Waarom gebruiken we cookies? We gebruiken eigen cookies en cookies van derden om de kwaliteit van de navigatie te verbeteren, inhoud te personaliseren, statistieken te genereren, advertenties aan te passen aan je voorkeuren en je interactie met je sociale netwerken te vergemakkelijken. Voor dit doel verwerken we persoonlijke gegevens, zoals je browsergegevens. Als je je bezoek aan onze website voortzet, aanvaard je onze cookies. Als je meer informatie wenst over ons cookiebeleid of alle of sommige cookies wilt annuleren, klik dan hier

Voedseladditieven

Additieven in voedingsmiddelen moeten strenger gereglementeerd worden

Waarvoor dienen ze? En zijn ze allemaal onschadelijk? Een stand van zaken. Test-Aankoop vindt dat het gebruik van additieven moet beantwoorden aan strikte voorwaarden en moet worden vermeld op het etiket van het product.  

Hangend

Als consument geraakt u zonder hulp al lang niet meer wegwijs tussen al die additieven in uw voeding. Waarvoor dienen ze? En zijn ze allemaal onschadelijk? Een stand van zaken.

De wetgeving en wat Test Aankoop daarvan denkt

Gelukkig is het gebruik van additieven bij wet geregeld. De wetgeving bepaalt enerzijds algemene principes voor het gebruik, anderzijds somt ze de toegelaten additieven op. Jammer genoeg worden die mooie principes vaak met voeten getreden. Zelfs als ze onschadelijk zijn, zouden additieven enkel moeten worden gebruikt als het echt niet anders kan. Ook de consument kan iets ondernemen.

1.   Algemene principes

  • Met de huidige wetenschappelijke kennis als richtsnoer, mogen additieven nooit risico's inhouden voor de gezondheid.
  • Ze mogen enkel worden gebruikt als ze technisch gezien onmisbaar zijn, d.w.z. als er geen andere oplossing is.
  • Ze mogen geen kwaliteitsgebreken maskeren of de consument om de tuin leiden met betrekking tot de werkelijke aard en samenstelling van het product.

 

2.   Lijst van toegelaten additieven


Enkel de additieven die vermeld staan in de lijst die door de Europese Unie werd opgesteld, zijn toegelaten. Ook de voedingsmiddelen waarin ze mogen worden gebruikt en de maximale doses liggen vast. In de lijst staan de additieven gerangschikt per familie, op basis van de rol die ze spelen. Momenteel wordt de lijst herwerkt en worden de toegelaten additieven per voedingscategorie opgesomd. Elke stof heeft een code die meestal met de letter E (van Europa) begint en 3 of 4 cijfers bevat. De codes zijn dezelfde in heel de Unie.

3.   Principes met voeten getreden

Het is betreurenswaardig maar in de praktijk laat de wetgever de teugels erg vieren wat het respect voor zijn eigen algemene principes aangaat. Heel wat additieven worden enkel en alleen gebruikt om de consument te misleiden wat betreft de werkelijke hoeveelheid en kwaliteit van gebruikte ingrediënten. Kleurstoffen zijn zelfs technisch niet noodzakelijk. Uit de beoordelingen van EFSA, de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid, blijkt dat kwetsbare groepen zoals kinderen de Aanvaardbare Dagelijkse Inname soms overschrijden. De wet laat meer additieven toe dan nodig, de bestaande lijst zou dus flink ingesnoerd kunnen worden wat betreft het aantal additieven en de toegelaten doses. De Europese wetgeving moet strenger worden.

 

4.   Het standpunt van Test-Aankoop

Wij zijn sinds jaar en dag voorstander van de politiek van het kleinste risico. Daarom zijn we nog niet principieel gekant tegen elk gebruik van additieven in de voeding. Wij vinden wel dat de toevoeging van voedingsadditieven moet worden onderworpen aan strikte voorwaarden:

  • ze moeten technisch onmisbaar zijn en ze mogen pas worden toegelaten als er geen andere redelijke oplossing bestaat;
  • ze mogen geen risico inhouden voor de gezondheid van de consument. De wetgeving en de toelatingen zouden regelmatig moeten worden aangepast aan nieuwe wetenschappelijke inzichten;
  • ze mogen bij de consument geen verwarring scheppen omtrent de kwaliteit van de ingrediënten. Kleurstoffen, die enkel worden ingezet om de gebrekkige aanblik van een product te verbeteren en de consument te misleiden, moeten worden verboden;
  • het aantal voedingsgroepen waarin kleurstoffen worden toegelaten, zou moeten worden beperkt. Zo horen ze niet thuis in basisvoedsel, dat we vaak en veel consumeren;
  • als er dan toch additieven aanwezig zijn in etenswaren, moeten deze duidelijk en begrijpelijk op het etiket worden aangegeven. Dit zou ook zo moeten zijn voor bulkproducten en voor etenswaren die buitenshuis worden gegeten;
  • de zogenaamde Southamptonkleurstoffen (E102, E104, E110, E122, E124 en E129), die hyperactiviteit bij kinderen zouden kunnen veroorzaken, moeten een duidelijkere waarschuwing krijgen. Momenteel is deze nog te onopvallend en liefst zien we deze zes kleurstoffen helemaal uit onze voeding verdwijnen.