Het etiket van bieren kan misleidend zijn als daarop claims staan die onjuist zijn, bvb: "Aged in Whiskeybarrels" of: "real fruit - echte kersen" of: ...  In 2015 heeft het Europese Hof van Justitie geoordeeld dat de ingrediëntendeclaratie – de lijst met ingrediënten – juist en volledig moet zijn. Wanneer het publiek tóch misleid wordt door misleidende vermelding op de rest van de verpakking, is dit strafbaar wegens oneerlijke handelspraktijken. Zelfs wanneer de juiste informatie op de achterkant van het etiket vermeld staat kan dit de misleiding niet wegnemen. 

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/06/13/misleidende-voedseletiketten/

Wanneer is een verpakking misleidend?
Stel dat het gaat over een bieretiket met daarop  de vermelding dat het desbetreffende bier gerijpt heeft op houten whiskey-vaten, wat niet klopt, doch op de achterzijde van het etiket staat "flavorings" (smaakstoffen) vermeldt.
De lijst met ingrediënten maakt echter niet duidelijk om welke smaakstof het gaat, daarom werd door Het Hof van Justitie gesteld dat de verpakking misleidend is omdat de consument de indruk krijgt dat het bier bestanddelen/componenten van de whiskeyvaten bevat, en zo de vermoedelijke verwachting van consument schaadt. 

De regelgeving over etikettering bepaalt dat reclame voor levensmiddelen, waaronder de verpakking ervan, niet misleidend mag zijn voor de consument.

Het Hof van Justitie formuleert de rechtsregel: ‘Bij de beoordeling of een etikettering voor een koper misleidend kan zijn, moet de rechter voornamelijk uitgaan van de vermoedelijke verwachting ten aanzien van die etikettering die een normaal geïnformeerde en redelijk omzichtige en oplettende consument heeft ten aanzien van de oorsprong, de herkomst en de hoedanigheid van het levensmiddel, aangezien het er in wezen om gaat de consument niet te misleiden en hem er niet toe te brengen ten onrechte te geloven dat het product een andere oorsprong, herkomst of hoedanigheid heeft dan in werkelijkheid het geval is.’

De toetssteen (misleiding of niet?) brengt volgens het Hof mee dat, hoewel de consument ook de verplichte ingrediëntenlijst leest, de rest van de verpakking mag meetellen bij de vraag of de verpakking misleidend. Kortom, ook al is de lijst met ingrediënten juist en volledig, deze lijst kan ‘ondergeschikt zijn om de verkeerde of dubbelzinnige indruk van de consument over de kenmerken van een levensmiddel, die voortvloeit uit de andere elementen waaruit de etikettering van dat levensmiddel is samengesteld, genoegzaam te corrigeren’.

Vervolgens geeft het Hof een algemene regel over misleiding: "in de situatie waarin de etikettering van een levensmiddel en de wijze waarop deze is uitgevoerd, in hun geheel beschouwd, de indruk wekken dat dit levensmiddel een ingrediënt bevat dat het in werkelijkheid niet bevat, kan dergelijke etikettering de koper dus misleiden ten aanzien van de kenmerken van dat levensmiddel.’ Deze vorm van misleiding is niet toegestaan.

De rechter dient dit voor elke verpakking te bepalen. Hij zal in het geval van dit bieretiket dus moeten onderzoeken of alle verschillende elementen van de etikettering de consument kan misleiden over de aanwezigheid van uit de ingrediënten verkregen aroma’s.

De conclusie is dat de consument wordt geacht zowel het etiket als de ingrediënten te bekijken, maar dat de boodschap die uitgaat van het totaalbeeld van de rest van de verpakking misleidend kan zijn als die onjuist is. Een juiste ingrediëntendeclaratie is dus niet voldoende om mogelijke misleiding weg te nemen. De rest van de verpakking telt ook mee. Aan de hand van het totaalbeeld moet worden bepaald of de verpakking misleidend is of niet.