Nieuws

Geen enkele "schone" sportketen op de Belgische markt

04 juli 2016
Geen enkele "schone" sportketen op de Belgische markt

04 juli 2016

Wie een sportoutfit zonder schuldgevoel wil, zal lang moeten zoeken. Sportketens hebben immers weinig tot geen aandacht voor ethische en duurzame productie. Wij trokken naar Cambodja en troffen er in de fabrieken vooral uitgeputte en onderbetaalde arbeidsters aan.

De textielindustrie worstelt al decennialang met een negatief imago op het vlak van mensenrechten en milieuvriendelijkheid, en ons onderzoek bevestigt dat er nog altijd een lange weg te gaan is. Wij gingen in Cambodja ter plaatse in enkele sweatshops die voor grote namen als adidas, Decathlon, FootLocker, Nike en Puma produceren en spraken er (undercover) met een aantal textielarbeidsters. Daarnaast vroegen we de vijf grootste Belgische verdelers naar het beleid in hun productieketen.

Schrijnende situaties in sweatshops

De Cambodjaanse sweatshops hadden meestal één ding gemeenschappelijk: de arbeidsters werken er in ellendige en vaak ronduit onveilige omstandigheden. In ondraaglijke hitte en omgeven door chemische dampen kloppen ze lange shifts van meer dan tien uur, zes dagen per week, en raken ze uiteindelijk zo uitgeput dat ze flauwvallen op de werkvloer of zelfs sterven. Bovendien zijn de arbeidsters in dienst met kortetermijncontracten die elke twee à drie maanden worden vernieuwd, meestal jaren aan een stuk, zonder uitzicht op een vast contract en zonder enige bescherming tegen ontslag.

Ook wat kwalijke effecten voor het milieu betreft, nemen de textielproducenten het niet al te nauw. Zowat alle fasen van het productieproces brengen wel vervuiling met zich mee, zij het van de bodem, het water of de lucht. Tot slot weegt ook het transport door: de ecologische voetafdruk van de vele kilometers die de kledingstukken afleggen van het productieland tot bij ons is enorm.

Geen goed voorbeeld

Geen enkel van de vijf onderzochte sportketens (Decathlon, Footlocker, Intersport, JD Sports en Sports Direct) geeft het goede voorbeeld. In het beste geval zetten ze hier en daar al wat stappen om een eerlijk product op de markt te brengen, in het slechtste geval ondernemen ze helemaal niets. Wij eisen van hen een langetermijnengagement met sterke gedragscodes en controles door onafhankelijke organisaties. 

Advies voor de consument

Wie "schone" kleren wilt, kiest momenteel het best voor merken met een betrouwbaar label, zoals Fair Wear Foundation (FWF).  Deze organisatie hamert onder meer op een leefbaar loon voor de arbeidsters en geeft de aangesloten merken een instrument om de lonen betaald door hun leveranciers te vergelijken met de loonstandaarden in dat land. De merken die dit label ontvingen, verkopen bijgevolg geen te dure kledij: de lonen van de werknemers vertegenwoordigen slechts een fractie van de verkoopprijs.