer klaar om opgegeten te worden? Druk zachtjes met duim en wijsvinger op het rijzige, slanke gedeelte van de peer. Het vruchtvlees moet een beetje zacht zijn.
  • Als de peer rijp is, kunt u ze nog enkele dagen in de koelkast bewaren.

Voedingswaarde

Peren zijn een bron van mineralen en oligo-elementen, vooral dan kalium. Ze zijn rijk aan sorbitol, een stof die helpt bij de vertering, en aan vezels. Die laatste zijn bevorderlijk voor de darmtransit. Vezels helpen ook het cholesterolgehalte terug te dringen. Dankzij de hoeveelheid water en kalium zouden peren eveneens een urineafdrijvende werking hebben. De aanwezigheid van vitamine C (hoewel peren minder vitamine C bevatten dan het meeste fruit) en koper maakt van peren ook goede antioxidantia. Een peer is bovendien hypoallergeen. Zijn kaloriewaarde bedraagt 51 kcal per 100 g (ongeveer het gewicht van een peer).


Afdrukken Versturen via e-mail