Test-Aankoop

Het is schrijnend dat er nog zoveel vooroordelen bestaan rond diabetes, en zelfs discriminatie, zoals in de verzekeringssector'

In ons land heeft acht procent van de volwassen bevolking diabetes, dat zijn 610.000 mensen. De insulineafhankelijke vorm type1 treft 35.000 Belgen. Jaarlijks krijgen tussen 1.500 en 2.000 kinderen jonger dan 14jaar de diagnose. Mijn eigen zoon was 12 toen hij 'suiker' kreeg. Aanvankelijk heerste er ongeloof, onmacht en ongerustheid. Een kind met diabetes, dat kan toch niet? Toch wel, en iedereen die ermee geconfronteerd wordt, weet dat het een aandoening is die je dagelijks met je meeneemt. Diabetes als partner voor het leven, maar dan wel een partner die je niet zelf hebt gekozen.

Deze zaterdag 14november was het Wereld Diabetes Dag en stond de Vlaamse Diabetes Vereniging (VDV) alweer paraat om mensen bij te staan met informatie en activiteiten. Ook preventie draagt de VDV hoog in het vaandel. Het is waar dat diabetes nog altijd niet te genezen is. Maar eens de diagnose gesteld, kan men de symptomen in elk geval onder controle houden. Voor diabetes type1 is de enige mogelijkheid insuline-injecties toedienen en als aanvulling een aangepast voedingspatroon. Voor diabetes type2 bestaat de behandeling vóór alles uit een dieet en voldoende lichaamsbeweging.

Test-Aankoop voerde een paar jaar geleden een enquête uit bij meer dan 7.000 mensen met diabetes die lid zijn van de VDV. De grote meerderheid van de ondervraagde diabetespatiënten zei toen zich betrokken te voelen bij de behandeling en de voorschriften en tips van de arts naar de letter uit te voeren. Slechts 4 procent zei ze weinig strikt op te volgen. Mensen bij wie diabetes werd vastgesteld, gaan vaker langs bij de arts: 93 procent zei op controle te zijn geweest tijdens de laatste twaalf maanden. Als de diagnose gesteld is, wordt de diabetespatiënt gevolgd door de huisarts, de diabetoloog en de endocrinoloog. Zijn gezondheidsopvolging gebeurt veel nauwgezetter dan bij 'normaal gezonde' mensen.

Daarenboven leven mensen met goed behandelde diabetes regelmatiger en eten ze volgens de principes van de voedingsdriehoek. Wie van ons 'normaal gezonde' mensen durft dat te beweren? Hoeveel Vlamingen kennen dagelijks het suikergehalte in hun bloed en hun calorie-inname? En wie kent drie- of zesmaandelijks zijn bloedglucoseregeling of de toestand van zijn ogen, nieren en voeten? Diabetespatiënten wel! Daarom is het schrijnend dat er nog steeds zoveel vooroordelen bestaan, en zelfs discriminatie, bijvoorbeeld in de verzekeringssector. Gelukkig meende slechts een minderheid van de respondenten van onze enquête dat diabetes een taboe-onderwerp is. Dat taboe kunnen we doorbreken door juiste informatie te verstrekken.

Een Belgisch wetenschappelijk onderzoek van 2008 bij meer dan driehonderd type1-patiënten en vijfhonderd type2-patiënten wees uit dat het lidmaatschap van een diabetesvereniging de behandeling positief beïnvloedt. Leden met type2 hielden er een gezondere leefstijl op na en type1-leden bleken een gunstiger bloedglucoseregeling te hebben dan niet-leden. Dat is een grote pluim op de hoed van de VDV. De zorg om diabetes vraagt de nodige aandacht van onze overheid. Het is dan ook onbegrijpelijk dat België nog geen nationaal diabetesplan heeft. Er is dus nog werk aan de winkel voor de overheid en de diabetesverenigingen.

Meer info: www.diabetes-vdv.be of de Diabetes Infolijn: 0800-96.333