Test-Aankoop

Wat is osteoporose?

Osteoporose is geen echte ziekte, maar wanneer het abnormaal vroeg of ernstig is, kan men van een ziekelijke toestand spreken. Door botontkalking verliezen de beenderen hun sterkte en breken ze vlugger. Osteoporose komt het meeste voor ter hoogte van de ruggenwervels, de pols, de heupen en/of andere pijpbeenderen.

Symptomen

Vanaf 35 jaar daalt de botmassa. In principe ondervindt u geen symptomen door de relatieve osteoporose die ontstaat door het verouderen. Bij ernstige botontkalking kunnen wervelindeukingen of andere beenderfracturen optreden. Wervelindeukingen veroorzaken dikwijls rugklachten, afname van de lichaamslengte en kromming van de wervelzuil (soms met bochel).

Risicofactoren

- leeftijd
- geslacht: vrouwen hebben een lagere botmassa die vrij plots kan afnemen tijdens de menopauze
- erfelijke voorgeschiedenis of eerdere breuken door osteoporose
- tabak, overmatig alcoholgebruik
- voeding arm aan calcium en/of vitamine D
- te weinig beweging
- tekort aan oestrogenen bij vrouwen en aan testosteron bij mannen
- lange periode van immobiliteit of bedlegerigheid
- langdurig corticosteroïden innemen
- chronische gezondheidsproblemen: anorexia, nierproblemen, malabsorptie, hyperthyroïdie (te snel werkende schildklier)

Voorkomen

Preventie is zeer belangrijk. Op jeugdige leeftijd verwerft men een maximale botmassa door gezonde, calciumrijke voeding (liefst een viertal zuivelconsumpties per dag) en veel beweging. Zogenaamde gewichtsdragende lichaamsbeweging zoals wandelen, traplopen, springen en hardlopen hebben een sterker effect dan gewichtsondersteunende lichaamsbeweging zoals fietsen en zwemmen. Later is dit eveneens van belang om de botmassa zo goed mogelijk te kunnen bewaren en niet te veel botontkalking op te lopen.

Behandelen

Bij ouderen kan een vitamine-D-supplement nodig zijn, vooral voor wie zelden buitenkomt en dus weinig zonlicht geniet. Bij abnormale botontkalking zal men eventueel specifieke geneesmiddelen toedienen, gecombineerd met vitamine D en calcium. Maatregelen nemen om vallen te vermijden is uiteraard ook belangrijk. Vermijd bijvoorbeeld losliggende vloerkleedjes en let extra op als u kalmeermiddelen neemt (Lexotan, Xanax, Temesta, …), want daardoor vertragen de reacties. Ook een goed zicht is belangrijk. Brilcorrectie of cataractbehandeling kunnen wonderen verrichten. Soms gebruikt men heupbeschermers om het risico op een heupfractuur te verminderen bij een eventuele val. Deze heupbeschermers blijken effectief te beschermen, maar er wordt gewerkt aan een verhoogde draagbaarheid ervan.