Test-Aankoop

Dat blijkt uit een analyse van de ziekenhuisfacturen van de leden van de socialistische mutualiteiten over de periode 2005-2007. Het onderzoek spitste zich toe op frequente ingrepen zoals bevalling, knieprothese, keizersnede, meniscus, gal, liesbreuk op klassieke wijze en liesbreuk op endoscopische wijze.

De gemiddelde factuur stijgt niet langer

In de periode 2000-2005 steeg de ziekenhuisfactuur nog met gemiddeld 31%. In deze periode verdubbelden de aangerekende ereloon- en materiaalsupplementen.
De gemiddelde ziekenhuisfactuur nam niet meer toe tussen 2005 en 2007 en lijkt zich te stabiliseren. De leden van het Socialistisch Ziekenfonds betaalden in 2007 gemiddeld €411 voor een ziekenhuisopname. In 2005 ging het nog om €417.

Deze vaststelling moet echter genuanceerd worden

De daling concentreerde zich bij de twee- en meerpersoonskamers. De patiëntenfactuur nam er jaarlijks met 4% af tot €257. Dit kan grotendeels verklaard worden door het verbod dat op 1 juli 2006 werd ingevoerd om kamersupplementen aan te rekenen in tweepersoonskamers bij patiënten met verhoogde tegemoetkoming. In eenpersoons-kamers daarentegen steeg de factuur jaarlijks nog met 5% tot gemiddeld €1186.

De supplementen maken de hoofdbrok van de factuur uit

De supplementen blijven de hoofdbrok uitmaken van de patiëntenfactuur. In 2007 betaalden de patiënten gemiddeld €274 aan supplementen (ereloon, kamer, materiaal, diverse) en €137 aan remgeld. Merk op dat het remgeld in aanmerking komt voor de berekening van de maximumfactuur en de supplementen niet.

Er zijn en blijven grote verschillen tussen ziekenhuisfacturen

De vermelde bedragen zijn gemiddelden, achter die gemiddelden gaan echter grote verschillen schuil. De aard van de ingreep en de verblijfsduur spelen uiteraard een grote rol. Maar ook elementen als het soort kamer waarvoor de patiënt kiest, het statuut van de arts of het statuut van de patiënt spelen een grote rol, net als het gekozen ziekenhuis.
In sommige ziekenhuizen variëren de ereloonsupplementen van de artsen van 50 tot 500% van het wettelijk tarief.
De keuze van de kamer is een belangrijke kostenfactor. Kiest de patiënt voor een eenpersoonskamer betaalt hij gemiddeld 4,6 maal meer dan in een twee- of een meerpersoonskamer. Voor een patiënt met voorkeurregeling ligt de factuur meer dan de helft lager dan voor een gewone rechthebbende.
Daarnaast beïnvloeden het statuut van de arts en de keuze van het ziekenhuis de kost voor de patiënt. In sommige ziekenhuizen variëren de ereloonsupplementen van de artsen van 50 tot 500% van het wettelijk tarief. Een niet-geconventioneerde arts mag vrij zijn tarief bepalen. Voor beschermde patiënten in een twee- of meerpersoonskamer mag hij geen supplement aanrekenen. Op hun beurt zijn de ziekenhuizen vrij in het bepalen van de opleg voor een eenpersoonskamer.
Voor Test-Aankoop zijn de supplementen voor het comfort van de kamer de enige aanvaardbare. Dat artsen erelonen aanrekenen die de patiënt een veelvoud meer kosten, en dat voor eenzelfde ingreep en behandeling, enkel en alleen omdat hij een eenpersoonskamer koos, is niet te rechtvaardigen. Eenzelfde zorgverlening zou patiënten overal evenveel moeten kosten.
De Christelijke en de Socialistische Mutualiteit ontwikkelden op hun website een module om de prijzen van de verschillende ziekenhuizen te vergelijken in functie van de afdeling en het type kamer.

• Enquête ziekenhuistarieven
  
• Ziekenhuistarieven
  
• Informatie in het ziekenhuis