Dossier

Kredietopeningen: blijf ervan weg

07 augustus 2020
kredietopeningen

Er zijn heel veel mensen die een krediet hebben lopen via een kredietopening. Dat is immers een heel soepele formule, die erg aanlokkelijk kan lijken. Maar ze is superduur. En je riskeert in een schuldenspiraal terecht te komen. Blijf dus weg van dit krediet of maak er alleen verstandig gebruik van.

Wat is het?

Een kredietopening is juridisch gezien een specifieke vorm van consumentenkrediet, waarvoor de spelregels bij wet zijn vastgelegd.

Het is een erg soepele formule met heel weinig strikte regels. De kredietgever geeft je de mogelijkheid om over een bepaald bedrag te beschikken, dat is je “kredietlijn”, en je kunt daar al naargelang van je noden uit putten. 

  • Je mag gebruik blijven maken van de kredietlijn zonder dat je telkens een kredietaanvraag moet indienen en een nieuw contract moet ondertekenen.
  • Zodra je een bepaald bedrag hebt terugbetaald, mag je onmiddellijk opnieuw uit de geldreserve putten, zonder enige formaliteit. Het is dus een automatisch krediet (ook "revolving credit" genoemd).
  • Je mag zelf in grote mate bepalen hoe snel je het krediet afbetaalt. Een kredietopening werkt dus heel anders dan een verkoop of een lening op afbetaling. In die gevallen is men verplicht om zich aan een vast afbetalingsplan te houden: men moet maandelijks een vast bedrag terugbetalen – dat telkens bestaat uit een deel terugbetaling van het “geleende kapitaal” en een deel intresten op het kapitaal dat nog niet is terugbetaald – tot het krediet volledig is afbetaald. Bij een kredietopening daarentegen kun je het heel rustig aan doen met de afbetaling, bijna op je eigen tempo.

Dat maakt dit krediet zo aantrekkelijk en tevens zo gevaarlijk.

De meeste kredietopeningen zijn contracten van onbepaalde duur, met slechts drie verplichtingen:

  • Je moet je houden aan de kredietlijn die je werd toegestaan. Als je bv. een kredietlijn hebt gekregen van € 3 000, is dat het absolute maximum dat je aan krediet mag opnemen.
  • Je moet doorgaans elke maand een (klein) bedrag afbetalen, volgens wat in het contract is vastgelegd. Heel vaak stelt de kredietgever je voor om dat via een domiciliëring te regelen. Het gaat niet per se elke maand om dezelfde som, want het is een bepaald procent van het krediet dat je hebt opgenomen, maar wel met een minimumbedrag (bv. € 25).
  • Je moet je kredietlijn af en toe terug op nul brengen. Men spreekt van de “nulstelling”. Er wordt dus van je verwacht dat je op een bepaald ogenblik het volledige bedrag van je schuld hebt terugbetaald. Je kredietgever moet je daar uiterlijk twee maanden vooraf van verwittigen. Die nulstelling betekent geenszins het einde van het krediet: zodra je je schuld hebt afgelost, mag je opnieuw geld opnemen van je kredietlijn, er begint gewoon een nieuwe nulstellingstermijn te lopen zodra je weer krediet opneemt. De nulstellingstermijn staat in je contract. De kredietgever mag je daar maximaal tussen één en vijf jaar voor geven nadat je gebruik bent beginnen te maken van je kredietlijn, al naargelang het contract en de kredietlijn.